Op de stoep bij Gwy

Net gelezen!
Dit vind ik wel een hartverwarmende boodschap:

N'abandonnez jamais... N'abandonnez jamais le soir. Dormez sur votre découragement, votre douleur ou votre fatigue, et le lendemain, le soleil brille à nouveau!

Google vertaalt het ongeveer  als volgt:

Geef nooit op ... Geef het nooit op 's avonds. Slaap op je ontmoediging, je pijn of vermoeidheid, en de volgende dag,  schijnt de zon weer!

Mijn Google RSS-lezer is een beetje van slag. Ineens komen er 100-den berichten van jaren terug te voorschijn. Zo kan ik nu de berichten van René over 2008 herlezen.

Het is van zelf gekomen, en zal allicht ook van zelf over gaan zeker.

Dit is de link naar mijn reader: http://www.google.com/reader/shared/user/0618023498391956... Nu dus niet alleen met recent wandelnieuws, maar ook met wandelverslagen uit het verleden.

In een  tijdschrift over het verleden, over de geschiedenis, lees ik over een gelauwerde kokkin. Jacobsschelpen op courgette staat er ondermeer op de kaart. Gezien de prijzen zal ik daar niet te vinden zijn. Ik ken toch wat goedkopere restaurants.

Deze middag hadden we een bijeenkomst van OKRA in de Bijenkorf in Assenede.

Los van de thematiek was ik helemaal in bewondering voor de zaal. Op en top in orde. Aangenaam zitten. Lekker warm. Daar ga ik meer naar toe!

Deze avond kwamen we in Zelzate met de sportraad bijeen. We vergaderden in het gemeentehuis. We keken terug naar 2011 en keken vooruit naar wat we in 2012 zullen inrichten. Zo een sportraad brengt verschillende aspecten samen. Competitiesporters hebben andere wensen dan recreatiesporters. Zaalsporters hebben andere behoeften dan out door sporters.

Het woord van onze schepen van sport was wel wat bijzonder. De volgende keer dat de sportraad samenkomt is immers eind oktober. Dat is na de verkiezingen.  Wie zal dan schepen van sport zijn ?

Op wandel in de Westhoek, kom je mensen tegen die er niet meer zijn. Toch waren ze iemands kind.
Stefaan die als kind in Ieper woonde, vertelde me dat toen hij klein was de Last Post er alleen voor de intimi was. Niemand kwam er naar toe. Niemand luisterde. En dan heeft hij het weten veranderen.

Vanuit de stilte klonk de trompet. Meer en meer, vooral Engelstalige mensen kwamen naar Ieper.

In het weekend ben ik weer in de Westhoek, en weet zeker ... Naar de Last Post kom ik weer luisteren!

Deze middag kwamen we met een aantal mensen uit de trefpunten van OKRA Midden-Vlaanderen bijeen in de OKRA-Academie. Voor de gelegenheid in De Leke in Eeklo. Het was een bijzonder delicaat thema: Hoe waardig het leven beëindigen?

Niet meteen mijn zorg. Ook niet allicht niet van u.

We leven allemaal langer. Maar ook het ziekteproces dat het overlijden vooraf gaat wordt langer. Over leven en dood wordt soms door de artsen beslist. De patient gaat achteruit, kan niet meer eten. Goed! We plaatsen een maagsonde. Oei! Ze rukt de sonde eruit! Geen punt! We binden haar vast. Is dat het levenseinde dat we willen?
Neen toch! Als we dan toch moeten doodgaan, moet dat waardig gebeuren.

De spreker, een ethicus werkzaam in een zorgcentrum, verklaarde ons wat wettelijk mogelijk is. In 2002 is er een wet gestemd over de rechten van de patient. Ook een wet over euthanasie trouwens.
Tot in de 19de eeuw stelde zich het probleem niet. De mensen stierven gewoon. Pas met Pasteur veranderden de inzichten bij de medici. Door de toegenomen inzichten konden ze mensen veel langer in leven gehouden worden. Met medicaties en met medische toestellen konden de artsen het leven verlengen. Maar wat is dan de kwaliteit van dat verlengde leven? Wil ik 100 jaar worden als ik niet eens meer mijn eigen kinderen herken?

De spreker maakte een onderscheid tussen:

• medische behandelingen: starten? voortzetten?
• pijnbestrijding en palliatieve sedatie
• euthanasie

Afin, een hoop om over na te denken. Misschien moet ik een wilsbeschikking of een wilsverklaring opmaken

In 1926 geboren in de wijk Klein Rusland, is Rita Gorr overleden. Rita Gorr was een mezzo-sopraan. 

De laatste keer dat ik haar zag optreden was in de Gentse opera in het stuk Schoppenvrouw, nog in de vorige eeuw.

Het was 12 mei 1999. We waren toen gaan kijken naar Pikovaja Dama

Een paar mensen vroegen mij of ik nu ook bezig ben met video montage. Neen! Dat ben ik niet. Maar op mijn telefoon en op mijn fototoestel kan ik een filmpje opnemen. En dat heb ik een paar keer gedaan.
Aanleiding was wel een zeer overtuigende video-montage die Roland gemaakt heeft. Niet dat ik zijn kwaliteit kan benaderen, maar zo een bewegend beeld heeft hoe dan ook wat.
Ik vond het overigens wel leuk dat verschillende van mijn kennissen de link naar hun wandelvrienden hebben door gegeven.

Het jaar van de Zwarte Draak begint vandaag!

Lees meer op een blog Tangyuan. Dit is een blog van een China-kenner, die geregeld wat over dat verre land bericht.

Het filmpje hierbij komt uit YouTube

We waren er weer bij vandaag. We dat zijn dan de mensen van OKRA Debbautshoek. Men zegt me dat OKRA staat voor oude krakken. We zijn inderdaad niet meer van de jongsten, maar dat betekent niet dat we ons niet goed kunnen amuseren.

Frans had via onze vrienden van Boekhoute gehoord dat een man uit Eeklo een goede onderhoudende show kon weg geven. En ze hadden gelijk.

Onze voorzitster begon de bijeenkomst, de eerste dit jaar, de nieuwjaaarsbijeenkomst, met een korte bezinning en de wensen voor het nieuwe jaar. Daarna hieven we het glas, en wensten we elkaar een goede gezondheid toe.
En dan begon de goochelaar zijn show. Iedereen wist hij te boeien. Zelf had ik even schrik. Hij had een bankbiljet gevraagd en stak mijn briefje van 20 euro in brand. Een  dame uit ons midden die er bij stond begon al te vrezen. Maar ja ! Hoe zo een goochelaar het doet weten we niet. En als we het al zouden weten zouden we het hem niet kunnen nadoen. Ik heb miijn briefje van 20 € terug gekregen. Het was wel wat verfrommeld, maar rook niet verbrand.

Dan was het tijd voor koffie met gebak, nieuwjaarsgebak.

Daarna veranderde onze goochelaar van rol. Geen toverstukjes meer, gewoon tussen de mensen staan en een en ander vertellen. Mens !!! Kreeg hij als goochelaar het ene applaus na het andere, nu oogste hij het ene lachsalvo na het andere. Heel de zaal gierde het soms uit.

Amaai! dat was nu een gezellige middag!