Op de stoep bij Gwy

Het was er niet van gekomen om te wandelen.
Zaterdag durfde ik niet buiten komen. Door een valpartij is mijn gezicht geschonden. Iedere keer dat ik thuis voorbij een spiegel kwam verschoot ik van mijzelf. Zo durfde ik niet onder de mensen komen.
Tegen de zondag was het wat minder. Ik stond op bus 55 te wachten. Met mij Daniel. Daniel zou naar Zwijnaarde gaan wandelen. In Gent moest hij dan nog een bus nemen. Ik niet. Ik reed maar tot in Ertvelde om bij de inhuldiging van een gedicht te zijn.
De maandag had ik ook al vol gepland.
Maar vandaag moest ik naar Assenede. Ik nam de bus erheen, maar keerde wel te voet terug.

Onvoorstelbaar! Heel de tocht voor mij alleen! Op die 5 km ben ik één fietser tegen gekomen. Wat stil!

Wandelen is gezond. Dat heb ik weer eens mogen ondervinden.

Zondag was ik gevallen en ongelukkig terecht gekomen. Ik dacht eerst dat het zo erg niet zou zijn, maar de maandag verging ik van de pijn. Ik ging weer naar bed, maar in plaats van te verbeteren, verergerde het maar. Terug naar beneden en een onstekingsremmende pijnstiller genomen. Ik had nog pillen liggen van toen ik rugklachten had.
Het ging over, maar 's nachts begon de pijn opnieuw. Iedere keer dat ik me bewoog schoten pijnscheuten door mijn lijf. Dan toch maar weer opgestaan om een pijnstiller te nemen, en dan maar beneden blijven zitten. Zitten deed minder pijn dan liggen.

Dinsdag 31 mei moest ik in Kortrijk zijn. Even overwogen om af te bellen, maar dan toch maar een pijnstiller genomen en op weg. Het ging allemaal goed, maar na de middag begon de pijn opnieuw. Op de lijnbus op weg naar huis, deden iedere onverwachte afremming en verkeersdrempels me de pijn weer goed voelen.

--- wordt vervolgd ----

Vorig jaar was ik met vakantie in Westouter. Een mooie gelegenheid was dat om op de Catsberg te wandelen. (Zie foto)

Dit jaar blijven we in Zelzate. Mijn wandeldoel vandaag is dan ook vlakbij: de wintertocht in Sleidinge van de WAK

Weeronline geeft een wandelcijfer 9 af. Dat is zeker goed wandelweer. Temperaturen tussen - 3° C en -1° C. Het wordt dus zeker geen blubberwandeltocht.

Van de tochten bij de WAK ben ik trouwens altijd kontent.

Binnen een uurtje neem ik bus 55 naar Gent, om dan met bus 58 naar Sleidinge te trekken.

Kom ik je er ginder tegen?

Vandaag wandelde ik in het Zoniënwoud, een tocht bij de IJsetrippers.

's Morgens in de vroegte - het was nog donker -  zetten Daniel en ik vanuit Hoeilaart aan voor een wandeltocht van 50 km. 50 km door het Zoniënwoud en de Druivenstreek. Dat is de moeite waard.
Het was geen 'gemakkelijke' wandeltocht. Vele paadjes lagen er door de vele regen van vorige week belabberd bij. Mijn schoenen en broekspijpen zien er weer uit. Dat wordt borstelen en wassen.
We hadden goed weer, zij het dat de zon er niet door kwam.

De tocht was een dooreenmengeling van stappen doorheen het bos en doorheen de Druivenstreek, waar de glasteelt toch aan het afnemen is.

In het begin van de tocht kwamen we alleen de andere lange afstandswandelaars tegen. In de blokhut met een brandende open haard is het gezellig verpozen. Zo een blokhut heeft toch altijd wat. En na 20 km stappen kwamen we met de kortere afstanden samen in de Bosuil in Jezus-Eik. Een ruime zaal. Daarna trokken we naar Eizer. Nog nooit van gehoord. Jean-Paul, die van de streek is, vertelde dat de school waar we de rustpost hadden, vroeger een internaat was.
Nu ... Jean-Paul vertelde heel wat meer. Misschien dat Micky een relaas daarvan doet in zijn wandelverslag voor de Wandelgazette.
Toen we voor de 2de keer in Eizer aankwamen, botsten we op Frank. In denk niet dat er bij AKTIVIA iemand is die al meer kilometers gestapt heeft dan Frank. Ondanks zijn ervaring had hij het toch gepresteerd om zich te mislopen. Dat was de reden waarom hij nu nog de lus moest beginnen. Dus, beste lezer, als je eens misloopt, moet je niet beschaamd zijn, zelfs ervaren wandelaars komen dat tegen.
Na 8 1/2 uur stappen ¡ Hé wat hebben we snel gestapt vandaag! waren we weer in Groene Dal, in de startzaal. Het deed me plezier om Nestor nog eens tegen te komen. De laatste maanden hadden onze wandelwegen elkaar nog niet gekruist. Veel bekenden overigens in deze tocht: Lieve, die ik leerde kennen in de tocht van Ieper naar Albert aan de Somme, stapte vandaag voor de 1ste keer een 50 km. Ook een dame uit Gent trouwens, en misschien waren er nog meer.
Een mooie tocht. Daarvan lees je ongetwijfeld meer in de Wandelgazette.be en bij Beneluxwandelen.eu

Op de website "Staplijst" van Erik De Laet, staan al heel wat wandeltochten voor 2011 vermeld.
Klik op let logo, hiernaast.

Ook de wandeling van De Doetjes op Pinkstermaandag, 13 juni 2011, wordt er vermeld.

Met mijn reis naar Israël zocht ik wat Joods op YouTube.
Eigenlijk schoten er me maar 2 te binnen.
Dat was de eerste geluidsfilm: "The Jazzsinger" en "If I was a rich man" uit de muziekfilm "Fiddler on the Roof".

Kijk maar naar het filmpje. Je komt in een gans andere tijd terecht.

Ik dacht zondag morgen in de regen zo van "Dat heb ik hier nog meer mee gemaakt. Thuis keek ik even mijn wandelschrijfsels na. In 2003 schreef ik:

« Twaalf kilometer in de regen, maar een wandelaar kan daar tegen. Zeker als de wandeling goed georganiseerd is, en de rustplaatsen ruim en verzorgd zijn. De wandelclub PWC Merelbeke had op zondag 16 november haar Viggaaltocht. We vertrokken vanuit Zwijnaarde richting De Pinte. Langs smalle weggetjes verlieten we de woonwijken, en nu tussen de open velden, met de paraplu boven ons stapten we tot aan de Oudenaardse Steenweg. Die volgden we een tijdje naar het zuiden, om dan naar Zevergem af te slaan. In de basisschool aldaar was de eerste rustpost, en konden we de paraplu even dichtvouwen en verpozen.
Het tweede trajekt was, naar mijn smaak het mooiste van de wandeltocht. Het leidde ons langs plassen en poelen, en meanderende Schelde-armen. Onder de kale bomen ontbrak vanzelfsprekend de zwarte els niet. Die houdt immers van vocht, en staat graag met de wortels in het water. Dus waarom zou ik klagen dat ik onder een paraplu moet wandelen? »

Dat was 6 jaar geleden. De Scheldevallei behoort tot de gebieden die ik graag bewandel. Zondag 15 XI 2009, dus weer. En weer eens in de regen. Toch 's morgens in de vroegte.  Vanuit Zaal Melac in Zwijnaarde Dorp liet de Postiljon Wandelculb Merelbeke haar Viggaalvrienden wandeltocht vertrekken. Voor de 24ste keer al. Ik koos voor de 18 km. De wandeling omvatte veel natuur. De tocht in de Scheldevallei omvatte het Doornhammeke en het natuurgebied Vaernewyck. Heerlijk stappen op het zacht bladerdek. Het was wel wat zigzaggen om de plassen en de modderstroken te ontwijken. Veel ganzen op het water en veel paddenstoelen in de wegberm. Mooie kleurtinten die glinsteren door de regendruppels. Heerlijk wandelen langs knotbomen. Sommige wilgen waren al geknot. En een zwarte els lliet haar bloederig snijvlak zien, waar haar takken afgekapt zijn.
Als het zo wat minder weer is, is het extra gezellig om wat langere tijd op de rustpost te blijven zitten. De wandelclub zorgde zelfs voor warme rode wijn,  maar zo in de vroege ochtend hou ik het liever bij warme soep. Lekkere pompoensoep, trouwens.

De wandeling had weer veel succes. ¡ Wat een volk in de startzaal ! toen ik er na mijn tocht binnenkwam. Dat is tegen veel mensen goede dag zeggen. Dan een sticker kopen en mijn boekje  laten afstempelen, en nog ruim op tijd aan de bushalte.

De laatkomers hadden met het weer meer geluk dan ik. Die hebben het wel droog gehouden.

Voor de verandering eens: mijn foto's heb ik in een filmpje gestopt en op YouTube gepost.

Vandaag wandelde ik een groene halte-wandeling.
Ik koos voor een tocht in de Kalkense Meersen.

Ik gebruikte een brochure die in 2006 uitgegeven was. Veel kans dat de erin afgedrukte dienstregelingen van trein en bus gewijzigd waren. Dus maar de website van de Lijn gekeken wat nu geldig is. Afin, om een lang verhaal kort te maken, tegen 9 uur kwam ik in Schellebelle aan.

Van het station naar het dorp, waar ik even rondkeek op het dorpsplein. Een klein wit gebouw - nauwelijks groter dan een hudo - in het wit geschilderd zou vroeger het gevang geweest zijn. Ik ging ook de kerk binnen. De priester en een dame die daar lector is, vertelden me heel wat over de kerk, de glasramen en de beelden. Zo een uitleg maakt een wandeltocht twee keer zo interessant.

Daarna ging ik naar de oever van de Schelde. Daar hangt een bel. Ik luidde de bel, en aan de overkant zette een veerboot zich in beweging om mij op te halen.

Volgens mijn route kaart moest ik dan naar rechts langs de Schelde oever, maar daarover meer in een volgend bericht.

Wat is een groene halte-wandeling ? Lees het artikel van Toebakstapper Stefaan in de Wandelgazette. Klik hier.
Ik heb wat informatie over de kerk van  Schellebelle ingescand. Klik hier voor de bladzijden

Zondag wandelde ik in Heusden bij Gent. Het was eerst aan Sint Pieterstation zoeken waar het perron was, vanwaar bus 34 vertrekt. De mensen van de dispatching gaven aan waar het was, en daar vond ik de andere wandelaars die zo graag met de lijnbus mee rijden.
In Heusen aangekomen was het even omschakelen. Vreemd was dat ik niet de "MARS"pijlen naar het inschrijvingslokaal moest volgen. Grote borden met het opschrift "wandeltocht" wezen de weg naar het inschrijvingslokaal. De inrichtende club, de Belgisch-Nederlandse Wandelverbroedering is aangesloten bij de Vlaamse Wandelfederatie, een zustervereniging van AKTIVIA.
Ik betaalde mijn inschrijving, kocht alvast een sticker, vulde mijn gegevens in. De kontrole kaart in de broekzak, en de inschrijvingskaart in de bus. Nog even goededag zeggen, en ik was weg voor de 25 km. Voor mijn doen was ik nogal laat. Het was 10 uur toen ik aanzette.
De eerste lus van zo een uurtje stappen, bracht ons door Heusden zelf, een groene gemeente met veel kastelen. De parcoursmeester liet de wandelaar veel door kerkwegels wandelen.  Op de 1ste rust, had ik 5km gewandeld. De mensen die  voor de wandeltocht van 6 km gekozen hadden, waren hier half weg. 3 km gedaan nog 3 km te gaan. Een wandelaar merkte op, dat hij deze keer beter op de splitsing zou letten. Een vorige keer had hij onbedoeld een grotere afstand gestapt dan hij van plan was, door een splitsing over het hoofd te zien. De bepijling was hier overigens overvloedig.
De 12, de 18 en de 25 werden nu in de richting van de Damvallei gestuurd. Nu trok de parcoursmeester al zijn registers open. De Damvallei is een drassig nat gebied. Veel plassen, en putten,  waar vroeger turf gestokken. Akkergewassen zie je hier niet veel. Wel veel natuurpunten. Je ziet duidelijk dat de natuurliefhebbers zich hier met hart en ziel kunnen uitleven: veel informatie borden, hooilanden, herstellen van wandelwegen.
En veel paarden. De 2de rust hadden we in een paardenmanege. Het was er  druk, dus heel wat afgebabbeld. Het 3de traject leidde langs de rand van Beervelde, en trok dan weer de Damvallei in om langs de drassige veldwegen, weer in de richting van de paardenmanege te gaan. Nu nam ik de tijd om een heerlijke kom soep te kopen.
De parcoursmeester had nog niet het beste gegeven: nu schotelde hij ons een vlonderpad voor. Wat een wandelplezier!!! En de fotografen kwamen ook tot hun recht. Vanaf het houten pad, probeerden ze de ganzen en steltlopers in het vizier te krijgen.
Niet alleen de natuurpunters, ook de mensen van de trage wegen zijn hier aktief. De parcoursmeester leidde ons zo langs de Haasbilkwegel, zo een trage weg weer in de richting van Heusden. We volgden dan een voormalige heirweg, een rustig verkeersarme weg, omdat de auto's en de vrachtwagens over de snelweg vlakbij rijden.

Als ik nu nog vertel, dat de hele dag de zon geschenen heeft, dat kan je allicht aanvoelen, dat dit weer een mooie wandelzondag was.

De website van de wandelclub is: http://www.bnw-info.be/

Met mijn wandeltocht in Lommel sluit ik mijn lange afstand voettochten af voor dit jaar.
Ik heb dit jaar 8 tochten gestapt van 100 km (of meer). Goed gestapt! hé ?

Voor november en december worden het wandeltochten van 20 tot 30 km.

Mijn eerstvolgende 100 km zal de 100 km van het Waasland zijn, in februari 2009.

De foto hierboven is er een van de Dodentocht uit de Picasa reeks van Clement. We zijn er met ons gevieren: 3 Doetjes en 3 Kwartels. Raad maar: ¿ Hoe zit dat in elkaar ? ¿ 3 + 3 = 4 ?
Onze voeten hebben op dat moment 99 km afgestapt en nog 1 km te gaan.