25-12-12

Onuitwisbaar teken van de schelp

Via Podiensis 678.JPGOnderweg

Ik was er nooit geweest; in Conques niet en ook niet in Moisac.
Nu volg ik een stoet van wel tien eeuwen lang; mijn voeten
in het oude spoor, vanaf Le Puy, dwars door de leegte van Aubrac.
De voorsten - schimmen in de tijd - ik zou hen toch ontmoeten

Tijs Dorenbosch

Deze verzen lees ik in de gedichtenbundel "Ik ben op weg gegaan"
Ondertussen ben ik er wel geweest. In de herfst van 2011 stapte ik met wandelvrienden door Conques en Aubrac. Dit jaar stapten we doorheen Moissac.

Het zijn plaatsen op de Via Podiensis, op de pelgrimsroute vanuit Le Puy-en-Velay naar Santiago de Compostela. We maakten deel uit van een reisgezelschap dat met 'Scheldeboorden' de Via Podiensis stapt. In 2011 stapten we tot Figeac. Dit jaar, in 2012 stapten we van Figeac tot Condom.
Vooralsnog hebben we Santiago nog niet bereikt.

19:29 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: via podiensis, scheldeboorden, santiago

18-10-12

Naar het stadje van een talenknobbel

Op zondag 7 oktober vertrok een reisgezelschap van 45 wandelaars met een autobus van Scheldeboorden naar het Centraal Massief in Frankrijk.

We zouden een deel van de Via Podiensis wandelen. Dat is de oudste franse Sint-Jacobsweg, een weg naar Santiago de Compostela.

Onder de Grote-Route-stappers is deze weg bekend als de GR65.

De eerste nacht verbleven we in le Pont d'Or, een hotel in Figeac.

In het begin van mijn fotoreeks over deze wandelreis, enkele foto's van onze korte stadstocht in Figeac. Klik hier.

11:05 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden, via podiensis

11-10-12

Vanuit Cahors

Op donderdag 11 oktober begonnen we onze 4de wandeldag traag. Op 3 kwartier legden we 0,7 km af. Het was dan ook nogal een bedoening.
Eerst om de Lot over te steken langs de Pont Valentré. Die versterkte brug uit de 14de eeuw oversteken, daar neemt een mens zijn tijd voor. Terwijl de duivel vanaf de middelste toren toekeek, namen we foto's vanuit alle hoeken en kanten.
En dan moest we de Causse, het kalkplateau op. Dat was nogal een beklimming! Hijgen en puffen om de bochtige trap die in de steile oever uitgehouwen is, te bestijgen. Dat was onderweg stoppen om op adem te komen. En eens boven was het weer stoppen om te genieten van het prachtig uitzicht, het Cahors dat in de meander van de Lot daar beneden ligt.
Ons ook een beetje verwonderen over de evolutie in de tijd. We zien de middeleeuwse brug, daarnaast de brug van de ijzeren weg, en dan hoog bezijdens ons het viaduct van de A20 dat de vallei omspant.

Na deze sterke opening van onze wandeldag liepen we redelijk plat over het kalkplateau. Maar ... Plat mag je hier niet al te letterlijk nemen! Eens voorbij La Rosières, aan Mathieux, een herberg voor wandelaars was een rust gepland. De herberg was echter niet open, gelukkig was de aire de repos wel toegankelijk. Dan stapten we verder door een beboste streek. We kwamen nog een trekker tegen, die met zijn ezel van de Pyreneeën naar Le Puy en Velay stapt. Dat is de omgekeerde richting dan die die wij volgen.

In het dorpje Lasbatide-Marnhac namen we de middagrust. Tot vreugde van enkelen onder ons was er een drankgelegenheid open. Het was trouwens ook een winkel. En men kon er ook eten. Anderen van ons bleven picniccen op het plein, vlak bij de wijngaarden.

We stapten gezwind door. We kwamen nog een trekker tegen, die met zijn ezel vanuit de Pyreneeën naar Le Puy en Velay stapt. Dat is de omgekeerde richting dan die die wij volgen. 
Eigenlijk stapten we iets te snel voor sommigen onder ons. En dat is niet nodig, we hebben tijd genoeg.

Het einde van onze tocht was in Lascabanes. Daar deed een vriendelijke man het kerkje open, en stempelde onze credential af.

Geniet mee van deze tocht doorheen de witte Quercy aan de hand van de foto's die Mickey maakte. Klik hier.

20:30 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden, via podiensis

10-10-12

Een bedevaartsoord dat aan de rotsen hangt.

Wij volgen dit jaar de GR65, maar in de middeleeuwen stapte men de route vanuit Le Puy en Velay naar Santiago de Compostela, enigszins anders. De bedevaarders wilden immers zoveel mogelijk heiligdommen aan doen. Dat was belangrijk voor hun zieleheil.
Een van die plekken was Rocamadour. Op die plek wordt OLVrouw vereert. Maria is hier een zwarte madonna, een uit hout gesneden beeld.

Op 10 oktober, na het ontbijt werden we met de autobus zo een 10-tal km voor Rocamadour gebracht.

Op onze wandeltocht volgen we nu de GR6. We stappen langs de Lot, dat is de rivier die zich door de vallei van steile krijtrotsen slingert. Langzaam begint onze klim.
We komen het bedevaartsoord binnen. De straat beneden is een aaneenschakeling van winkeltjes en HORECA-zaken. Tijdens het seizoen kan je hier over de hoofden lopen. Nu is het rustig in dit oord dat boven de rivier de Alzou hangt.
We nemen hier de middagpauze, en nadien beklimmen we de trap. In de Middeleeuwen deden ze dat op hun knieën, maar wij doen het gewoon te voet. Onderwijl geeft Guido uitleg over de tocht naar Rocamadour, de ontdekking van het graf van de heilge Amadour, de bouw van de kerk, de teloorgang van het bedevaartsoord en hoe het in de XXste eeuw weer in de belangstelling kwam.
We gaan te voet langs al de trappen, en stappen daarna de kruisweg die naar de top leidt.
Boven wacht de autobus op ons.
We rijden terug naar Cahors, dat we in de late middag bezoeken en bewandelen.

Wandeldag 3 vormt wel een bijzondere uitstap in onze wandelvakantie. Klik hier voor de foto's

18:37 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden, via podiensis

09-10-12

Langs dolmen en krijtrotsen.

Dinsdag 9 oktober reden we met de autobus naar Gréalou. Op het plein met de platanen begon onze wandeling vandaag. We wandelen over krijtplateaus, langs overblijfsels uit de prehistorie: de dolmen.

We doorliepen het land van de saffraan en zeiden 'Bonjour Tristesse', want het begon toch wel te regenen zeker. Gelukkig duurde dat niet lang.

In Carjarc lieten we in het bureau voor toerisme onze credential afstempelen. Het bureau is gevestigd in een voormalige kapel. Ook in Frankrijk krijgen kerken nu een andere bestemming.

Na het middageten bracht de autobus ons naar ons 2de wandeldoel voor vandaag: St. Cirq Lapopie. Dat is een mooi stadje op de berg met zicht op het water met een sluis nog onder Colbert aangelegd. Guido, onze gids vertelde over de economische inzichten van Colbert: Laisser faire, laisser passer. Dat laat maar passeren, moeten we letterlijk interpreteren. De Franse minister schafte de verschillende tolgelden af, die een vrij handelsverkeer in de weg stonden. Dat was in de XVIIIde eeuw.

We hadden een avontuurlijke afdaling, en trokken toen langs een jaagpad, in de rotsen uitgekapt. Een verlaten spoorweg kruiste ons verschillende keren, en de laatste kilometers hebben we die ijzeren weg dan ook bewandeld.

Voor de foto's klik hier.

19:19 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden, via podiensis

08-10-12

Dag 2 = wandeldag 1: Van Figeac naar Gréalou.

Het regende die maandagmorgen op 8 oktober. Freddy kwam met de autobus langs het hotel. We haalden onze paraplu dan wel poncho boven, en stopten propere schoenen en ons lunchpakket in de bagageruimte van de autobus.

Zelf vertrokken we vanuit Figeac. We trokken vanuit de vallei van de Célé naar boven. Een groot kruis markeerde een point de vue, waar we verpoosden na de lange klim, en een pause inlasten, zodanig dat iedereen die het wou, foto's kon nemen. Indrukwekkend het zicht over de vallei, met de bergen, waar we in de vorige editie doorheen getrokken zijn, in de wolken gehuld.

Een volgende stop namen we aan de Aiguille de Cingle, een naald waarmee je een reus moet zijn om er mee te kunnen naaien. Maar Guido vertelde het dat het een merkteken was dat de grens van Figeac aangaf.

Tegen de middag kwamen we in Faycelles. Ook weer zo een plek waar iedereen het fototoestel bovenhaalde. En waar we ook de eerste stempel in onze credential kregen.
Buiten dat dorpje wachtte Freddy ons op. Tijd voor de middaglunch.
By the way, ondertussen was het al lang opgehouden met regenen en liepen we al in T-shirt.

De uitlopers van het centraal massief zijn hier vooral kalkplateaus waarin de rivieren valleien en dalen uitgesleten hebben. Geen wit krijt, maar rotsen zwart dan wel bruin gekleurd door mangaan- dan wel ijzeroxiden.
Onze dagtocht beëindigden we in Gréalou.

Klik hier voor de route op Google-maps
Klik hier voor de foto's die ik op Windows Live heb geplaatst.

22:49 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden, via podiensis

07-10-12

Naar Figeac

scheldeboorden,via podiensisDe Via Podiensis begint in Le Puy en Velay. Op deze oudste Franse Sint-Jacobsweg hebben we vorig jaar een eerste gedeelte gestapt. We bereikten toen Figeac. Dit jaar stappen we verder. We beginnen waar we vorig jaar stopten: in Figeac.

Op onze voettocht dit jaar stappen we de eerste dagen door het Centraal Massief, en we stappen later verder zuidwaarts door de Gascognestreek.

Vandaag, vroeg in de ochtend vertrekken we.
Deze nacht overnachten we al in Figeac.
Onze hotels op deze tocht:

Als ik zo op de websites van de verschillende hotels kijk, zullen onze overnachtingen goed en rustig zijn.
Woensdag de 17de oktober reizen we dan huiswaarts.

Klik hier voor de route op Google Maps.
Klik hier voor de website van "Scheldeboorden" die de wandelreis organiseert.

02:07 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden, via podiensis