19-06-09

Doorheen de Moeren



Veurne 2009-06-18

Donderdag 18 juni nam ik de trein naar Veurne. In de Westhoek stond een wandeling op het programma. De wandeltocht droeg de naam: Coberghertocht.
Linx was de inrichter. Ik heb nog gevraagd waar "Linx" voor stond. Het is geen verwijzing naar een soort kat. Neen, het is de nieuwe naam van wat vroeger de culturele centrale noemde. Het wandelteam Veurne van Linx+ richtte de tocht in vanuit een gezellig ouderwets cafézaaltje.
Ik wou er een dagtrip van, maken en koos voor de 28 km, de langste afstand, goed voor 6 uur wandelen.
Een traject door de polders bracht de wandelaar eerst naar Bulskamp. Bulskamp is zo een dorpje waar de weiden nog tot tegen de kerktoren komen, weinig bewoond. Na een caférust brachten de wandelpijlen ons naar de Moeren. We wandelden door een polderlandschap, tamelijk rechtlijnig met hier en daar tussen de weiden en akkers een hofstede, en een molen.
Een medewandelaar vertelde me dat de Moeren onder de zeespiegel liggen. In de tijd van de Oostenrijkers was er een ingenieur Cobergher, die hier het land in cultuur bracht. Hij trok grachten, plaatste er molens op. De molens maalden het water weg, en zo ontstonden de landbouwgronden.
Hij wees me nog een molen aan, die nu van Willem Vermandere zou zijn.
Het is stil in de Westhoek, en we kwamen aan de Barke.
Dat zag er met zijn terras een geliefde rustplek uit voor de mensen die door de polders fietsen, en het was ook voor de wandeling vandaag een rustpost.
"Wanneer je de vogels hoort, het frisse gras ruikt, een weldoend briesje voelt, het opbloeiende veld ziet, dan is het Barketijd en worden de kelen gespoeld"
De uitbaters hadden wat uitleg opgehangen over de geschiedenis van de Moeren en haar molens. De grotere wandelafstanden hadden hier een extra lus. De wandelaar stapte door het de Kasteellaan, langs het Florakasteel waar Koning Albert tijdens de 1ste wereldoorlog verbleef.
De wandeling leidde tot vlak bij de franse grens om langs de Seine molen terug te keren.
Na die lus nam ik middagpauze. Ik kocht zo een lekkere boerenboterham met Veurns potjesvlees.
Terug verder werd ik nogmaals getroffen door de blauwe vlas velden, en evengoed door de nu bijna oogstbare wintergerst. De wandelaar van de 28 kreeg nog een ommetje langs de Karelsmolen. De site wordt nu gerestaureerd.
Verder leiden de pijlen naar de binnenstad van Veurne. De mooie hoekjes zaten in het parcours.
In een zaak, waar ik ook tijdens de Vierdaagse van de Ijzer een rust had, bleef ik even zitten, om te genieten van de gesprekken met de andere wandelaars. Het mag dan stil zijn in de Westhoek, de wandelaars hebben er ook straffe verhalen.
Met zo een paar honderd mensen wandelen is heel wat meer eenzaam en rustiger dan als we hier met 1.000den op de Vierdaagse tijdens de woensdagmarkt passeren. Het is de ervaring waard.

02:28 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: veurne