18-01-10

Het witte landschap kleurde groen



Euraudax Stembert 2010-01-16

Zaterdag 16 januari nam ik nog eens de trein. Reisdoel was Verviers. Daar ligt het plaatsje Stembert. Ik had er nog nooit van gehoord.
Een busrit van 20 minuten bracht me van het station van Verviers naar het dorpje Stembert. Ginder bevindt zich de zaal Chanteloup. Men vertelde me dat die zaak bekend was om zijn uitgelezen selektie van Belgische bieren. Dat was niet de reden van mijn lange reis. De reden was: dat er om 14 uur een Euraudax voettocht start.
Meer dan 70 lange-afstand-wandelaars kwamen opdagen. Naast de Waalse ook Vlamingen en Duitsers. De inrichters en de zaaluitbaters hadden 3 talen nodig om hun wandelaars te ontvangen. Ze lieten zich de kans niet ontgaan om hun streek, het waterrijke land van de Vesder in de kijker te stellen.
Inrichter Jacky Servais loodste onze wandelgroep langs de verschillende dorpen die deel uitmaken van Verviers. Het was fantastisch stappen doorheen de sneeuwwitte landschappen, met magnifieke vergezichten. Soms opletten op de besneeuwde paden, om niet uit te schuiven, soms vlot doorstappen op sneeuwvrij gemaakte wegen, en ondertussen maar babbelen en rondkijken. We stapten langs Poleur, Jonckeu,Ensival en Petit Rechain . We hadden verschillende wagenrusten en gelukkig ook rust binnen. Vanaf 6 uur was het immers al donker. Na deze lus door Verviers en het westen ervan kwamen we weer in Stembert, dat dorpje in het oosten van Verviers.
Tegen 10 uur 's nachts vertrokken we weer, nu voor een traject ten oosten van Verviers. Het vroor niet, integendeel het dooide zelfs een beetje. En onze baankapitein wist ons geregeld goed op te warmen door een flinke klim in te lassen. We hadden zo een paar flinke kuitenbijters. We kwamen in Limbourg terecht, een oud stadje. In de benedenstad hadden we een wagenrust op een plein waar de Waalse haan op een paal staat.
Af en toe regende het wel. In de laatste 50 km van onze wandeltocht hebben we trouwens veel regen gahad. Nu goed, om 2 uur 's nachts hadden we de grote rust waar bij we ook de warme maaltijd kregen.
Het vervolg bracht ons weer naar westen van Verviers. Sommige stukken waren zo glad en gevaarlijk, dat onze groepsleider een alternatieve weg moest kiezen. Op de terugweg naar Stembert zag ik op een thermometer dat het 4°C was. Het bleef dooien. Doornat kwamen we weer in zaal Chanteloup. Het was ondertussen tijd voor ontbijt. Gelukkig had ik genoeg extra kleren in mijn bagage. Mijn doornatte fleece kon ik achterlaten en een droge pullover aantrekken. Ik kwam er ook achter hoe het kwam dat ik onder mijn regenvest zo nat was. Ik had mijn kap niet op, en het regenwater was langs mijn nek en hals doorgelopen. Voor het laatste stuk hield ik dan ook mijn kap aan.
De witte landschappen van de zaterdag waren de zondag herschilderd in groene weiden met witte vlekken Het laatste traject was een plaatselijk traject van 11 km. Het smeltwater stroomde zo langs de straten naar beneden. Gelukkig had ik goede waterdichte schoenen aan.
Tegen 10 uur kwamen we dan weer in de startzaal. De tocht was ten einde, een voettocht van 100 km. Wat deed dat deugd dat we met gezang en gitaarmuziek opgewacht werden.
Nu die ijsberen van Verviers kunnen er wat van. Het was een mooie en afwisselende tocht. Achteraf voel ik mijn kuiten wel.

18:07 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: euraudax, verviers