01-12-08

Een lachende inschrijver

Ursel Lachende InschrijverClubwandelen heeft zo van zijn voordelen.
Als het zo regent en gesmolten sneeuw het wandelen minder aangenaam maakt, komen we toch wandelen. We weten immers dat er verzorgde startlokalen zijn. Dat we kunnen genieten van een natje en een droogje tijdens onze tocht.
Zeker op een koude natte dag profiteren we er van. Als we het bordje "Kontrole op 100 m" zien weten we dat we onderdak vinden, dat ons een lekkere kom soep wacht, dat we onze boterham in het droge kunnen opeten.
We gaan op ons gemakje zitten, en kunnen een babbeltje slaan met de andere wandelaars, mensen die stappen om te ontspannen en te onthaasten.
En dan nemen we weer onze paraplu of poncho en wandelen welgezind verder. We zijn buiten, weer gewapend tegen kilte en nattigheid, en stappen verder door het landschap.
In mijn geval was dat dan het Meetjesland. Ik was op wandel bij de Lachende Wandelaars op de derde wintertocht van de Viggaalvriende. Het onooglijk dorpje Ursel vormde de startplaats voor de Uilenspiegelwandeling.
En zijn we 's morgens in de regen begonnen, na de middag was het droog en dan is het natuurlijk nog toffer.
Bij het clubwandelen ben je nooit alleen. Die meneer op de foto  heeft meer dan duizend, meer dan elfhonderd wandelaars mogen inschrijven.

13:57 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: ursel

30-11-08

Bij de Lachende Wandelaars

Vandaag neem ik bus 55, en dan stap ik over op bus 65. Doel van deze busrit is Ursel.

De wandelclub "De Lachende Wandelaars" uit Aalter richten hun Uilenspiegeltocht in. Een wandelclub met die naam zal allicht wel een plezante wandeltocht inrichten. De wandeling maakt deel uit van de winterserie van de Viggaalvrienden.
VIGGAAL is een samenraapsel van letters uit Vinderhoute, Gent en Aalter. Het is een samenwerkingsverband van verschillende wandelclubs.
Er zijn drie wandelafstanden voorzien: 6, 12 en 20 km.


HPIM0190, 30 november 2003Dit schreef ik in 2003, vijf jaar geleden:

Pierlala van Ursel is een soort Uilenspiegel. Hij stond bekend als een poetsenbakker. Hij trok het land door, en was geboren op de Katershoek, het vertrekpunt van onze wandeling. De tocht maakt deel uit van de winterserie "Viggaaltochten". Ik ben er nog niet achter wat "Viggaal" betekent. Maar de tocht in Ursel van vandaag, 30 november 2003, was georganiseerd door WSV De Lachende Wandelaars. Met zo een naam moeten ze natuurlijk iets met die Pierlala hebben.
We werden onmiddellijk langs de lege romp van een ontmantelde windmolen de kerk- en de veldwegels ingestuurd. Het is ginder een open landschap, een beetje houterig door de populieren en knotwilgen. De eerste rust was in Bellem. Dan trokken we een tijdje langs de vaart van Gent naar Brugge. We stapten verder door het open en vochtig landschap. De hemel was de ganse wandeling betrokken, maar de regen bleef gelukkig achterwege. Na de tweede rust, kregen we nog een magnifiek pad door houtsingels en intieme wegjes. En uiteindelijk kwamen we via het dorp weer op de Katershoek, om de wandeling te besluiten

05:45 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: ursel