Op de stoep bij Gwy

Ja jong ...
Vandaag nam ik ik nog eens de trein en tram naar onze kust. Doel was De Haan. Daar richtten de Stormvogels van Oostende hun Noordzeetocht in.

Ik verschoot ervan, zo op een dinsdagmorgen al zo veel wandelaars in de zaal van de Einsteinschool! Ik sloot me aan bij een groep Schorrestappers.

We opteerden voor de 24 km. Het 1ste traject was 9,9 km. Kwestie van er net geen tien van te maken. Een mooie tocht door de beboste duinen. En ... Hoe bestaat het ? We misten een wandelpijl waardoor we wat extra kilometers mochten stappen.

Na die 10 (voor ons door onze vergissing 13) km kwamen we weer in de startzaal. Geweldig druk ondertussen. Het was ondertussen 11 uur. Een heerlijk fris broodje krab kon er wel in.

De verdere trajecten waren wat beperkter wat het aantal kilometers betreft. Het waren - als ik het goed onthouden  heb -  5,  dan 6 en dan 4 km.

Heerlijk op zo een zomerse dag aan de kust te wandelen!

Vandaag was mijn wandeldoel de Vriendentocht in Oostende. De Stormvogels leidden ons met groene pijlen van het station naar de startplaats. Ik was er met de trein heen. In Brugge was Michel er bij opgestapt. We zaten met meerdere wandelaars in het treinstel.
Inschrijven, een koffie drinken en op weg. Michel en ik opteerden voor de 28 km. Die bracht ons eerst een lus van  6 km doorheen de Oostendse parken, langs de promenade en dan langs de Vistrap en een parklusje weer naar de startplaats.
Daar aten we soep met een overheerlijk broodje krab, om zo gesterkt het vervolg van de tocht van aan te vatten. Dat was nog 21 km door het achterland: polders, kreken, een enorm sporterrein met 2 maal een rust in een gezellig lokaal van een petanqueclub.
Tegen drieën waren we weer in de startplaats en na een maaltijd met frietjes namen we afscheid van deze vriendelijke tocht.

Zondag koos ik weer eens voor een kustwandeling. Vanuit Wenduine hadden de Stormvogels wandeltochten uitgezet. 

Iets na 10 uur zette ik aan. Ik koos voor de 28 km. Een mooie dagtocht, met andere woorden.
Een clubgenote had voor de 18 gekozen, Het eerste traject mochten we te samen afleggen: over het strand naar De Haan. Ginder in de duinbossen splitsten onze wegen zich. Ik mocht rechtdoor, zij rechstaf. Mijn traject leidde verder door de duinbosjes naar de 1ste rust in Strooiendorp, een camping. Het voordeel van het natte zand is dat het niet aan de schoenen blijft plakken. Ondertussen liep ik al de hele tijd met mijn regenfrak in de hand. In de rust maakte ik van de gelegenheid gebruik om die jas maar in mijn rugzak te stoppen.
Na de duinen stuurden de wandelpijlen ons de polder in. In Nieuwsmunter ontmoette ik wandelkenissen die vandaag meehielpen. Overigens nam ik daar mijn grote rust: lekkere soep en een belegd broodje.

Ik was ondertussen in gezelschap van een wandelaar uit Aarschot, een man die ik tijdens een Israëlreis leerde kennen. We babbelden dan ook heel wat af over gemeenschappelijke wandelkennissen en onze projecten voor 2010.

De wandeling verliet de polder om aan de havenkom van Blankenberge weer aan de kustlijn te komen. De wandelpijlen stuurden ons nu terug naar Wenduine, met de duinen rechts van ons.

Bij de aankomst trakteerde ik me nog op frieten, en ondertussen kwamen nog clubgenoten binnen. We hebben genoten van de tocht en geluk gehad met het weer.