05-02-13

Laatste loop

DSC05455.JPGEen wandelkennis van me, heeft zondag zijn laatste jogging gelopen. Andere joggers, kennissen van hem vonden hem in het bos. Reanimatie lukte niet meer. Nooit komt hij nog thuis. 
Het was een sportieve man. Hij nam ook aktief deel aan het verenigingsleven. Hij vertelde graag over zijn marathons die hij in verschillende landen liep. Hij was bescheiden, liet zich niet opvallen. 
Hij was lid van dezelfde wandelclub als ik. Ik kwam hem meermaals tegen tijdens de bekende meerdaagse wandeltochten als de Vierdaagse van de Ijzer en de MESA.
Vele kilometers hebben we samen gestapt. Ik zal hem niet meer tegen komen.
Toch zal hij nog in gedachten bij mij en bij vele wandelaars tijdens wandeltochten aanwezig zijn.

Hij viel niet op. Hij was eerder bescheiden. Iedereen had hem graag. Net als zo veel anderen wil ik aan degenen die hij achterlaat mijn medeleven betuigen. 

Omdat het krantenartikel waarin zijn plotse dood gemeld werd, en hoe en door wie hij gevonden is, naderhand verwijderd is, noem ik hier geen naam, en plaats ik geen herkenbare  foto.
De foto hierbij is het startpunt van de Via Podiensis. We stapten te samen in een wandelgroep de GR65, de Via Podiensis. In 2011 begonnen zal hij die weg niet uit stappen. Maar het gezelschap dat de tocht zal uitstappen, zal hem blijven herinneren. 

20:52 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kwartels, scheldeboorden

25-12-12

Onuitwisbaar teken van de schelp

Via Podiensis 678.JPGOnderweg

Ik was er nooit geweest; in Conques niet en ook niet in Moisac.
Nu volg ik een stoet van wel tien eeuwen lang; mijn voeten
in het oude spoor, vanaf Le Puy, dwars door de leegte van Aubrac.
De voorsten - schimmen in de tijd - ik zou hen toch ontmoeten

Tijs Dorenbosch

Deze verzen lees ik in de gedichtenbundel "Ik ben op weg gegaan"
Ondertussen ben ik er wel geweest. In de herfst van 2011 stapte ik met wandelvrienden door Conques en Aubrac. Dit jaar stapten we doorheen Moissac.

Het zijn plaatsen op de Via Podiensis, op de pelgrimsroute vanuit Le Puy-en-Velay naar Santiago de Compostela. We maakten deel uit van een reisgezelschap dat met 'Scheldeboorden' de Via Podiensis stapt. In 2011 stapten we tot Figeac. Dit jaar, in 2012 stapten we van Figeac tot Condom.
Vooralsnog hebben we Santiago nog niet bereikt.

19:29 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: via podiensis, scheldeboorden, santiago

03-11-12

Kwartels op het balkon van de Pyreneeën.

Via Podiensis 931 (2).JPGDe leden van de wandelclub “De Kwartels” wandelen graag. Ze wandelen graag in de eigen buurt. Ze wandelen graag in het Vlaamse land. En ze nemen ook graag deel aan een wandelreis in Europa.
Zo een wandelvakantie is de tocht over de Via Podiensis . Het is een wandelvakantie uitgewerkt door de organisatie “De Scheldeboorden”. 
De Via Podiensis is een wandelroute in Frankrijk. De route is een zogenaamde GR-route: de GR65. Zij begint in het vulkanische Le Puy en Velay, en eindigt aan de voet van de Pyreneeën.
De Kwartels Agnes, Antoine en Guy nemen er aan deel.
We doen 3 jaar over de tocht. In 2011 stapten we een eerste gedeelte. Dit jaar in oktober stapten we een tweede stuk. We zijn begonnen in Figeac en geëindigd in Condom.
Per dag wandelden we telkens zo een 20 km. We wandelden langs de krijtrotsen die de uitlopers vormen van het Centraal Massief. We stegen naar toppen om weer af te dalen naar de valleien, uitgesleten door de rivieren. We liepen door het land van de saffraan. Tot onze verrassing is de saffraan de stamper van de krokus. De gele stamper van de paarse bloem wordt in de herfst geoogst.
We wandelden in het gebied dat de Fransen tijdens de honderdjarige oorlog op de Engelsen veroverd hebben. Op onze route deden we meerdere bastides aan, dat zijn kleine vestingsteden. En in de verschillende kerken kwamen we Jeanne d’Arc tegen.
Het stadje Condom waar we de laatste dagetappe eindigden, is het stadje met de 3 musketiers.
Op het einde van de tocht was de bergketen die Spanje van Frankrijk scheidt, waren de Pyreneeën al zichtbaar.
Op de foto 3 Kwartels die toen net hun lunch op hadden, en weer klaar zijn om te wandelen.

08:27 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden, kwartels

27-10-12

Foto's van de wandelreis op de Via Podiensis

Ik loop wat achter.

Van Wilfried kregen we de 21ste oktober al het reisverslag, een tekstdocument aangerijkt met foto's.

Marc, de koster die tijdens onze tocht de kerkklokken luidt, heeft van de wandeltocht, al 8 dagen publicatieklaar gemaakt.

En ik ben nog maar tot aan de woensdag geraakt, ik ben daar aan de rotsen blijven hangen.

Klik hier voor de foto's die ik al op Windows Live geplaatst heb.

20:34 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden

18-10-12

Naar het stadje van een talenknobbel

Op zondag 7 oktober vertrok een reisgezelschap van 45 wandelaars met een autobus van Scheldeboorden naar het Centraal Massief in Frankrijk.

We zouden een deel van de Via Podiensis wandelen. Dat is de oudste franse Sint-Jacobsweg, een weg naar Santiago de Compostela.

Onder de Grote-Route-stappers is deze weg bekend als de GR65.

De eerste nacht verbleven we in le Pont d'Or, een hotel in Figeac.

In het begin van mijn fotoreeks over deze wandelreis, enkele foto's van onze korte stadstocht in Figeac. Klik hier.

11:05 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden, via podiensis

17-10-12

Terug in het Vlaamse land

scheldeboordenWe zijn terug in het Vlaamse land. We dat zijn zo een 45-tal wandelaars die met de organisatie Scheldeboorden, een deel van de Via Podiensis gestapt hebben.

We zijn gisteren gestopt in het stadje Condom. Dat ligt in de streek Gascogne, de streek van de 3 musketiers. Een voor allen! Allen voor een!

Meer wandelindrukken van de reis met Scheldeboorden. Klik hier. 

21:55 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden

12-10-12

Bericht uit Castelsarrasin

Montcuq langs de Via Podiensis. Wandelreis met ScheldeboordenCastelsarrasin?
Weet je waar dat ligt?
Denk aan het Centraal Massief ten van de Pyreneeën.

Wij zijn hier met een groep wandelaars van Scheldeboorden op wandel. Vandaag vertrokken we vanuit Montcuq, een stadje waar de franse hebzuchtigen de Katharen vernietigd hebben. Enkel een toren blijft eenzaam over uit die tijd. Een toren die als een baken in het landschap nog altijd het uitzicht bepaald.

We trokken door onherbergzame gebieden naar Lauzerte. Dat stadje, dat groepje huizen was een kleine vesting, een basticide, gebouwd door de franse hebzuchtigen om ook deze gebieden na de in bezit name ervan, veilig te stellen.

Tijden veranderen. Naast beelden van de koningsgezinde Jeanne, zien we er nu ook beelden van de republikeinse Marianne .

Het is hier een verlaten streek. We wandelen kilometers om af en toe een eenzame hoeve te zien. We dalen, we klimmen. We genieten van een landschap dat minder steil wordt en overgaat naar een wit glooiende krijtgebied.

22:57 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden