Op de stoep bij Gwy

Gisteren op de tocht van de Padstappers, op de wafelentocht, kwam ik 2 mensen tegen die bij mij om het hoekje wonen. We hadden in oktober met de Scheldeboorden deel 1 van de Via Podiensis gestapt.
We geraakten in gesprek. Net toevallig hebben zij en ik ons de dag tevoren ingeschreven om deel 2 van de Via Podiensis mee te stappen.
Die tocht in oktober 2012 zullen we stappen van Figeac naar Condom.
Cahors ligt op onze route. Rocamadour ligt op onze route.

De 11 daagse wandelreis met de Scheldeboorden  zal weer de moeite waard zijn.

Ik heb me ook de ANWB wandelgids over de Via Podiensis aangeschaft. Voor volgend jaar begin ik aan bladzijde 70 en zal ik stoppen op blz. 114. Ik zie zo terwijl ik door de pagina's blader, dat we door het land van de meloenen en door het land van de truffels zullen stappen.

Mijn meerdaagsen in 2012.

Alvast heb ik genoteerd:

• 2 en 3 juni de Marche de l'Armée in Diekirch. Nog even overwegen of ik met de IML-friends van Blankenberge mee ga, of gewoon individueel.
• 8 juni t/m 17 juni: de Camino Portugués met Wandelen in Europa. Voorschot is betaald, dat is dus zeker.
• 25 juni t/m 29 juni: de MESA. Nog weinig nieuws over.
• 17 juli t/m 20 juli: de Vierdaagse van Nijmegen. Ik hoop dat ik over de zelfde slaapgelegenheid kan beschikken als vorig jaar.
• 27 juli t/m 4 aug: Vichte-Dhron. Ik heb me althans al opgegeven om deel te nemen.
• 21 aug t/m 24 aug: de eerste 3 dagen van de Vierdaagse van de Ijzer. Ik zal weer in Diksmuide overnachten.
• 7 okt t/m 17 okt: De Via Podiensis met de Scheldeboorden.
• Arlington zit er in 2012 niet in voor mij. Vera plant de reis 14 tot 26 oktober, en dan dwaal ik nog ergens door Frankrijk.

De Via Podiensis ?  Wat is dat nu? Wel! De Via Podiensis is de oudste Franse Sint Jacobsweg, de weg naar Santiago de Compostela.  Met drie Zelzaatse Kwartels stappen we die route.
We maken deel van een wandelgezelschap  die met de Scheldeboorden deze tocht aflegt.  Het wordt een meerjarenplan. De route is zo een 1.500 km.
Dit jaar stapten we zo een 200 km in 9 wandeldagen.
De autobus bracht ons vanuit Temse naar de uitgedoofde vulkaan Le Puy en Velay. Daar start de Via Podiensis, wat het latijn is voor de weg vanuit Le Puy.
De weg wordt bewandeld door  de pélérins, dat zijn de pelgrims,  en door de randonneurs, dat zijn de lange afstandswandelaars.  Deze  Sint-Jacobsweg is immers ook gekend als de GR65.  We kunnen dan ook de witrode merktekens volgen.
De 1ste wandeldag begon met een pelgrimsmis. Een zwaar begin: maar liefst 134 trappen om de kathedraal binnen te komen. Na de mis kregen we de créanciale,  ons stempelboekje. Na een ontbijt begon de wandeling dan echt. De toon was met een gezet:  we moesten vanuit de vulkaan naar boven en dan de bergen over naar de vallei van de Allier: hoogte verschillen van 600 m.  Dat zou zo blijven voor de rest van de tocht.
We hebben op deze 9-daagse tocht goed weer gehad.  In Le Puy zijn we gestart en  de 9de dag hebben we Figeac bereikt. Met als hoogtepunt Conques.  Figuurlijk dan want Conques ligt in een vallei.
We waren wel ‘luxe’-pelgrims. We moesten niet met een zware rugzak stappen.
Volgend jaar stappen we verder.

Op de foto van 14 oktober 2011:  Antoine (rechts), Agnes (links),  Guy (midden)

Met 49 waren we. Met 49 zijn we vanuit Le Puy en Velay op de GR65 vertrokken. Soms waren de wandelpaden zo moeilijk, dat ik dacht dat ik net als sommige collega wandelaars wel een wandelstok kon gebruiken. Soms was het wat gemakkelijker, kijk maar op dit filmpje: klik hier. Ik heb het op facebook geplaatst. (Een medewandelaar vroeg me of ik met mijn digitaaltje ook een filmpje kon opnemen. Ik heb het niet kunnen nalaten het uit te proberen.)

Nog meer over deze tocht: Micky heeft al heel wat foto's bij Picasa geplaatst. Klik hier voor de eerste dag. Dat was 10 oktober 2011.

Op mijn reis met de Scheldeboorden, had ik een boek mee. Een boek van een dame die het ---- Ja? --- Hoe moet ik het zeggen? --- Een dame uit de stad. Een dame die graag winkelt! Ze heeft zichzelf de naam Fanny gegeven, en dan alles uitvergroot, weerspiegeld, en uitgeschreven.
Ik weet dat Monica die het boek geschreven heeft, de tocht afgelegd heeft. Ik heb in de tijd haar blog gevolgd.
Haar boek is evenwel geen reisverhaal. Ze laat haar fantasie de vrije loop, wat tot absurde situaties aanleiding geeft.
Amaai! Zeg! Die dame kan schrijven! Ze neemt ons mee op haar tocht.
Op een bepaald moment moest ik aan Jeanine denken, die jaren geleden de camino stapte zonder rugzak maar wel met een winkelwagentje op wieletjes.

Een andere wandelkennis, Caroline,  heeft nu het boek mee. Laat zij nu net een dame zijn die niet graag winkelt! Maar ik weet zeker dat zij van het boek zal genieten, en het af en toe zal uitschateren van het lachen als zij bepaalde situaties herkent.

9 dagen hebben we gestapt door de Auvergne, door de Lozère, door de Aveyron. We stapten het eerste gedeelte van de Via Podiensis, de oudste Jacobsweg in Frankrijk.

Vertrokken vanuit Le Puy en Velay zijn we aangekomen in Figeac. Wij van wandelteam De Doetjes, van het Magic Walking Dream Team, met wandelaars uit de 3 musketiers, met wandelaars waarmee ik nog van Ypres naar Albert aan de Somme gestapt heb.

Hier op de foto zitten we vlakbij het treinstation van Figeac. Onze chauffeur Freddy en onze tochtleider Guido staan achter ons aan de boom.

De andere wandelaars - we waren met 49 - zijn al afgedaald naar de rivier de Célé. Wij zijn nog even blijven na babbelen en hebben besloten om volgend jaar met de Scheldeboorden ook deel 2 van deze Via Podiensis te stappen. Wil je er ook bij zijn?
Kom dan op 3 december naar de informatievergadering. Scheldeboorden stelt dan haar jaarprogramma voor.

Vandaag wandelden we van Espeyrac naar Noailhac op de Via Podiensis.
Hoogtepunt van onze dag was het stadje Conques in Aveyron op de Chemin de Saint-Jacques. 'Hoogte'-punt moet je dan wel figuurlijk interpreteren, want het stadje ligt in een dal, en we bereikten het pas na een flinke afdaling. Het stadje herbergt een grote abdij en een grote kerk waar Sainte Foy vereerd wordt.
Nog nooit van gehoord? Ik evenmin! Maar hier in de Aveyron, kennen ze allicht de heilige Bavo niet.
In ieder geval hier zien we Romaanse kunst die ver boven het gewone uitsteekt. Behalve toeristen als wij waren er ook vele Aziaten.
Bij gelegenheid zal ik eens wat over dat heilig verklaard meisje vertellen, en trouwens ook over het Laatste Oordeel dat in het timpaan afgebeeld is.
Na Conques mochten we vandaag flink klimmen. Zuchten en puffen om naar boven te geraken. Rotsige paadjes met een helling van 30 %. We bereikten een kapelletje en wilden de klok luiden, maar dat ging niet. Het klokkentouw was boven ons hoofd vastgebonden. Toch heeft de klok meermaals geluid. Verschillende wandelaars onder ons hebben immers wandelstokken bij, en konden zo voorbij de knoop het touw in beweging brengen.
We waren er nog niet, de steile klim vervolgde ons tot een hoogte van 611 m. Nogal een hoogte verschil met Conques dat op 277 m hoog ligt.
Eens boven was het weer genieten van de prachtige vergezichten.
Amaai! Dat de GR65 te stappen zo rijk was, had ik niet gedacht!