08-01-13

Paris-Tubize

roses noiresEen bericht voor de lange afstandswandelaars.

Ik heb vandaag het reglement en een inschrijvingsformulier met de post gekregen voor de mars Paris-Tubize.
Dit jaar gaat gaat de mars door van 17 tot en met 20 mei.
De bus vertrekt op 16 mei om 16u vanuit Tubize naar Parijs. En de dag nadien moet je te voet terug.
Het zijn vier dagetappes van zo een 60 tot 80 km.

Dit jaar ben ik er niet bij. Maar als je wil mee stappen, en je hebt geen uitnodiging ontvangen, kijk dan voor meer informatie op: www.paristubize.be

16:08 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: roses noires

31-12-07

Mars "Paris-Tubize" 2008

cc CA8HJ6NPOok tussen mijn post zat een uitnodiging van Les Roses Noires uit Tubize.
Van 9 tot 12 mei 2008 gaat weer de befaamde mars Paris-Tubize door. Het is een mars van 4 etappes van telkens 60 to 80 km. Het is een zware mars, en vrij van competitie. Alle wandelaars zijn solidair met de traagsten onder hen.
Ik raadpleeg onmiddellijk mijn agenda, want die mars wil ik wel nog eens stappen. Alleen voor 2008 zit het er niet in. Teveel andere zaken.
De uitnodiging is alvast een aanleiding om weer eens in mijn ervaring van 2007 te duiken. Klik hier. 
En ik heb dan ook weer eens de verslagen van Willy herlezen  op: www.wandelervaring.nl
Bij mijn weten hebben Les Roses Noires geen eigen website. Maar mocht ge mee willen stappen, zend me een mail. Ik geef je dan de voorwaarden en het reglement door van deze tocht van 292 km.

15:55 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tubize, wandel, roses noires

10-06-07

Dag 4: de dag van de triomf

Het is Pinkstermaandag, de laatste dag van de vierdaagse Paris-Tubize. Weer worden we om 2 uur in de ochtend gewekt. De verzorgers zijn druk in de weer. De kilometers hebben al toegeslagen. We hebben al 232 kilometers achter de rug. Vandaag hebben we nog 'maar'60 te gaan. En met het doel in zicht beschouwen we dit als een gemakkelijke opdracht.
Als vrij snel zijn we in België. En na zo een 4 uur stappen zijn we in Mons (=Bergen). Door de verlaten winkelstraten trekken we naar de markt. Ginder hebben de verzorgers zich opgesteld. En we krijgen een casse croute in een koffiezaak. Verschillende wandelaars gaan ook het kopje strelen van een beeldje van een aap. Dat moet met de linkerhand gebeuren en brengt geluk.
In Mons is het hergroering, en met de volledige groep vertrekken we onder politiebegeleiding verder noordwaarts. Een tocht van 13 km brengt ons naar Tomate CrevettesNeufvilles, waar we het middagmaal hebben. Tomaat met garnalen staat klaar op tafel. Ondertussen hebben zich al veel supporters bij de wandelaars gevoegd. Sommigen zullen meestappen. Sommigen zullen met de auto van de ene plek naar de andere stappen om hun wandelaar aan te moedigen. Om half twee Hergroeperingverzamelen we voor de middag etappe.
Leuk is dat Soignies bij onze doortocht volledig bevlagd is. En terwijl wij te voet gaan passeren we heel wat ruiters. Terwijl ze naar de mooie paarden kijkt, struikelt een wandelaarster, en ze valt. Onmiddellijk schieten enkele begeleiders toe. Het is gelukkig niets, zelfs geen schaafwonde. Dit voorval maar om te vertellen hoe goed en zorgzaam de begeleiding van de inrichtende club is.
In Braine le Comte dan, hebben we met nog 10 km te gaan, een laatste hergroepering. Van hier af zullen Clement en ik te samen stappen.
Helemaal mooi wordt het als Daniel ons tegemoet stapt. Het laatste uur zal hij met ons meestappen. Nu wordt het aangenaam stappen, niet geforceerd, op het gemak weg. Genieten van het stappen en van de laatste kilometers.
De laatste meters zijn het meest fantastisch. Een politie agent helpt ons de straat over, en na een bocht is de aankomst. De fanfare staat klaar en het binnenkomen doet zo wat. Er zijn wandelaars die emotioneel in tranen uitgebarsten zijn. Zo een gevoel van triomf, van de opdracht vervuld te hebben is weergaloos.
Na nog even verfrist te hebben in de kleedkamers van het cultureel centrum, zo292 kmek ik weer mijn echtgenote, die boven wacht, op en gaan we naar de zaal voor de prijsuitreiking. De proficiats zijn niet uit de lucht. En de organisatie weet met de ceremonie een waardig einde aan de mars te geven.
We hebben hier een zware tocht doorleefd. De vriendschap, de kameraadschap, zullen blijven hangen
----
De foto's van deze laatste dag heb ik geplaatst op: http://picasaweb.google.nl/gverhelst/ParisTubizeDeSlotdag

12:17 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: wandel, tubize, roses noires

09-06-07

De derde dag is de zwaarste dag.

Verzorging in de vroege ochtendDe zondag 27 mei worden we weer om 2 uur gewekt. Nauwelijks een uur of 4 geslapen. We maken ons klaar om te vertrekken. Vandaag gaan we van Ribemont naar Feignies trekken, met een middagrust in Boué. In de ochtend zijn we weer om vier uur weg. Ergens krijg ik al een "Belgisch" gevoel als we het kanaal tussen Samber en de Oise oversteken. Om 10 uur ben ik al in Boué. Een 20-tal zijn er al voor mij. Heerlijk vroeg, dus veel tijd om uit te rusten. Velen halen hier wat slaap in. Om 12u30 zullen we weer vertrekken. De middagmaalverzorgers hebben hun werk. Ik zit op de grond in de feestzaal, als ineens de dokter met de maat van Giel afkomt. Hij laat de man liggen, neemt polsslag en bloeddruk. Ik moet een beetje als tolk optreden. De Nederlander kent geen Frans. En de Franse dokter kent geen Nederlands. Het gaat niet goed. De arme man krijgt aan tafel geen hap door de keel. Hij gaat weer liggen. Giel en hij zullen het in de middag etappe rustig aandoen.
De start van de middagetappe wordt om 12u30 gefloten door de plaatselijke burgemeester, na een korte en motiverende toespraak. En de groep is nu weer weg.
Oei, nu is het aan mij om een ongeluk tegen te komen. Een aanval van buikloop, dwingt mij de struiken in. Tegen dat ik er wat van bekomen ben, is de groep al gepasseerd, en ik zie de laatste man een eind voor mij. Steven kijkt gelukkig achterom, en wijst Polleke erop, dat er een achterblijver is. Ik dus. Dat wordt even hevig aanpoten om de groep in te halen. Ondertussen haal ik ook Giel en zijn maat in. En blijf wat babbelen met een Israeliër die ook achteraan bengelt. Dan versnel ik de pas, want ik moet weer in de struiken. Ik neem we voor om bij een volgende bevoorrading de hulp van de dokter in te roepen. Dat gevoel in de darmen haalt al de fut en energie uit mij.
Onderwijl haal ik Clement in. Die vraagt wat er scheelt. En gelukkig heeft die imodium bij. Twee pilletjes en het ergste is voorbij. Al met al is mijn middag hiermee verknoeid. En ik heb maar een doel meer: aankomen en mij eens flink kunnen verfrissen.
Met een snellere stapper kan ik wat tempo maken, maar ik hou het niet lang vol. Op de bevoorrading durf ik niets meer eten. Alleen water drink ik nog. Het plezier is er nu van af. Het is afzien nu.
Gelukkig is op zo een moment de steun van de medewandelaars belangrijk. Aan de babbel blijven. Van een ancien te horen krijgen, dat dit meer gebeurt, troost toch wat. Al bij al, is het al goed na 8 uur als ik in de sporthal, waar we zullen overnachten, aankom. Na de frisse wasbeurt en het toilet voel ik me toch wat bekomen.
avondmaalJa ook voor mij is de 3de dag een zware dag. Dank zij de hulp van de medewandelaars, en dan vooral van Clement, is het me die dag gelukt. Waarvoor mijn dank.
Morgen, is het echter de laatste dag. Dan zal alles wel weer lukken. Maar nu eerst de slaapzak in, en diep, diep, diep slapen.
----
Foto's van de derde dag staan op:
http://picasaweb.google.nl/gverhelst/ParisTubize3deDag

22:29 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandel, roses noires, tubize

26 mei. De 2de dag van Paris-Tubize

OntbijtOm 20 na 2 wordt ik wakker. Vele anderen zijn al opgestaan. Het dagelijks ritueel. Wat meenemen? Wat in de kleine bagage? Wat in de grote bagage?
De grote bagage wordt door de inrichters naar de volgende slaapplaats gebracht.De kleine bagage volgt het traject en kunnen we er5 keer per dag over beschikken. Denk daarbij aan extra sokken, een vers T-shirt en zo.
In ieder geval regenkleding aan vandaag. Ook een zaklamp is voorlopig geen overge luxe. Na het ontbijt vertrekken we om 4 uur in de ochtend. Het stapt lekker weg, en de regenkleding mag af.
AutrecheVoor een van onze medewandelaars valt de tocht toch te zwaar. Hij ziet het niet meer zitten, en geeft bij een bevoorrading zijn rugnummer af. Ik hoor ook vertellen dat er deze ochtend ook een wandelaar niet gestart is.
Leo Wuyts heeft extra verzorging nodig. De hitte van de vorige dag, heeft hem nogal wat extra blaren op zijn voeten bezorgd. Gelukkig is er bij alle bevoorrading ook verzorging. Behalve de kinesisten, rijdt ook een dokter in de karavaan van de begeleiders mee. Terwijl een franstalige vriend zich laat masseren, wacht Jan op zijn vriend Leo. En na de verzorging zijn ze met goede moed weer op stap.
Tegen de middag loop ik met Jean Jacques en nog iemand de helling in Coucy naar boven. Daar in de vesting hebben we het middagmaal. Snelle stappers als Giel, Willy, Lucia zitten er al.
CoucyNa het middagmaal profiteren vele wandelaars ervan om wat foto's te maken met de poorten en leeuwen als achtergrond. Deze ochtend hebben we 43 km gestapt. De middagetappe is wat korter: 38 km.
Als we de berg afgedaald zijn, hebben we nu in St.Gobain een kilometers lange tocht door de bossen. Wat een contrast met de lange rechte open stukken die er na komen. De organisatie houdt er de moed in door ons met muziek te begeleiden. Dat houdt de pas gezwind.
Tegen dat we de laatste rusten bij een paar boerderijen hebben, vind ik de kilometers en de minuten lang duren. Maar als we in Ribermont aankomen, krijg ik precies vleugels. Een paar jonge Fransen verstaan niet wat die Belgen bezield. Het is in de sportzaal van hun school dat we zullen slapen, en ze vragen honderduit.
RibemontEven de bagage ophalen, slaapplaats gereed maken, en ik kan onder de lekker warme douche. 8 douche koppen voor mij alleen. Dat is luxe.
De verzorgers hebben nogal wat werk deze avond.
Als ook Clement, Mario en anderen binnen zijn, is het tijd voor het avondeten. En daarna snel naar bed.
-----
De foto's heb ik geplaatst op: http://picasaweb.google.nl/gverhelst/ParisTubize2deDag

17:26 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tubize, wandel, roses noires

25 mei, Parijs-Tubize, de aanvang

Au PaysanOp donderdag 24 mei neem ik de trein naar Tubize. Het is markt ginder, en achter de kramers zie ik de café Au Paysan. Dat café is het lokaal van waaruit we met Les Roses Noires voor een vierdaagse voettocht gaan vertrekken. Het is er rustig. Ben ik nog zo vroeg? Ik zie aan een tafeltje Martine en Mario zitten. En schuif bij. In de loop van de middag komen steeds meer wandelaars binnen. Veel bekende en onbekende gezichten. Ik ga nu eerst een eindje verder wat eten, en zorg dat ik voordat de bus er is, terug ben. De bus brengt ons in de richting van Disneyland Parijs. Dit is echter niet ons doel. Wel een sportzaal vlakbij van waaruit onze tocht zal aanvangen.
De slaapzak uitrollen. Ik heb een onrustige nacht. En dan de vrijdag om 3 uur in de ochtend worden we gewekt. Nu gaat het echt beginnen. Iets voor vijf uur stellen we ons op achter de wagen van de inrichters. De tocht van 292 km zal beginnen. Eerst herdenken we met een minuut stilte een man, met de naam Raoul, die vele tochten begeleid heeft, en er nu niet meer is.
We volgen een tijdje de wagen, tot wanneer die zich langs de kant zet, en iedereen op eigen tempo verder kan.
Langzaam aan stappen we uit de bewoonde moderne wereld. We laten de Marne vallei achter ons en komen in een gebied met Romaanse kerkjes uit de 10de, 11de en 12de eeuw. De boerderijen lijken ook wel eeuwenoud. Nanteuil
De wandelpijlen loodsen ons door redelijk verlaten gebieden. Ook de dorpjes waar we bevoorrading hebben zijn stil en rustig. In Nanteuil, een wat grotere plaats hebben we de middagrust. Ik snap het niet goed. Ik ben er om 5 na 11. Dat is een tempo van 6,3 km per uur. Zo snel stap ik gewoonlijk niet.
In de middagrust kunnen we genieten van een lekkere soep, en een heerlijke koude schotel. En ondertussen komen ook de tragere stappers binnen. Ook deze hebben een hoog tempo, goed boven de 5 km per uur.
Om kwart voor een vertrekken we voor de tweede etappe van die dag. Het landschap is er een van grote akkers, met graan of groente. Weinig bomen. Dat doet ons onder de brandende zon naar wat schaduw snakken.
Gelukkig is er om de 5 km bevoorrading. Ik heb nogal wat water afgedronken. PierrefondsHet is drukkend. Het is dan ook met veel plezier dat ik het kasteel van Pierrefonds voor ons zie. Hier zullen we de nacht doorbrengen. Maar nu eerst een lekker koude douche, om al het zweet af te spoelen. Ik ben net uit de douche als het toch wel begint te stortregenen. Ik moet dan ook onder de paraplu van Clement naar de eetzaal lopen.
Na de maaltijd heb ik geen moeite om in slaap te vallen.

Voor de fotoreeks kijk op:  http://picasaweb.google.nl/gverhelst/ParisTubize1steDag

11:23 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: roses noires, tubize, wandel

03-06-07

Paris-Tubize: we hebben het gehaald

Met 77 zijn we de vrijdag vertrokken. 74 daarvan, hebben de tocht van 292 km volledig te voet afgelegd. Wat hadden we op Pinkstermaandag, een gevoel van trots en triomf bij de aankomst. Klik op de foto voor de diareeks.

Paris Tubize, de slotdag

19:20 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (3) | Tags: wandel, tubize, roses noires