07-04-07

Zion en Bethlehem

Donderdag 22 maart is het al. Het einde van ons verblijf in Israël nadert. En er is nog zoveel te zien, te bezoeken, te leren.
Na het koosjere ontbijt trekken we naar de grote synagoge. Die is vlakbij het hotel waar we verblijven. Mannen mogen niet blootshoofd in de synagoog. Maar geen nood. Bij de ingang liggen papieren keppeltjes klaar. Het vraagt wel enige vaardigheid om die op het hoofd te houden. Zeker als we naar boven kijken om de glasramen van Chagall te bewonderen. En onze gids vertelt ook over de voorzangers, gebedsriemen en andere gebruiken in de erediensten die in de synagoog plaats vinden.

CenakelDaarna laat ons weer naar de bus stappen. De Zionberg is ons doel nu. Zoals zoveel plaats is dit hier ook een plek waar de verschillende godsdiensten elkaar ontmoeten. Ons eerste doel is de plek waar Petrus Jezus verloochende. Je weet wel, waar de haan kraaide. We dalen er in het inwendige waar een voormalige Romeinse gevangenis blootgelegd is. Dan gaan we naar het cenakel. Dit is de plaats van het laatste avondmaal. Het is ook de plaats waar de apostelen bijeen kwamen na de kruisiging van Jezus. Wat wij zien is een ruimte gebouwd door de Kruisvaarders.
Dezelfde Zion berg is een belangrijke plaats voor de Joden. Naast reizigers als wij zijn er veel Joodse klassen en schoolgroepen. Hier zie ik op een plakkaat: The world Peace Center en in het Duits staat op een paal: Möge Friede auf Erden sein. We zijn dan bij de Dormition kerk

Aan de TempelbergDan gaan we de Zion poort door naar het oude stadsgedeelte. De muur is doorzeefd van kogelgaten. Hier is in 1967 verwoed gevochten. Wij gaan doorheen een Byzantijnse Cardo. De winkelstraat uit de Byzantijnse tijd is uit gegraven . En weer toegankelijk. De 2de tempel was in die tijd al vernietigd. Een stuk van de muur schiet er nu van over. De Klaagmuur. Vandaag zie ik niet veel geklaag. Integendeel veel blijde families. Een aantal jongens doet hier hun Bar Mitswa. Dit is een beetje te vergelijken met het Plechtige Communie feest bij ons in de katholieke parochies.

Daarna worden we weer met de bus opgepikt. Met al dat volk dat hier komt is dit is een hele bedoening. Bussen rijden af en aan om hun reizigers op te vangen.
Wij rijden nu naar het Palestijnse gebied. Naar Bethlehem. De muur is hier van recentere dan de muren rond Jeruzalem. Onze gids verlaat de bus. Haar rol zal overgenomen worden door een Palestijnse gids.
Eerst hebben we een eetmaal in een groot restaurant. Het is simpel en eenvoudig. De tafel wordt gedekt met allerlei gerechten. Alles is vegetarisch. Iedereen eet zoveel hij of zij wil. Het is ook mogelijk er een vleesschotel bij te nemen. Niet iedereen van ons gaat het restaurant binnen. De mensen die de maaltijd overslaan zwerven ondertussen wat door het stadje.

BukkenNa de maaltijd stappen we naar de geboortekerk. Van buiten te zien oogt het allesbehalve een kerk. Het lijkt me eerder een vesting, een gebouw dat verdedigd moet worden. De grote poorten zijn dichtgemetseld. De ingang tot de kerk is een kleine deur. Iedereen moet serieus bukken om binnen te kunnen gaan. Binnen is de kerk ruim. De toeristische politie ziet erop toe dat de mannen blootshoofds zijn. We gaan eerst naar beneden, naar de grot waar Maria bevallen is. Dat doen we eerst want er gaat een misviering beginnen, en dan kan er drie kwartier lang niemand binnen.
Er zijn verschillende altaren: Aramees, orthodox en katholiek. Naast de oude kruisvaarders kerk is er een moderne kerk. Dit is de kerk waar de Kerstmis plaats vindt, die over de televisie uitgezonden wordt. Het is ook de kerk waar Arafat zijn zitje heeft. Een beetje onverwachts komen we in de tuin het beeld tegen van de heilige Jerom. Die heeft de bijbel in het Latijn vertaald. 33 jaar is hij er mee bezig geweest.

We dwalen dan nog wat door Bethlehem. En dan stappen we de bus in. Weer naar Jeruzalem.

En dat is dan ook de laatste busrit. Waar het christendom begonnen is, eindigt onze reis.

12:36 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: reis, israel, jeruzalem

06-04-07

Dag 8 van mijn Israel reis

museumcomplexJeruzalem is omgeven door bergen. Stilletjes aan is de stad steeds groter geworden. Het moderne Jeruzalem is heeft een oppervlakte dat zo groot is als Parijs.

700.000 inwoners en toch was de Joodse gemeenschap er bijna niet meer. In de vorige eeuw was besloten dat dit volk volledig moest uitgeroeid worden. Meer dan 6 miljoen mensen zijn daarbij omgekomen. Onvoorstelbaar, dat zo een haat kan bestaan. 

Het is die ochtend van 21 maart 2007, een geweldig emotionele gids die verhaalt over de wegvoeringen in haar familie en in haar schoonfamilie. We bezoeken eerst de Valley of the Communities. Onze gids is zodanig aan gedaan dat ze zelfs vergeet te vertalen. En daarna bezoeken we het museumcomplex. ( http://www.yadvashem.org/ ). De tentoonstellingen zijn audio-visueel. We krijgen allemaal een ontvanger met hoofdtelefoon en de gids gebruikt een zender met microfoon. Zij leidt ons door de zalen die ons de geschiedenis van de Shoah laten zien.

WegvoeringWe zijn allen wat aangedaan. Naast het immense onrecht, zien we gelukkig ook voorbeelden van mensen die zich tegen deze uiteindelijke oplossing verzet hebben. Er wordt niet alleen getreurd om de slachtoffers. Ook de helden worden geëerd. En er is een dreef met de namen van de rechtvaardigen. Dat zijn de mensen die de vervolgden lieten onderduiken of ontsnappen.
Remembering the Past, Shaping the Future. Dit is wat we zullen onthouden.

Na de middag rijden we naar het geboortedorp van Johannes De Doper. Zoals meerdere kerken en heilige plaatsen wordt ook die kerk beheerd door de Fransicanen. ( www.custodia.org ) We dalen hier in de kerk naar beneden, naar het oude gedeelte en naar de grot waarin Johannes zou geboren zijn.

Model of JeruzalemVan dit dorpje rijden we weer naar Jeruzalem, nu naar het museum van Israel. Eerste doel is de Shrine of the Book. Dit bouwwerk hadden we al meermalen vanuit de valleien gezien, en nu gaan we er ook binnen. Het is speciaal gebouwd om de Dode Zee rollen te bewaren.

Ook op hetzelfde terrein is een maquette van Jeruzalem. Het is gebouwd naar oude teksten, en heeft het Jeruzalem weer zoals het eruit zag in de Romeinse tijd, in de tijd van de 2de tempel.

MenoraHet is wel tijdreizen vandaag. Want nu gaan we naar de Knesseth. Het parlement is gebouwd na de onafhankelijkheid van Israël. Daar gaan we kijken in de tuin naar de 7-armige kandelaar. De menora is een geschenk van het Engels parlement aan het parlement van het jonge, onafhankelijke Israël. De kandelaar is wel zo hoog als drie volwassenen en is voorzien met afbeeldingen uit de bijbel.

Een mooi einde van het gegidste daggedeelte. Nu hebben we vrij. De ene zoekt het nieuwe winkelcentrum. De andere houdt het op een tocht in het oude Jeruzalem.

21:32 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: reis, israel, holocaust, jeruzalem

02-04-07

Dag 7, Dinsdag 20 maart

Het is nu 2 april, de maandag van de Goede Week. Gisteren was het Palmzondag, en vrijdag is het Goede Vrijdag. Het is dan ook met een vreemde gewaarwording dat ik naar mijn notities van mijn verblijf in Jeruzalem kijk.

PaterNosterTwee weken geleden is het al. We staan op, en worden met de autobus naar de top van de Olijfberg gebracht. Het uitzicht over de oude stad en de Tempelberg is fenomenaal. Eerst hebben we nog de PaterNoster kerk bezocht. Hier zou Jezus zijn leerlingen leren bidden hebben. Het Pater Noster is het Onze Vader. Nu gaan we de weg gaan die Jezus op Palmzondag afgelegd heeft. Hij werd toen toegejuicht. We dalen af door een kerkhof. Opvallend zijn de losse stenen die op de graven liggen. In plaats van bloemen legt men hier een steen op het graf om de dode te laten weten dat men hem niet vergeten is. En dan gaan we naar het heiligdom, dat opgericht is op de plaats waar de Heer weende. Dominus Flevit. Ik moet natuurlijk niet vertellen dat we de weg niet volledig kunnen wandelen, zoals het 2.000 jaar geleden was. De betrokken poort in de stadsmuren is dicht gemetseld, en zal pas geopend worden op het einde van de tijden. Lager in de vallei, nog buiten de muren komen we in de hof van Getsmane. Eeuwenoude olijfbomen groeien hier. Binnen is een dienst bezig. We houden ons dan ook wat stil, terwijl we de kerk van binnen bekijken.

We trekken de oude stad in doorheen de Leeuwenpoort. Hier aan het geboortehuis van de maagd Maria neemt onze reisleider de gelegenheid te baat om de groepsfoto te maken. Ik zal zeker om die foto vragen bij de 2daagse van Blankenberge.

KruiswegHet is hier ook het beginpunt van de Via Dolorosa. De weg die Christus met zijn kruis aflegde tot aan de Golgotha berg. We gaan die weg nu ook afleggen. De eerste staties missen we. Die bevinden zich op een schoolterrein, en er zijn lessen bezig. Alleen bij de kruisweg op vrijdagmiddag zijn deze toegankelijk. De weg loopt soms door drukke winkelstraten, waar het nauwelijks doorkomen aan is. Ik verwacht zo Veronica of Simon de Cyrener, of Ahasverus de wandelaar, tegen te komen. Je moet ook niet aan grootsheid of wondermooie kunst denken. Zonder toelichting zou ik sommige staties stomweg voorbij lopen. De 8ste statie is een ronde steen met een gat erin. De 9de statie is een pilaar met een kruis erop. We komen nu op het dak van de kerk van het Heilig Graf. Op het dak wonen orthodoxe priesters in bescheiden kluizen.

We dalen doorheen de verschillende kerken van het Heilig Graf naar beneden.

Het is middagmaal, en nu gaan we eerst eten. De meesten van ons eten het nationale gerecht: een broodje falafel. Het is ook gelegenheid om wat in de souvenirwinkels wat te kopen.

GolgothaNa het middag maal zetten we de kruisweg verder. De laatste staties bevinden zich immers binnen, in de kerk van het Heilig Graf. Laat me nog even vertellen dat de Golgotha berg, de plaats waar Jezus en de twee bandieten gekruisigd zijn, nu een deel is van de kerk. Ook het graf waar Jezus begraven is, en nadien verrezen bevindt zich in de kerk.

Je komt zo maar niet de grafkelder binnen. Een priester laat de mensen maar met een paar tegelijk binnen. Rugzakken en grote tassen mogen niet mee. Het is zo klein dat het indrukwekkend is.

Met zo een apotheose, zouden we onze 7de dag kunnen afronden.

Neen hoor. Na het avondmaal, hebben we nog een trip: Jeruzalem by night.

19:21 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: reis, israel, jeruzalem

31-03-07

De namiddag van de 6de dag in Israël

En Gedi watervalNa het middag eten, rijden we 17 km verder, naar En Gedi. Dit is een oase. Vanuit Masada konden we die in de verte ontwaren. De sfeer bij de ingang is volledig anders dan bij de voormalige vesting. Hier is het groen en fris. Veel kinderen hier. Het is blijkbaar de tijd van de schoolreizen. Ze amuseren zich in het water, en onder de watervallen, en dat met al hun kleren aan.
In het natuurgebied maken we gelijk kennis met een soort cavia of das, die ongestoord in de bomen bladeren aan het oppeuzelen zijn. Kappertjes groeien hier in het wild, maar ik moet zeggen ze smaken toch niet hetzelfde als de kappertjes in de bokaaltjes die we bij de filet américain doen, hier in België.
Hoger, bij de waterval van David, is net het wijfje van een steenbok bevallen. Het jonge diertje springt al heen en weer. En iemand van het natuurgebied houdt de passanten op afstand. Ik ben er niet in geslaagd het op de foto vast te leggen. De huidskleur van de steenbokjes vervloeien met de kleur van de rotsen, waardoor ik geen contrast heb. En ik kan met mijn fototoestel niet genoeg zoomen.
Rond 16 uur ronden we onze wandeling af, en dan rijden we met de bus naar Jeruzalem. Jeruzalem is een stad zo groot als Parijs, en telt 700.000 inwoners. Veel groen en ruimte hier. Maar niet in de oude stad. Ons hotel ligt vlak bij de Jaffa poort.

De oude stad zullen we op dinsdag te voet verkennen.

20:59 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: reis, israel, en gedi

De Dode Zee en Masada.

Dode Zee 19 maartOp de ochtend van de zesde dag, ontwaken we aan de Dode Zee. Het is maandag 19 maart 2007. Vanuit de slaapkamer kijk ik uit over de kale bruine woeste rotswanden. Na het koosjere ontbijt trekken we naar het strand van de Dode Zee, Op bepaalde plekken ziet de bodem wit van het vele zout. Ver mogen we de zee niet in. De strandwachten fluiten degenen die de kustlijn wat verlaten snel terug.

Nadien brengen we de valiezen weer naar beneden, en stappen in de bus.

Ons eerste doel vandaag is Masada. Een plaats die de MasadaRomeinen na de Joodse opstand bijna niet konden innemen. De Zeloten hielden hier zeer lang stand. De belegering heeft maanden geduurd. Onvoorstelbaar hoe de opstandelingen met een paar 100 konden stand houden tegen 8.000 Romeinse soldaten.. Het fort is via een slangenpad te bereiken. Een tocht van ongeveer 40 minuten. We gaan via de kabelbaan naar boven. Goed voorzien van een petje, een zonnebril en water. Want bovenop is er niets te krijgen. We zien de diepe waterbekkens en de ingenieuze aquaducten die Herodes gebouwd heeft om de vesting van drinkwater te voorzien. En hij heeft er zelfs baden aangelegd. Voor zijn grootheidswaanzin was niets onmogelijk. Tussen de ruines, de stenen en het zand is het bijna onmogelijk ons voor te stellen dat hier op het plateau tuinen waren, en groente gekweekt werd. Na de val is de hoogvlakte op een kortstondig byzantijns klooster na, onbewoond gebleven. Nu is Masada een symbool voor de Joodse daadkracht. Iets als de val van Masada mag nooit meer gebeuren.

Naar mijn reis dagboek

20:10 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: dode zee, masada, reis, israel

Langs de Jordaan

boottochtDe vijfde dag van mijn Israël reis: Naar de Dode Zee.

Onze vijfde dag beginnen we met een boottocht op het meer van Galilea. In het noordoosten, zien we de Golan hoogte, Vlak voor ons in het westen Tiberias, de oude stad waar we overnacht hebben, en hoger gelegen de nieuwe stad, gebouwd na de onafhankelijkheid van Israël.

Na deze boottocht brengt de bus naar een kibboets waar een boot uit de 1ste eeuw opgegraven is. (zie http://www.jesusboat.com/imgs/site/site/boat.html) Het is waarschijnlijk zo een boot waarin de Joodse vissers een hopeloze zeeslag voerden tegen de Romeinse bezetter.

We gaan nog veel langs kibboetsen rijden vandaag. In 1882 was er een eerste immigratie golf vanuit de Zionistische gedachte. Een tweede immigratiegolf in 1911 bracht de kibboets gedachte mee vanuit de ideologie van het socialisme. De kibboetsen waren indertijd bewapend en ommuurd om zich te beschermen tegen hun vijanden. Nu zijn de muren verdwenen. Vanuit de kibboetsen zijn de moerassen volledig in cultuur gebracht: bananen, kiwis, lichis, citrusvruchten, maar natuurlijk ook veel groenten. Ook veeteelt ontbreekt niet. Vele agrarische nederzettingen zijn ook uitgegroeid tot industriële complexen.

BethSheanVanuit de moderne tijd weer even in het verleden. We bereiken Beth She’an. Een stadje dat al dateert uit de 5de eeuw voor Christus. We stoppen eerst aan een amfitheater. Dat is zo een Romeins stadium waar sportspelen gehouden werden, en waar tot vermaak van iedereen slaven en wilde dieren met elkaar moesten vechten. 6000 toeschouwers konden de vechtende gladiatoren bewonderen. Iets verder is het toenmalige stadscentrum blootgelegd. Tempels, badhuizen, ook hier weer een theater. De stad was door een aardbeving verwoest en naderhand verlaten. Een gids van een andere groep demonstreert in het theater hoe duidelijk de stem overkomt tot op de bovenste zitplaatsen. Even vermelden, dat de boom die hier geplant is om Jezus Christ Superstar op te nemen, hier nog altijd staat. En nog even wat geografie: Beth She’an ligt 180 m beneden de zeespiegel.

We nemen de bus en blijven de Jordaan links van ons houden. We rijden nu door de Palestijnse gebieden. En zien Jericho. We passeren de plek waar Johannes Jezus doopte in de Jordaan. We zien verschillende kloosters in de woestijn, en rechts van ons de antennes van de miltaire versterkingen. En dan komt de Dode Zee voor ons.

QumramEerst trekken we Qumram binnen. Hier stappen we uit. Hier zijn in een grot de Dode Zee rollen gevonden. 60 jaar geleden. Na een informatieve film stappen we door de verblijven van de Essenen, een strenge Joodse groep. Ze noemden zichzelf de kinderen van het Licht. Als ik de ingang van de vindplaats zie, verwondert het me niet dat die schriften zolang verborgen gebleven zijn. De grot is onbereikbaar.

Wij terug de bus in, nu naar ons hotel in Ein Bokek. Na het avondmaal, dalen we af naar de Spa, en het verhaal klopt. Je blijft drijven op het zoute water.

Naar mijn reis dagboek

09:17 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: israel, reis

30-03-07

Het vervolg van de 4de dag

RambamDe zaterdag, na de terugkomst vanuit het Gilboa gebergte, zwerf ik nog een beetje door Tiberias. Ik ga er de citadel nog bezoeken en de graftombe van Rambam, met de aangrenzende synagoge. Het is een open synagoge. Ik bedoel daar mee dat er geen dak is. De gedeelten voor mannen en vrouwen zijn van elkaar gescheiden met een wand. De boeken liggen in de ingang die wel overdekt is. Het is vrij toegankelijk, maar natuurlijk respecteer ik de gewoonten en hou mijn hoofd bedekt.
Ik trek ook door het winkelcentrum. Het is sabbath. Alles is dicht. Ik wou nog even internetten. Maar in de internet cafés zegt men me ook “No internet” . Ja, dan blijft het maar een internet loze vakantie. In een Ierse pub zie ik wat medewandelaars, en ik sluit me bij hen aan.

Na het avondeten, houden we het rustig, en gaan vroeg naar bed.

20:04 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: tiberias, reis, israel