13-08-12

Vaarwel aan de witte engelen

paazMeer dan 14 dagen heb ik in het ziekenhuis verbleven. Vriendelijke en goed gezinde verpleegsters,verplegers en verzorgsters hebben al die dagen voor me gezorgd. Deskundige therapeuten begeleidden mij en ook de andere patiënten, zodanig dat we ook daadwerkelijk genazen. 

Met vreugde vernam ik deze middag dat ik het ziekenhuis mocht verlaten. 

Hartelijk dank aan die mensen, en ook aan mijn medepatiënten. Onze gezamenlijke gesprekken hebben zeker tot de genezing bij gedragen.

Ook een grote dank aan Ginette, mijn echtgenote, die om de andere dag op bezoek kwam. Dank aan de anderen die me bezochten of opbelden. En een speciale vermelding voor alle mensen die via facebook een bericht nalieten. Dat betekende een grote steun.

Mijn polsbandje is nu doorgeknipt. Nu is aan mijzelf om verder te werken aan de genezing, want ik ben nog geen 100 %.

19:16 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (3) | Tags: paaz

11-08-12

Een slapeloze nacht

Deze morgen was het eerste wat ik deed kijken naar de tracking van de Dodentocht. Iedereen die ik volg is de helft voorbij. Jammer genoeg heeft een wandelkennis reeds moeten opgeven. Luisteren naar de signalen van het lichaam is verstandig. Met rugpijn moet men niet doorstappen. Dat weet ik, want anders was ik er zelf ook bij. Vandaag is het zaterdag, een rustige dag in het ziekenhuis, geen therapie. Hopelijk wel bezoek. Ik zal zelf nu verder gaan met mijn cursus Spaans want in september beginnen de lessen weer. En natuurlijk... blijf ik de tracking en facebook van de Dodentocht in de gaten houden.

08:37 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: bornem, paaz

09-08-12

Kamergenoot

paazIn de ziekenhuisafdeling waar ik verblijf loopt de kamernummering tot 48. Dat betekent niet dat er 48 kamers zijn waar patiënten verblijven. De kamers zijn niet doorlopend genummerd. Er zijn kamers voor één persoon, kamers voor 2 personen en kamers voor 4 personen.

Ik kreeg een kamer van 2 bedden toegewezen. Mijn kamergenoot verbleef al wat langer in het ziekenhuis en kon me wat wegwijs maken in de gang van zaken. Heerlijk om zo een kamergenoot te hebben.

Een kamer delen houdt ook in: de badkamer delen. En.... Dat is soms moeilijker dan op het eerste zicht lijkt. We hadden gelukkig verschillende gewoonten. Na het ontbijt ging ik me douchen, terwijl mijn kamergenoot door het verplegend personeel in bad werd gestopt. Het waren dus alleen het toilet en het wasbekken dat we moesten delen. Wat wachten geeft in de gegeven omstandigheden niets, we hebben toch een zee van tijd vooraleer de therapiesessies beginnen.

Eten doen we aan dezelfde tafel. Mijn kamergenoot heeft een speciaal dieet, ik niet. Ik heb er overigens geen spijt van dat ik bij de opname in het ziekenhuis laten noteren heb, dat ik eerder kleine dan grote porties wil. Anders zou ik nogal verdikt zijn als ik het hospitaal verlaat. De verzorgers brengen de plateaus met de schotels naar tafel. Van ons wordt verwacht dat we de plateau na de maaltijd terug plaatsen in een karretje op de gang.

Voor de televisie hebben mijn kamergenoot en ik ook nooit geen problemen. Dat toestel staat gewoon nooit open. Voor de radio verschillen we niet van mening. Die staat niet te luid op Radio Twee,dan wel KLARA. Zo horen we wat van het nieuws en is het niet muisstil op de kamer.

Kortom ik heb een goede kamergenoot getroffen. Ik hoop dat hij van mij hetzelfde denkt.

12:50 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: paaz

08-08-12

Een dagdagelijkse dag in het ziekenhuis

Een dagdagelijkse dag, een dag als zoveel anderen sinds ik in het ziekenhuis verblijf. Ergotherapie, bewegingstherapie, praten met de mede patiënten, en voor de rest rust, rustige rust.
Voorlopig gaat de therapie verder. Mijn volgend gesprek met de arts is pas volgende week.

Ik zal jullie ervaringen op de Dodentocht met mijn tablet volgen. Gezien mijn situatie zit de Dodentocht voor mij er niet in, en ik was nog wel zo vroeg ingeschreven. Ik geef forfait. 100 km zou in de gegeven omstandigheden zeker niet verstandig voor me zijn. En waarschijnlijk zou de arts me niet eens de toelating geven.

15:17 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: paaz

07-08-12

Afscheid van een medepatiënte

Gisterenavond hebben we afscheid genomen van een medepatiënte. 14 dagen heeft ze op de afdeling verbleven. En ondertussen is ze klaar om weer haar normale dagelijkse taken op te nemen. Tevreden dat ze is! Dat begrijp je wel!

Hoe gaat het ondertussen met mijn therapie?
Gisteren ochtend ergotherapie.. Gisteren namiddag bewegingstherapie en relaxatie oefeningen Deze morgen ergotherapie. En ook deze middag ergotherapie. 

09:01 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (3) | Tags: paaz

06-08-12

Yoghurt en pudding

Nu al 10 dagen in het ziekenhuis. Mens.... Ik heb nu al meer yoghurts en puddingen gegeten dan anders in een heel jaar. Het ontbijt bevat altijd een yoghurt. Het middageten besluit dikwijls met een pudding of mousse. En 's avonds is er ook altijd een pudding of zoiets bij. Gelukkig is het altijd lekker en verschillen de smaken van dag tot dag. Het eten is hier wel gezond.

13:08 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: paaz

05-08-12

De traagheid van een zondag

De zondag is veelal mijn wandeldag. Vroeg uit bed om een flinke wandeltocht te maken. Nu met mijn verblijf in het ziekenhuis is dat niet het geval. De verzorger die het ontbijt brengt maakt me wakker. Het was trouwens een heerlijk zondags ontbijt met melkbrood. Na de douche en het toilet was het al na 9 uur. Ik had een oudere man beloofd om met hem naar de H.Mis te gaan. De H.Mis is hier in de kapel van Maria Middelares om 10 uur. De man is slecht ter been. We namen dan ook ruimschoots de tijd om de 2 gangen naar de kapel door te gaan. Zo een eucharistieviering met een koor dat uitsluitend uit nonnetjes bestaat heeft wel iets speciaals! De vrouwenstemmen geven een etherische sfeer. Misschien even vertellen dat het ziekenhuis Maria Middelares in de jaren 1930 door de zusters opgericht is, en dat er nog steeds nonnetjes zijn. Terug op onze eigen afdeling vonden we de gemeenschappelijke ruimten leeg. Met het weekend zijn er veel patiënten naar huis. Desondanks is de verzorging optimaal. Wij die hier wel moeten blijven worden goed verzorgd.

15:23 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: paaz