01-02-10

Het besneeuwde houtland.



Vredeseilanden Oostkamp 2010-01-30

We mogen deze winter niet klagen. Keer op keer kunnen we wandeltochten door het besneeuwde landschap maken. Ook zaterdag.
Met 3 wandelende kwartels namen we de trein naar Oostkamp. Daar zouden we deelnemen aan de Vredeseilanden-wandeltocht. De kortste afstand was 4 km, de langste 34. Ik koos voor de 21 km, mijn clubgenoten voor de 8. We stappen over het dorpsplein. De wandelclub heeft ook voor informatie gezorgd over de bezienswaardigheden die we onderweg tegen komen. Zo bijvoorbeeld over de schandpaal op het kerkplein. Het is een kopie, de originele paal zullen we later in het domein Nieuwenhove tegenkomen.
Nog geen kilometer gestapt en we krijgen in de romp van de wiekenloze dorpsmolen al een fair trade koffie en een suikerwafel. We kunnen zo de kilte wel aan. Hoewel, echt koud vind ik het niet. We stappen langs smalle weggetjes en door een park, om dan aangenaam verrast te worden in het natuurgebied van de Warandeputten. De houten vlonderpaden slingeren doorheen het natte gebied. Langs de meander van de Rivierbeekkomen we aan het kanaal, aan de brug waar een beeldhouwwerk aan de slag om Moerbrugge herinnert.
Ginder hebben we de 1ste rust. De afstanden 15 en 34, hebben hier een extra lus.
Ik heb voor de 21 gekozen, en mag weer het kanaal oversteken. Het is weer beginnen sneeuwen. De vallei van de Zuidleie zowat anders in de sneeuw, zo wit. In het traject nog een groot kasteel vooraleer we in Nieuwvliet aankomen.
Daar koop ik een broodje en soep. Ondertussen komen nog wat clubgenoten binnen. Die hebben voor de 34 gekozen. Na de rust hebben we een kleine lus en dan gaat het weer verder.
In deze tocht veel privé-wegen, en mooie domeinen. Ik heb er al vaak gewandeld. Het is er altijd tof. Maar nu in de sneeuw was het wel heel bijzonder.

10:13 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: oostkamp, vredeseilanden

01-02-09

Wandelen voor Vredeseilanden



Vredeseilanden wandeltocht 2009

Zaterdag 31 januari nam ik deel aan de wandeltocht van Vredeseilanden.
De tocht startte vanuit Oostkamp.
Ik genoot van een onvervalst parcours, puur natuur om zo te zeggen. De rode wandelpijlen met witte punt brachten ons langs bossen, parken en kasteeldomeinen.
Het vroor licht en dat maakte de veldwegen en bospaden gemakkelijk begaanbaar.

We waren met heel wat wandelaars in Oostkamp.
Er staan ondertussen al verslagen en fotoreportages op het web van andere wandelaars.
Ik zag er al in mijn RSS reader, en bij de wandelbloggers der lage landen. In de wandelgazette zijn er verschillende aangehaald.

18:08 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: oostkamp, vredeseilanden, wandelen

31-01-09

Een natuurparcours langs parken, kastelen, bossen en veldwegen

OXFAM koffie en suikerwafelLekker koud en zonnig. Dat was het vandaag. De andere wandelaars die van de bus afstapten waren al meer in Oostkamp geweest. In plaats van de MARS-pijlen te volgen, kenden zij een kortere weg, en zo kwamen we langs achter in de startlokatie binnen.
Hier vertok de Vredeseilandenwandeltocht.
Onmiddellijk al bekenden bij de tas koffie. Zij waren al ingeschreven. Ik ging dat dan ook doen. Ik volgde het voorbeeld van de andere wandelaars voor mij, en kocht de inschrijving met steun voor 3 €. Na de koffie waren we weg voor het eerste traject. Het kasteel Gruuthuuse en het terrein van de Warandeputten beklemtoonden dit eerste stuk. En aan het kanaal bij Moerbrugge kreeg ik van mijn medewandelaar een uitleg over de verschillende types binnenschepen. Ik ken nu het verschil tussen een spits en een kempenaar. Na de eerste rust scheiden onze wegen. Zij deden een extra lus in Moerbrugge. Ik had voor de 21 gekozen, en mocht meteen weer het kanaal over. De brug stond open, en ik kon meteen mijn nieuw aangeleerde kennis toetsen. Even een omwegje om het beeld "Smeed oorlog om tot vrede" te bekijken en dan een schooltje binnen om een suikerwafel te eten en OXFAM-koffie te drinken. Het moet niet altijd warme wijn zijn. Verder in traject konden we het kasteel De Herten omcirkelen. Mooi hoe de inrichters meerdere privé terreinen in hun parcours hebben opgenomen. In de volgende rust bleef ik nog even zitten om een broodje gehakt met soep te eten. En dan hadden we een bosrijk traject. Zo in de winter zijn de bossen open, luchtig. Het licht valt er zo binnen. En door de vorst was er ook geen modder te doorploeteren. Toen ik weer in de rustpost kwam, bleef ik niet babbelen. Het was me wat te druk om binnen te blijven. Dus maar het laatste stuk nu. Ook hier weer wist de parcoursmeester ons langs groene wegen te brengen. De nieuwbouwwijken wist hij handig te omzeilen. En dan weer zo een mooi kasteeldomein: De Nieuwburg. Mens, wat een mooi parcours hebben we hier gekregen.
Terug in de starzaal is het moeilijk een plaatsje te vinden, maar er gaat net een groepje weg, zodanig dat er stoelen vrijkomen.
Bij de inschrijvingstafel ligt er een notitie van iemand die in mei naar Santiago de Compostela vertrekt. De wandelaar die bij mij aan tafel zit begint naar aanleiding daarvan over de camino te praten. En we hebben er verder over gepraat op de autobus, op de trein tot in Sint Pietersstation.

21:23 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: vredeseilanden, oostkamp

Naar buiten

Kasteel Den HertenEigenlijk had ik geen wandelplannen vandaag. Maar ik was toch vroeg op, en de weersvoorspellingen waren goed: beetje vriezen en droog. Dan toch maar in de Marching gedoken. Het mocht niet te ver af zijn, want ik moest vroeg thuis zijn.

Ik heb voor de Vredeseilanden Wandeltocht gekozen, een tocht met startplaats in Oostkamp.
Mijn indrukken tik ik later op de avond in.

18:17 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: oostkamp, vredeseilanden

23-09-07

Langs en door kasteelparken

Op zo een zonnige dag als vandaag zondag 23 september, kan niemand binnen blijven.  Vlaanderen gaat wandelen. Vlaanderen gaat fietsen. Vlaanderen gaat bootje varen. Vlaanderen wil buiten al is het maar om een terrasje pikken. Het is misschien de laatste dag, want de herfst is al begonnen.
Ik behoor tot de wandelende Vlamingen. En vandaag heb ik Oostkamp als wandelgebied gekozen. Oostkamp ligt bij Brugge een beetje geklemd tussen de E40 en de spoorweg. Vakantiegenoegens richt er haar Torenhoftochten in. Ze hebben afstanden voorzien van 7, 12 en 20 km. De omloop is uitgebouwd op basis van een vast wandelpad, dat de naam Torenhofpad draagt en eveneens mede dank zij Vakantiegenoegens is verwezenlijkt.
Als ik aankom, hebben een aantal runners al 20 km achter de rug, en die zijn zich bezig aan het omkleden. Ik moet er nog aan beginnen. En dat doe iDe Wiekek met plezier. Zoals altijd is het in het begin wat wennen aan de wandelpijlen. Vandaag zijn het rode pijlen, en op de staart is steeds een sticker van de inrichter geplakt. Zo is de richting duidelijk zichtbaar. Snel worden we het dorp uitgestuurd om dan toch weer in de bebouwde kom te komen. De eerste rust is in een voormalige molen, die tussen de bebouwing niet eens opviel. Des te groter is dan ook de verrassing om de molen uit 1842 plots voor ons te zien. We verlaten dan weer het dorp en laten de kortere afstanden achter ons om richting Moerbrugge te trekken. De pijlen leiden langs de Warandeputten van de Zuidleie. We steken de brug over, en hebben daar in de woonkern een tweede rust. Terug aan het kanaal zie ik een massa rubberboten op het water. Kasteel bij OostkampOok de vaarlui genieten van deze mooie dag. We passeren het monument dat een veldslag uit 1944 herdenkt. De oorlog dient omgesmeed te worden tot eeuwige vrede, staat er vermeld. We gaan aan het station onder de spoorweg door en komen dan in de bossen van een kasteel. Een paradijs voor de paddenstoel liefhebber is het hier onder de beukenbomen. De vereniging heeft ook toelating gevraagd om langs privé terreinen te gaan. Een dank hiervoor is op zijn plaats. We gaan nu langs de drukke baan, maar niet lang. De 12 heeft ons ondertussen vervoegd en we duiken weer een kasteelgebied in. Daarna splitst de 12 van ons (= de 20 ) weg. Wij trekken het bos in. Houten brugjes leiden ons over grachten. Een keer is het brugje totaal kapot. Terwijl ik kijk hoe ik de andere kant moet bereiken, krijg ik gelukkig een helpende hand aangeboden van een Brugse Globentrotter. Zo een vriendelijk gebaar maakt de wandeling nog toffer dan ze al was.
Enkele van de meer dan 1000 wandelaarsEen gebouw dat Nieuwvliet noemt, biedt ons de derde rust. En dan vangt ons laatste traject aan. Amaai. De parcoursmeester heeft zo een mooi stuk over met gras begroeide kasseiwegen doorheen de velden voor het laatst bewaard. Dat is een meesterstukje, de bekroning van het parcours. Maar ik mag de mooie kastelen die we te voren gezien hebben ook niet vergeten, natuurlijk.
Terug in de startzaal, trakteer ik mezelf nog op een kop verse soep. En ik zie dat het gebak met koffie ook veel succes heeft.

21:28 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: wandel, vakantiegenoegens, oostkamp