26-08-07

De Vierdaagse van de Ijzer: het begin

splitsingMijn eerste wandeldag en mijn ervaring van de nacht er voor heb ik uitgeschreven en op de site Wandelbloggers van de Lage Landen gepubliceerd.


Het begon als een moeilijke overlevingstocht en het eindigde als een gezellige wandeling.

Lees meer ....

20:05 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: blog, wandel, vierdaagse, oostduinkerke

De vierdaagse startte aan de kust.

De vierdaagse van de Ijzer: dag 1: Oostduinkerke

Mijn foto's van de 1ste dag van de Vierdaagse van de Ijzer heb ik bij Picasa geplaatst. Klik op de foto.

We waren er redelijk vroeg. Dat was wachten op het startsein. eens het startschot gelost, had ik wel 20 minuten nodig om de startscan te krijgen. Nauwelijkse gestart begon het toch wel te regenen. Regenen, zeg ik. Het was gieten. Het duurde gelukkig niet te lang. Hierna geen onaangename of ergerlijke dingen meer. Naarmate de wandeling vorderde werd het steeds beter. En dat maakt de tocht des te aangenamer.

Ik heb de foto's van ondertitels voorzien. Zo kan je als lezer de tocht een beetje volgen.

Op de site van de vierdaagse zelf staat overigens een NGI-kaart, waarop het parcours uitgetekent is.

16:24 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: oostduinkerke, wandel, vierdaagse

27-08-06

De orde van de paardevisser

Het is woensdag 23 augustus 2006. De 1ste dag van de vierdaagse van de IJzer. In de kazerne te Ieper zitten we nog te ontbjiten in de kantine. En daar komen de bussen het terrein al opgereden. Om 7u25 vertrekken we. Het konvooi brengt ons naar Oostduinkerke. We doen er een drie kwartier over en worden aan de Sint-Niklaaskerk afgezet. Er is al heel wat volk, en ergens voor de startlijn klinkt het startschot. Het duurt wel even voordat  de massa mensen voor mij de nadarhekkens door zijn, en ik ook kan inscannen. Minister Flahaut staat daar met een plaatselijke schoonheid op een verhoog, en kijkt naar de enorme mensenzee die voorbijkomt. We worden vrij snel de duinen ingestuurd. Ik was hier nog in het voorjaar geweest voor een wandeling onder leiding van een natuurgids. Nu kan ik de kennis over de typische vegetatie aan anderen vertellen. Af en toe wordt het pad smal, en ontstaat er dan ervoor een flessenhals, waar we dan maar schoorvoetend vooruit kunnen. Van lieverlede wordt dat minder, en duinen van de Doornpanne blijven boieiend.  Ik maak toch even een aantekening, want een plant als een teunisbloem, lijkt me vreemd in dit biotoop.
De Noordduinen worden  als recreatiegebied opnieuw ingericht. In de wegbeschrijving staat geschreven dat een opstroppingske mogelijk is. Nu dat is zacht uitgedrukt. Ik denk dat het wel drie kwartuur duurt vooraleer ik de beloning in de vorm van een mooi smal pad kan betreden.
Dan komen we weer op ruimere begaanbare wegen. Veel wandelclubs staan hier langs de kant om hun leden te van spijs en drank te voorzien. Zo te zien, houden hun leden van fruit. Watermeloen, appelsienen, bananen liggen voor hun wandelende medeleden klaar.
Iedereen heeft op zo een 8 à 9 km aan de basis van Koksijde waterbevoorrading. Ik heb mijn drinkflesje mee, en dat wordt boordevol gevuld. Nu trekken we doorheen het militair domein. Tussen het groen is hier en daar een bunker te bespeuren.
Een uurtje later worden we vergast op een Red Blast. Die zijn in een blikje. Even rusten en drinken. Het lege blikje in de daartoe bestemde container, en we worden langs een smalle kerkwegel gestuurd nu, die ons dan naderhand zigzaggend weer in ganzepas doorheen de duinen leidt.
De befaamde soeppan met de garnalensoep wacht ons vlak voor Nieuwpoort. Tijd om even te rusten. Ik ontmoet Paul, een tentgenoot van vorig jaar. En we trekken een uur te samen op, om even bij te praten. In het dorp van Nieuwpoort scheiden onze wegen weer, want nu ontmoet ik een vriend uit een naburige wandelclub. Die verblijft in Poperinge en kan me ook bijpraten over mijn clubgenoten die ginder verblijven.
We trekken nu weer richting zee. We blijven in de duinen, en zien er af en toe de Noordzee door heen. Dan komen we op de promenade, op de dijk, en vandaar stappen we dan naar het visserijemuseum. We ontmoeten eerst nog de happy nurses die ons verblijden met een flesje cola, en dan kunnen we inscannen.
Met deze mooie duinen wandeling is het nu uitkijken, naar de volgende dagen.

14:57 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: wandel, oostduinkerke