09-03-11

Krokustocht bij Levenslijn

levenslijnLevenslijn is een team dat zich inzet voor onze zieken: astma en autisme. Ze zetten daarvoor verschillende organisaties op stapel, waaronder ook wandeltochten. De krokustocht in Sijsele van woensdag 9 maart is een nieuwe organisatie.

Vanaf bus 58 stap ik de lange kilometer naar het sportcompex 't Veld. Van daaruit heeft het team 3 lussen uitgezet. Na een kop koffie en een boterham begin ik aan de eerste lus. Het miezert een beetje maar mijn softshell kan daar tegen en mijn rugzak is waterdicht. De wandeling noemt zich krokustocht, maar niet alleen aan de krokussen zie je dat de lente begint. Takken met katjes, struiken waarvan aan de takken zich al de eerste groene blaadjes openen.  De inrichters hebben ook heel wat info-panelen opgesteld. Zo lees ik aan het voormalige station dat hier spoorlijn 58 passeerde.
De parcoursmeester heeft zijn route mooi uitgebouwd. De tweede lus is nog mooier dan de 1ste. We stappen naar het Maleveld en dan brengen de wandelpijlen ons naar en doorheen de Sint-Trudo abdij van Male. Ik ontmoet er 2 clubgenoten en wandel met hen verder. Bijna terug in de startzaal ontmoet ik een wandelkennis, een duintrapper die net in zijn wagen stapt. Hij heeft er de tocht opzitten, en vertelt me dat ik in de 3de lus zeker de doortocht doorheen de heemtuin kan stappen. De wandeling wordt danwel een kilometer langer, maar het loont de moeite.
Terug in de startzaal is het tijd voor frietjes met stoofvlees samen met een streekbier. Als ik aan  2 lachende wandelaars uit Aalter vertel over de lus doorheen Male, zeggen ze: wacht maar tot je de 3de lus gestapt hebt. Die gaat door het Rijckeveld is nog mooier. En inderdaad gelijk hadden ze.
Het derde traject brengt ons eerst door bos, daarin stap ik dan een charmante episode in de heemtuin, en lees met belangstelling de vele info. Niet alles, ik zou nog overladen worden. Dan weer het bos in. Mooi is het als het kasteel van Ryckevelde ineens doorheen de bomen te zien is.
Het laatste stuk stap ik dan samen met 2 Florastappers.
Na de wandeling stap ik met een wandelaar die nooit moe is, naar de bushalte. Hij moet richting Brugge, ik richting Eeklo.
Ineens toetert er een auto. Twee clubgenoten zitten er in, en ik kan met hen naar Zelzate terug rijden, waarvoor mijn dank.

Mijn foto's staan op Skydrive. Klik hier

16:37 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: levenslijn