Op de stoep bij Gwy

Heerlijk zo op een donderdag kunnen wandelen.

Ik zat op de lijnbus richting Scheldewindeke. Een collega wandelaar van me was me aan het voorrekenen welke afstand hij zou stappen. Hij zou de 21 + 4 nemen. Ik opteerde voor de 21 maar hield wel zijn opties in gedachten voor het geval dat ...
Ik ken de wandelclub "Het Land van Rhode" als een club die modder, slijkpaadjes, en plassen niet schuwt. Enigszins was ik dan ook verwonderd dat de parcoursmeester de wandeltrajecten had aangepast wegens de wateroverlast.
Nu voor mij niet gelaten. Het mag wel wat uitdagend zijn maar ook niet 'te'.
Afin,  een soepje, een boterham met hoofdvlak en dan op weg, voor de 21 km in mijn  geval. Vanuit Scheldewindeke naar Baaigem. Daar een plaatselijke lus. De 2de keer dat ik op de rustpost kwam, dacht ik: een delirium tremens zou me nu wel smaken! Waar halen ze de namen van bier vandaan?
Het 3de traject met magnifieke uitzichten over de Scheldevallei bracht ons via Munte weer naar de startplaats.
Mens !!! Wat een volk hier !!! Ik zou er nog van wegdraaien, flauw vallen, naar adem snakken! Dat was voor mij dan even binnen buiten. Gewoon binnen om mijn wandelboekje te laten af stempelen. Ik kreeg er trouwens nog een chocoladewafeltje bij,  en dan weer naar buiten om adem te halen.

Voor mijn foto's klik hier.

Uandaag wandelde ik in Moortsele bij de wandelsportvereniging Land van Rhode. Met een vijftal wandelaars stapten we van de lijnbus 49 af. 
De startzaal was een lokaal van de heemkring. Ik opteerde voor de 21 km. Die begon met een flink traject van 8,7 km. Een landelijk traject langs de bunkerroute. Heel wat bunkers uit de 2de wereldoorlog. Daarna bewandelden we de Asselkouter om in Munte uit te komen. Een tegenwind zorgde er voor dat het kouder aanvoelde dan het was.Tijd voor een broodje met hoofdvlees en een soepje. 
Tijd voor een 2de lus in de richting van Baaigem. De gemeente Merelbeke heeft heel wat informatie panelen geplaatst, zodanig we  een en ander te weten komen over het verleden van de streek. Ook wat bos in dit traject. Terwijl de antennes van het leger het uitzicht bepalen. 
Na een hot dog vatte ik het derde traject aan, waarin we een flnke daling hadden naar de Driesbeekvallei. Ook dit traject was puur landelijk. 
Terug in de startzaal sluit ik de tocht samen met een Schorrestapper af met een delirium, het plaatselijk biertje.

--------------------------------------------------------------
Gedeeltelijk verzonden vanaf mijn GSM.
Voor mijn foto's klik hier 

Nu het weer beter wordt, is het moeilijk om binnen te blijven.

Vandaag neem ik de lijnbus naar Sijsele om er bij Levenslijn de Krokustocht te wandelen. Verleden zaterdag op de bus vertelde een medewandelaarster ervan. Het is een nieuwe wandeling. Ginder stappen we tussen Sijsele en Brugge. Het is van de 100 km Brugge-Damme-Brugge geleden dat ik aldaar nog gestapt heb.

Morgen donderdag neem ik de lijnbus naar Moortsele. Een medeclublid vestigde er mijn aandacht op. Het wordt een tocht bij WSV Land van Rhode. Die zijn erom bekend, dat als er een strook modder te vinden is, dat zeker in het parcours zit. Ben benieuwd of het morgen ook zo zal zijn. Het is al lang droog gebleven.

Vrijdag wordt het de Krokustocht bij de Reynaertstappers. Die had ik al in mijn agenda genoteerd. En vorige week zat ik toevallig met de parcoursmeester van die wandelclub uit Belsele-Waas aan tafel. Die heeft me nog meer goesting doen krijgen. Waar mijn lijnbus stopt aan het station van Lokeren kan ik meteen de wandeltocht aanvatten.

Zaterdag wandel ik bij de Chatons in Ronse. De Klijpetocht. Ik wil het super doen en samen met de andere die-hards de 60 km stappen.  60 km stappen -> dat betekent wel vroeg vertrekken. Ik heb de inrichter al getelefoneerd en kan al de vrijdagavond aankomen, en ginder overnachten.

Op woensdag 10 maart wandelde ik in Sint-Lievens-Houtem.
De wandelclub Land van Rode uit Oosterzele liet vanuit de feestzaal haar wandeltochten vertrekken. Er was keuze uit 6, 10, 14, 18, en 21 km. Ik was er al vroeg en koos voor de 21 km. Het is ginder een landelijk gebied. De wandelpijlen brachten ons naar Bavegem. Ginder na de rust in de kantine van de Oranje Zonen, kregen de 18 en de 21 een extra lus naar Vlierzele.

Het was zo een magnifiek wandelweer. s'Morgens vroor het nog, in de voormiddag warmde het op, en konden de handschoenen en de muts af. Een heerlijk zonnetje begeleidde ons. Echt weer om buiten te zijn.  Tegen de middag was mijn tocht afgerond.

Ik blijf een beetje  met een vraag zitten. Onderweg kwamen we een kruis tegen met het opschrift dat Francies Vanderheyden in 1913 vermoord is. ¿Waarom zou dat geweest zijn?

Zolang het wintert is het heerlijk wandelen. Magnifieke taferelen, mooie landschappen, alles zo sneeuwwit. Woensdag 13-I-2010 organiseerde de wandelsportvereniging van het Land van Rhode een wintertocht. Wandelen bij een club is altijd goed, zeker in de winter. We zijn immers als wandelaar zeker dat we een rustpost in het droge en in de warmte zullen hebben.
We mochten starten vanuit een zaaltje in Kwatrecht, recht over het station. De wandelpijlen leidden ons door het besneeuwde landschap naar het schilderachtige Gijzenzele. Ik had voor de 21 km gekozen en had hier een extra lus.
De parcoursmeester werkt naar een hoogtepunt toe, figuurlijk dan. De mooiste stukken bewandelenden we in het laatste traject: een bospartij, lange dreven. Ik was dan ook helemaal tevreden over deze winterse woensdagtocht. De vele vrienden en kennissen in de zaal ook trouwens.