Op de stoep bij Gwy

Vele toeristen komen naar Gent om 's werelds meest begeerde meesterwerk te bekijken. Het is zo fel begeerd dat het nu in een glazen kooi ten toon gesteld wordt.

Dinsdag 20 december woonde ik in het Zuid een lezing bij over de restauratie van het Lam Gods.

Professor Anne van Grevenstein legde uit waarom restauratie nodig is. Zij ging uitgebreid in op het onderzoek dat in 2010 plaatsvond.

Hélène Dubois van het KIK (= Koninklijk Instituut voor het Kunstpatrimonium) vertelde omstandig over de grote restauratie die in het midden van de vorige eeuw gebeurde.

Toen verhuisde het schilderij naar Brussel. Nu is het omgekeerd het labo en de restaurateurs komen naar Gent.

De restauratie zal 5 jaar in beslag nemen en begint volgend jaar.

Klik hier voor een unieke reeks foto's van het onderzoek.

Op een reeks dinsdagavonden gaan er in de Scheldezaal aan het Zuid in Gent lezingen door over het Lam Gods. Een paar weken geleden was ik er heen gegaan om de stellingen te horen van die politiecommisaris Mortier, die de zaak van de verdwenen rechtvaardige rechters overvloedig  heeft uitgepluist.
Dinsdag was het professor Peter Schmidt. Een man die ooit nog directeur van het seminarie geweest is, een man die heel wat over het Lam Gods weet. Hij zou ons de theologische betekenis van het schilderij helpen ontdekken.

De professor nam ons eerst mee in de voorzijde van het gesloten retabel. Je moet weten, nu in de Villakapel staat het retabel altijd open, maar ... In de tijd dat het schilderij in de Vijdtkapel hing was het vrijwel altijd gesloten. Enkel bij bijzondere gelegenheden werd het geopend.

Veel aandacht had hij ook voor het centrale paneel. Hij legde ons uit hoe de gelovige mensen in de tijd er tegen aan keken. Voor ons komt het vreemd over dat een geslacht lam nog recht op de poten staat. De professor vertelde ons hoe hier visioenen uit de apocalyps uitgebeeld werden.
Nog zoiets: een schaap dat geslacht wordt, wordt de keel overgesneden. Zo een lam bloedt niet uit de borst. De spreker legde ons uit dat de borstwonde refereert naar de lans die in de borst van de gekruisigde Jezus werd gestoken, en dat samen met de kelk waarin het bloed terecht komt roept de misviering op. Bijna nonchalant - alsof we dat alles al lang weten - liet Peter ons zien dat alle elementen van het lijdensverhaal op het paneel aanwezig zijn.

En natuurlijk kon Schmidt het niet nalaten om het over de achthoek te hebben, maar ik dacht dat ik hieral in een ander verband over verteld heb.

Een verder groot bestanddeel van zijn referaat was de centrale figuur boven het centrale paneel. De man die met zijn rode gewaad troont. Is dat God de vader? De thesis van Peter Schmidt  is dat het Jezus is. Hij gebruikte in zijn argumentatie woorden, die ik me nu niet meer kan herinneren. Maar ja, ik ben ook niet meer van de jongste!

Volgende week gaat het over de restauratie van het schilderij. Dat wil ik ook horen!

Persmededeling

JOKE SCHAUVLIEGE

VLAAMS MINISTER VAN LEEFMILIEU, NATUUR EN CULTUUR

Dinsdag 6 december 2011

Minister Schauvliege keurt dossier voor restauratie Lam Gods goed

Vlaams minister van Leefmilieu, Natuur en Cultuur Joke Schauvliege keurde vandaag het voorstel van de kerkfabriek van de Gentse Sint-Baafskathedraal tot restauratie van het Lam Gods goed. Dat gebeurde na gunstig advies van de Topstukkenraad.

De restauratiecampagne zal vijf jaar duren en vangt aan in het najaar 2012.

Zo begint het persbericht dat ik kon inkijken. 
Nog wat uit de verdere inhoud van het bericht:

• Het schilderij blijft in de Sint-Baafskathedraal.
• De restauratie van de panelen gebeurt in het Gentse Museum voor Schone Kunsten
• In het provinciaal cultuurcentrum Caemersklooster komt een educatieve tentoonstelling.

Klik hier voor een artikel in Het Nieuwsblad.,
en mocht het persbericht je interesseren, zend me een mail.

Op een nacht in 1934 werden van het Lam Gods 2 panelen gestolen. Een kunstroof die nog altijd niet opgelost is. Vandaag kwam de 85-jarige Karel Mortier daarover spreken in de Schelde-zaal van de provincie Oost-Vlaanderen aan het Zuid in Gent.

Karel Mortier was tijdens zijn politieloopbaan commissaris. Sinds 1954 is hij op zoek naar de verdwenen rechters. Hij heeft er 4 boeken over geschreven. De voormalige politiecommissaris vertelde ons over de diefstal, over het gerechterlijk onderzoek er na, over de Duitser Koehn die tijdens de 2de wereldoorlog alles onderzocht om het verdwenen paneel weer te vinden. Hij heeft de dossiers van die man kunnen inkijken.
De éminence grise bracht op ons zijn verbazing over dat er in het politie-onderzoek zoveel fouten begaan zijn.

Was Goedertier wel D.U.A. ? De vingerafdrukken van de brieven waarin het losgeld werd gevraagd zijn nooit onderzocht geweest. Goedertier was nachtblind, en kon dus ook de diefstal in de slecht verlichte Vijdt-kapel niet uitgevoerd hebben.

Het was een boeiende avond, maar het verdwenen paneel weten we nog altijd niet zitten.

Voor de geïnteresseerden:

• Het Lam Gods is te bewonderen in de doopkapel van de Sint-Baafskathedraal te Gent.
• In het STAM, het Gentse stadsmuseum aan de Bijloke is er een zaal die de diefstal behandelt.
• Vrijdag 2/12/2011 praat in de Sint-Baafsabdij Gerard Bauwens ook over de diefstal

De aanbidding van het Lam Gods is een schilderij dat in de Sint-Baafskathedraal in Gent hangt.  Het is een beroemd schilderij. Mensen van over heel de wereld komen er naar kijken.
Er zijn heel wat deskundigen die het schilderij door en door kennen. Ik denk bijvoorbeeld aan de Amsterdamse professor die vorig jaar de reiniging ervan begeleidde, Anne Van Grevenstein. Ik denk aan Ludo Collin de rector van de kathedraal. Maar in mijn kennissenkring is de absolute autoriteit de hoogleraar Peter Schmidt.

Vanavond was hij ter gast in Evergem, en vele vrienden en kennissen kwamen naar hem luisteren. Het schilderij dat ondertussen 580 jaar oud is boeit vele mensen.
De professor nam ons mee in dit schilderij. Hij wees ons op het verschil tussen het open en gesloten retabel. Hij had het niet alleen over de kunst. Hij vertelde ook over de theologische thematiek dat het schilderij uitstraalt.
Onverwacht voor mij was de aandacht aan de 8-hoek in het centrale paneel van het veelluik.

Donderdag 6 december heb ik vrij genomen. We hebben bezoek uit Spanje.
Neen, niet die man met de rode mantel en de witte staf.
Mijn schoonzuster is op bezoek. Heel lang geleden is ze naar Spanje gaan werken. Ze heeft daar haar man leren kennen, en is er getrouwd en moeder geworden. Graag komt ze af en toe naar Gent, naar haar geboortestad.
En op donderdag hadden we een tocht door Gent gepland.
Het slechte weer deed ons opteren voor zaken die binnen te zien zijn.
We ontvluchten de regen om zo in de Sint-Baafskathedraal en de Romaanse crypte er onder te dwalen en de kunstwerken te bewonderen. Daarna gaan we naar de Donkersteeg, naar de Mokabon. Die koffiezaak oogt ook al als erfgoed, denk ik zo. Onze tocht brengt ons dan naar de Biezekapelstraat, waar we de kerststallen en beelden bewonderen. Als je veel geld hebt kan je hier 1700 euro uitgeven voor een Maria, een Jozef en een kindje Jezus. Maar dat zal wel het duurste geweest zijn. Er zijn ook dingen aan normale prijzen.
De kerstmarkt op het Sint Baafsplein is op donderdag nog niet open. Die opent op 7 december. - Dat is vandaag -

Dan duiken we weer de kathedraal in. We willen nog het Lam Gods zien. Mijn schoonzuster krijgt zo een geval dat haar in het Spaans de uitleg geeft. Ik hou het bij de Nederlandstalige. Het is wel mooi dat ik zo wetenwaardigheden verneem. Ik kan het iedereen aanbevelen. De toegang is 3 euro.

Het is ondertussen middag geworden. We gaan naar de Koornmarkt. In de Borluut gaan we een brochette eten. Zou Borluut 700 jaar geleden na de Guldensporenslag hier ook gegeten hebben?

Het blijft regenen, en voor het middagprogramma besluiten we naar het museum Dr. Guislain te trekken. Tram 1 stopt daar vlak voor de ingang, en langs de pandgangen kunnen we in het droge naar het museum.  We bezoeken er de tentoonstelling "Ziek, tussen lichaam en geest" en de permanente tentoonstelling over de geschiedenis van de psychiatrie:
http://www.museumdrguislain.be/

En in de kathedraal en in het museum was er veel volk. Niet dat we moesten drummen, zo erg was het nu niet. Laat me het zo stellen: Het was gezellig druk