14-03-13

Een zonnige wandeling in een besneeuwd landschap.

kwikOp woensdag 13 maart richtte wandelclub KWIK haar Sporteltocht in.

Sportelen is recreatief sporten. Niet de inspanning telt, maar de ontspanning. Sportelen is dan ook een manier van sporten waarbij een wat oudere wandelaar zich goed bij voelt. Voor mij als senior alleszins een reden om naar Oppuurs te gaan.

Als senior moest ik wel tot na negenen wachten. Voor 9 uur mag men met het seniorenticket niet op de trein.
Om 9u05 kon ik in Gent de trein nemen. De voor maart onvoorziene winterse omstandigheden, hadden echter voor heel wat problemen bij het spoor gezorgd. Er stonden heel wat vertragingen op het bord, vermeld en daar was ook mijn trein bij. Op de trein riep de conducteur om dat  wisselproblemen de oorzaak van de vertraging vormden. Hij verontschuldigde zich voor de opgelopen vertraging van 25 minuten. In Sint-Niklaas miste ik mijn verbinding, maar niet getreurd, met de trein is altijd een beetje reizen. Dat weten we. Gelukkig was het stationsbuffet open. Veel later dan gepland kon ik met de trein de Schelde over: Temse, Bornem en Puurs als 3de station.

Vanuit het station van Puurs is het nog zo een 3 kilometer naar Oppuurs. 3 kilometers langs de besneeuwde kwikakkers en weiden, die ik van andere wandelingen ken.

Het was uiteindelijk al tegen de middag als ik in de startzaal aankwam. Ondertussen had ik honger gekregen, dus maar eerst soep met een broodje vooraleer te wandelen.
Welk traject zou ik nemen? De kortste afstand bracht de wandelaar naar het fort van Bornem. De middellange afstanden hadden Branst als centraal punt. En de 24 km deed beide aan.
Ik koos voor de korte afstand. Die bestond uit 2 keer 3,5 km. De wandelpijlen brachten ons door de besneeuwde landschappen langs de kronkelende Ronebeek naar het fort. Daar tussen de chalets van de vissers, was café de Waterlander open. De waard had verse soep gemaakt. Nu die smaakte. Het is heerlijk op de rust van een koude tocht een warme, lekkere soep te kunnen drinken.

Ondertussen was de zon beginnen schijnen. Dat doet deugd. Het verwarmt wat. De muts mag af en de jas mag open. 
Terug in "De Baronie" kon ik mijn wandelboekje laten afstempelen. Verschillende wandelaars genoten in de verbruikszaal van de pannenkoeken, en ik kon van een boterham met ommelette genieten, vooraleer weer naar huis te gaan.

Het was wel ongezien: zo een winterse wandeling, terwijl men zou verwachten dat de lente zch aan dient.

13:07 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kwik

31-10-11

Herfsttocht in Wintam

kwikHet was al lang geleden dat ik Alfred en Lou was tegen gekomen. Toen ik vernam dat hun wandelclub  = de KWIK van Bornem, in Wintam hun herfsttocht inrichtte was dat een reden om nog eens in de Antwerpse provincie te wandelen.
Daniel had ook wel zin, en zo kon ik met hem op 31 oktober mee.

Het leukste van het wandelparcours dat ze hier uitstippelen is dat je onooglijke wegjes bewandeld, wat in de Dodentocht niet mogelijk is.

Ze hadden de tocht uitgewerkt in lussen: 3 lussen van 6 km ongeveer, waarbij we telkens weer in de startzaal kwamen. Omdat het zo mooi weer was, hebben we telkens buiten kunnen zitten.

Iemand vertelde me dat ook Irenée en Roland er waren. Even met de GSM hen opgebeld, en ze zouden wat blijven zitten om met ons te babbelen.

Dan kwam er een complete verrassing voor mij. Roland is iemand die films opneemt. En hij gaf me 2 DVD's van de Finlandreis die we eerder dit jaar maakten. Roland bij deze mijn hartelijke dank.

Het is heerlijk te wandelen, en het is ook heerlijk een wandeling te herbeleven.

20:08 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kwik

12-11-10

Kwik en stemmig door de afgewaaide bladeren



2010-11-12 KWIK vanuit Hingene

Toen ik vanmorgen opstond had ik geen stem. Wat nu? Toch gaan wandelen of weer in bed kruipen? We hadden gelukkig keeltabletten in huis. En nadat ik er 2 opgezogen had, was de keelpijn weg, en kwam er toch wat geluid uit mijn mond. Ik nam me dan ook voor toch te wandelen. Bus 49 naar Moerbeke-Waas. Bus 41 naar Sint-Niklaas. Daar stond de hal vol mensen. Het treinverkeer richting Antwerpen was ontregelt. Daar moest ik gelukkig niet naar toe. Mijn reisdoel was Bornem. Ik zou meewandelen in de herfsttocht van wandelclub KWIK. De wandelclub uit Bornem liet haar herfsttocht vertrekken vanuit Hingene.
Vanaf het station leiden groene MARS-pijlen de voetgangers de weg naar de startzaal. Heel wat herinneringen aan de Dodentocht kwamen  naar boven, onderweg naar de startzaal.
Vlakbij Hingene zag ik daar in het bos de wandelfotografen Willy en Marij passeren. Maar ik moest me nog eerst in inschrijven. De ontvangst was vriendelijk en hartelijk. Een beetje beschaamd vertelden de inrichters dat ze toch een kilometer uit de tocht hebben moeten schrappen, een stuk dat onbegaanbaar was door de vele regen van de laatste dagen. Ik wou niet te lang blijven babbelen om mijn stem te sparen, en vertrok. Een paar clubgenoten waren me net voor.
Het waaide goed. De bladeren vlogen ons voorbij, en eens op de grond bleven ze in de vochtige massa plakken. Al met al waren de paden goed begaanbaar, wel natuurlijk de plassen ontwijken, en opletten dat de bladermassa niet een grote plas bedekt. Het voordeel van zo een weekdag tocht is dat de parcoursmeester veel paadjes in de trajecten kan stoppen, zonder dat ze door duizenden voeten kapot gelopen worden.
Het was een wandeling in 3 lussen. Dat biedt veel ontmoetingskansen waardoor de wandeling nog gezelliger wordt. De zaal was gelukkig groot genoeg. Iedere wandelaar kon zitten.
Ik kon het niet nalaten te denken:"Heb ik zelf geen stem, dat geeft niet. De wandeling heeft stemming genoeg".

Om mijn trein terug naar huis te halen, kwam ik wel een beetje in tijdnood. Maar dat gaf niet. In het midden van lus 3, haalde ik mijn GPS uit mijn ruigzak, en liet me een route naar het station van Bornem berekenen. Mijn GPS staat ingesteld om GR en smalle paadjes te vinden. Zo had ik onverwacht nog een leuk traject naar Bornem.

We hebben het droog kunnen houden in deze herfstige tocht.
Wandelclub  KWIK heeft ons vandaag een landschap aan de Schelde laten zien: natuur, kasteelparken, visvijvers, stiltegebieden. En behalve het mooie parcours was ook het natje en het droogje goed geregeld.

Bedankt Alfred, dat je me uitgenodigd hebt.
Freddy heb ik af en toe gezien. Die heeft allicht een betere fotroreportage gemaakt dan ik.
Willy en Marij heb ik bij het begin gezien. Willy plaatst ook veel foto's op het net.
Ik zou zeggen kijk maar eens in de wandelgazette.be en/of beneluxwandelen.eu om hun sites te vinden.

22:13 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: kwik