Op de stoep bij Gwy

Het was al lang geleden dat ik Alfred en Lou was tegen gekomen. Toen ik vernam dat hun wandelclub  = de KWIK van Bornem, in Wintam hun herfsttocht inrichtte was dat een reden om nog eens in de Antwerpse provincie te wandelen.
Daniel had ook wel zin, en zo kon ik met hem op 31 oktober mee.

Het leukste van het wandelparcours dat ze hier uitstippelen is dat je onooglijke wegjes bewandeld, wat in de Dodentocht niet mogelijk is.

Ze hadden de tocht uitgewerkt in lussen: 3 lussen van 6 km ongeveer, waarbij we telkens weer in de startzaal kwamen. Omdat het zo mooi weer was, hebben we telkens buiten kunnen zitten.

Iemand vertelde me dat ook Irenée en Roland er waren. Even met de GSM hen opgebeld, en ze zouden wat blijven zitten om met ons te babbelen.

Dan kwam er een complete verrassing voor mij. Roland is iemand die films opneemt. En hij gaf me 2 DVD's van de Finlandreis die we eerder dit jaar maakten. Roland bij deze mijn hartelijke dank.

Het is heerlijk te wandelen, en het is ook heerlijk een wandeling te herbeleven.

Toen ik vanmorgen opstond had ik geen stem. Wat nu? Toch gaan wandelen of weer in bed kruipen? We hadden gelukkig keeltabletten in huis. En nadat ik er 2 opgezogen had, was de keelpijn weg, en kwam er toch wat geluid uit mijn mond. Ik nam me dan ook voor toch te wandelen. Bus 49 naar Moerbeke-Waas. Bus 41 naar Sint-Niklaas. Daar stond de hal vol mensen. Het treinverkeer richting Antwerpen was ontregelt. Daar moest ik gelukkig niet naar toe. Mijn reisdoel was Bornem. Ik zou meewandelen in de herfsttocht van wandelclub KWIK. De wandelclub uit Bornem liet haar herfsttocht vertrekken vanuit Hingene.
Vanaf het station leiden groene MARS-pijlen de voetgangers de weg naar de startzaal. Heel wat herinneringen aan de Dodentocht kwamen  naar boven, onderweg naar de startzaal.
Vlakbij Hingene zag ik daar in het bos de wandelfotografen Willy en Marij passeren. Maar ik moest me nog eerst in inschrijven. De ontvangst was vriendelijk en hartelijk. Een beetje beschaamd vertelden de inrichters dat ze toch een kilometer uit de tocht hebben moeten schrappen, een stuk dat onbegaanbaar was door de vele regen van de laatste dagen. Ik wou niet te lang blijven babbelen om mijn stem te sparen, en vertrok. Een paar clubgenoten waren me net voor.
Het waaide goed. De bladeren vlogen ons voorbij, en eens op de grond bleven ze in de vochtige massa plakken. Al met al waren de paden goed begaanbaar, wel natuurlijk de plassen ontwijken, en opletten dat de bladermassa niet een grote plas bedekt. Het voordeel van zo een weekdag tocht is dat de parcoursmeester veel paadjes in de trajecten kan stoppen, zonder dat ze door duizenden voeten kapot gelopen worden.
Het was een wandeling in 3 lussen. Dat biedt veel ontmoetingskansen waardoor de wandeling nog gezelliger wordt. De zaal was gelukkig groot genoeg. Iedere wandelaar kon zitten.
Ik kon het niet nalaten te denken:"Heb ik zelf geen stem, dat geeft niet. De wandeling heeft stemming genoeg".

Om mijn trein terug naar huis te halen, kwam ik wel een beetje in tijdnood. Maar dat gaf niet. In het midden van lus 3, haalde ik mijn GPS uit mijn ruigzak, en liet me een route naar het station van Bornem berekenen. Mijn GPS staat ingesteld om GR en smalle paadjes te vinden. Zo had ik onverwacht nog een leuk traject naar Bornem.

We hebben het droog kunnen houden in deze herfstige tocht.
Wandelclub  KWIK heeft ons vandaag een landschap aan de Schelde laten zien: natuur, kasteelparken, visvijvers, stiltegebieden. En behalve het mooie parcours was ook het natje en het droogje goed geregeld.

Bedankt Alfred, dat je me uitgenodigd hebt.
Freddy heb ik af en toe gezien. Die heeft allicht een betere fotroreportage gemaakt dan ik.
Willy en Marij heb ik bij het begin gezien. Willy plaatst ook veel foto's op het net.
Ik zou zeggen kijk maar eens in de wandelgazette.be en/of beneluxwandelen.eu om hun sites te vinden.