24-10-09

Groene halten en poëzie

Het knuppelpad verdwijntGisteren wandelde ik in de Kalkense Meersen een groene halte-wandelroute. Dit is het vervolg van mijn wandelervaring.

De veerman van Schellebelle had me over de Schelde gebracht. Ik was nu aan punt 2 van  de wandeltocht. De wegbeschrijving vertelde om rechts af te slaan en stroomafwaarts te gaan. Maar er stond een groot hek werk. Een plakaat vertelde dat het jaagpad onderbroken was. Wat nu ? Ik vroeg een van de werklui hoe de weg erbij lag. Hij antwoordde me dat ik te voet wel door kon. Zware vrachtwagens met grond reden af en aan. Het was langs de kant blijven. En zo bereikte ik punt 3 van de tocht. Ik verliet de Poezie in de Kalkense meersenSchelde net voor een zitbank langs een bijna onzichtbaar pad. Later ging het pad over in een knuppelpad. Aaai.... een hele hoop boomtakken lag over het pad. Ik trok er rond en kwam weer op het knuppelpad. Afin,  aan wat er van overschoot. Het was volledig kapot gereden door zware landbouwmachines. Er was geen doorkomen aan, en ik besloot terug te keren. Ik had 2 kaarten bij. Een was de routekaart van de wandeling zelf, en een ander was de routekaart van een poëziewandeling. (Dat kaartje had ik bij de veerboot meegenomen.) Er zat niets anders op dan of terug te keren of om verder stroomafwaarts te gaan en via Uitbergen terug op de wandelroute aan te sluiten. Ik besloot tot het laatste. Toch tijd genoeg. Die 5 km extra mag voor mij geen bezwaar zijn. In Uitbergen boog ik weer westwaarts. Langs de weg bereikte "Binnen zonder kloppen" Precies hetzelfde als op foto van mijn wandelbrochure.

Kalkense vaartDaar kan ik weer met de wegbeschrijving aanknopen. Verder waren er geen problemen meer, ik heb me volledig aan de wegbeschrijving kunnen houden. De wegbeschrijving is in het zwart gedrukt. En daartussen staat dan in het groen achtergrondsinformatie, zoals over het ontstaan van de rivierduinen.
De wandeling verloopt daarna een stuk over hetzelfde traject als de poëziewandeling van Dederdeoever ; Dat betekent evenveel keer stil staan om de gedichten te lezen en te laten in werken. Ik wil je een fragment uit het gedicht over de zin van wandelen niet onthouden. Lees met mij: "je keek waar je liep en het leek alsof de aarde terugkeek"
Die poëzie wandeling loopt nog tot 25 oktober 2009. Morgen is het de laatste dag.

Net over de Bellebeek slaat de poëziewandeling naar links af. Mijn wandeling slaat naar rechts af. De rest van de tocht zal ik zonder gedichten moeten doen. Hoewel ... de gedichten hebben me een beetje in een beschouwende trance gebracht, die ik in het vervolg van de wandeling zal behouden.
De tocht buigt weer naar de Schelde toe, nu wandel ik stroomopwaarts om langs de Kalkense vaart weer door de meersen te trekken. De herfstkleuren zijn prachtig. En ik wandel heel alleen. Eén enkele visser kwam ik onderweg tegen. Een pad aan de oude Schelde brengt me van de rechte Kalkense vaart weg, langs de kronkelend oude Schelde armen, richting Wetteren.
En als ik weer in de bebouwde kom kom, kan ik aan de groene bushalte bus 34 richting Gent nemen.

Het was mijn 1ste groene halte-wandeling. Die eerste groene halte-wandeling is me geweldig meegevallen. Dat ga ik meer doen.

15:51 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: groene halte, kalken