10-08-09

Van, voor en door Gentenaars

Heirnis 018 GentbruggeDeze middag trok ik naar de Heirnis. In die Gentse wijk  vinden gebuurtefeesten plaats. En dat is een goede gelegenheid om een wandeltocht in te richten.
Het was een wandeling in 3 lussen in en om de Heirnisbuurt.
Iets na 14 uur was ik er. De wandeling was al een tijdje bezig. 214 wandelaars stonden reeds op het bord genoteerd. Ik betaalde mijn inschrijving, en kocht gelijk een sticker.
En hoe lukt het? Al gelijk veel bekenden, en gelijk aan de babbel. Met heel wat vertraging begon dan ook mijn tocht. Ik begon met lus C. Die Heirnis 050 Dampoortbracht ons de Nederschelde over. We gingen door de Sidonie Verhelststraat. Die Sidonie was de eerste meisjesstudent aan de universiteit van Gent. Zij studeerde er, en bracht het hoofd van haar medestudenten op hol. De mannelijke studenten vochten om haar tot in het leslokaal toe. Nu dit is een ander verhaal, maar voor mij kon de wandeling niet meer stuk.
Na die gloednieuwe wijk, kwamen we in een oudere buurt. Hier werd mijn aandacht getrokken door het mooie faiencewerk op verschillende gebouwen, zoals op het gebouw van de liberale kring. Dat is zo een sprankelijke tegenstelling met het graffiti op de wanden van de spoorwegberm aan de overkant.
Eens de racing voorbij wandel ik verder met Luc. Die is op wandel met zijn hond. Hij vertelt het verhaal dat zijn huisdier de bronzen medaille behaald heeft, als asielhond. Die onderscheiding is apart, omdat zijn hond stokdoof is. Baasje moet met gebarentaal tegen zijn hond praten.
De Schelde over komen we weer aan de feesttent.
Vooraleer de volgende lus aan te vatten blijf ik weer wat babbelen. Weer wat te lang.
Maar ja ik ben gekomen om te wandelen, dus toch weer op weg. Nu kies ik voor lus Heirnis 062 De laatste wandelaarB. Weer een mooi parkje, en dan langs het jaagpad aan de Visserij naar de Portus Gandae. Ook hier weer een mooi samenspel: de oude Gentse haven die als jachthaven een nieuwe toekomst krijgt. Het zwembad Van Eyck, het 1ste overdekte zwembad van Vlaanderen passeren we en we komen aan het betonnen Belgacomgebouw. We steken de Reep over en passeren de moderne kapel van het Sint-Lievenscollege om af te buigen over de Kemelbrug richting Dampoort. Zicht op een buiten bedrijf gestelde electriciteitscentrale en onder de spoorweg door. Langs dicht bevolkte cités komen we in het Begijnhof van Sint-Amandsberg, om dan naar de Heirnis terug te keren.
Terug in de feesttent is het al laat geworden. Het is al na vijf uur. Lus A, die me naar de samenvloeiing van Leie en Schelde zou brengen, doe ik dan maar niet meer.
Het was een gezellige middag, waarin de parcoursmeester liet zien dat ook een wandeling in een stadswijk vol verrassingen kan zitten.
Net voor ik huiswaarts ging, schreven de inrichters de laatste wandelaar in, nr. 308

21:13 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gent, wandelen, heirnis

Pannenkoeken wandeling op de Heirnis

Heirnis tent in het jaar 2008Vanmidddag ga ik nog eens wandelen met de Heirnisstappers, voor een pannenkoekenwandeling.

Ik ben benieuwd welk parcours we gaan krijgen.
De wandelclub van de dekenij heeft ons dit jaar al op bedevaart naar Oostakker gestuurd. Ze hebben ons ook al stroomopwaarts de Schelde gestuurd. Een andere keer kregen we een stadswandeling voorgeschoteld, zowaar door de winkelstraten van Gent.

Wat heeft de parcoursmeester voor deze middag uitgestippeld? Wat ik wel weet is waar de wandeling start: De wandelaars vertrekken vanuit de Tarbotstraat. De dekenij bestaat 111 jaar en heeft daar een feesttent gezet voor de jaarlijkse kermis.

09:54 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: heirnis

10-05-09

Vanuit de sloep met de roze broek

Heirnisstappers VeenakkerstraatIn het oosten van Gent ligt de Heirnisbuurt. Vanuit een lokaal aan de Dampoort organiseerden de Heirnisstappers vandaag wandeltochten. Lokaal de Sloep, dat eruit ziet als een voormalige school, was de startplaats voor tochten van 6, 12 of 18 km.
Ik koos voor de 18 km, en gelijk dat ik vertrok, kwam ik een kennis van mij tegen die de tocht van 6 km al gewandeld had. Ik vertrek altijd met plezier aan een tocht en met zijn verhaal werd ik nog enthousiaster.
In het begin is het wat opletten op de bepijling. De pijlen loodsen ons over het ingewikkeld kruispunt met de verschillende doorgangen aan de Dampoort. Dat heeft dan meteen het voordeel dat je de pijlen goed herkent in het vervolg van de tocht.

We gingen richting Lourdes (neen niet het Lourdes in Frankrijk, maar  een wijk in Oostakker), langs de achterkant van het Campo Santo kerkhof. Straten met oudere huizen met mooie reliefs, of uitgehouwen, of in beton, of keramisch. De moeite om naar de gevels te kijken.
Ook onbewoonbaar verklaarde panden. Wat voor familiegeschiedenissen zouden zich hier afgespeeld hebben?
Naast de wat grotere burgerhuizen ook de meer bescheiden arbeiderswoningen. Nieuwe en ook de buurt van de SintBernadettestraat, nog een woonwijk die onder Edje Anseele aangelegd is.
Heirnisstappers gevaarlijkOndertussen waren we de 1ste kontrole voorbij. De  6 km had zich al van ons afgesplitst. Vlakbij het bedevaartsoord splitsten de 12 en de 18 km zich. Ik zag  voor mij de groene kleuren van een paar clubwandelaars uit Ronse en volgde die. Aan de Wolfsput haalde ik hen in, en stapten we een eind samen op.

Bij de 2de rust, kwam ik wat Kwartels tegen. En samen met mijn clubgenoten wandelden we door Oostakker naar de Oude Bareel. Daar hadden we de 3de rust. Ook hier weer een caférust. Hoewel, ik kan het beter een terrasjes rust noemen. Met zo een weer ga je niet binnen zitten. Ook de helper van de wandelclub, verplaatste zijn stempeltafel naar buiten.
Heirnisstappers RosebroekenNu volgde nog een stuk van een 5-tal km. Langs het Westveld naar Destelbergen. Ik was aangenaam verrast toen ik ineens de toren van het Gentse belfort daar zo vlak voor mij aan de horizon zag liggen.
En dan kwamen we in een wild parklandschap terecht. Ik wist niet eens dat er tussen de Braeckmanlaan en de Dendermondse Steenweg, zo een mooi gebied lag.

Ik heb het aan de tochtleiding gevraagd bij de aankomst. Het noemt de Rosebroeken, en is nog maar een paar jaar open gesteld.

Kortom een mooie tocht, die ik zou willen samenvatten in 3 woorden: "Gent anders bekeken"

17:57 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: gent, heirnis, heirnisstappers