21-10-07

Suivre les panneaux "MARS"

Fete Saint Hubert 3de doortochtHet heeft licht gevroren in de nacht van zaterdag op zondag. Ijs heeft zich op de ramen van de auto's vast gezet. Toch voelt het niet koud aan. Vanuit Westouter, waar ik dit weekend verbleef zijn we zo in Godewaersvelde waar de startplaats is van een mooie wandeling voor de natuurliefhebbers. De tocht is aangekondigd als het 58ste feest van de “amoureux de la nature”. Daar reken ik mezelf ook bij. Het gaat hier over “buiten”-mensen: wandelaars, ruiters, jagers. De “randonneurs pedestres” kunnen vanuit Godewaersvelde vertrekken vanaf 7u30. Ik ben bij de vroege vogels, en kies voor de 33 km. De afstanden voor de individuele wandelaars zijn: 7 – 12, 18, 25 en 33 km. Daarnaast is er ook om 10 uur een groepswandeling van 10 km. Laat me nog even aanvullen dat de Mis van Sint Hubertus om 11 uur is. Om 12 uur is er de paardenwijding. Om 12u30 vertrekt de paardenrally.
De wandelaars kunnen tot 15 uur vanuit Godewaersvelde aan de tocht beginnen.
Ik was er zoals gezegd al vroeg, en kon dan ook de langste afstand kiezen. Het eerste traject was er een door de berijpte weiden en velden richting Abeele. De voor ons liggende Cassel berg, bleeft wat in de nevelige wolken verborgen. Ik stapte met een half dove wandelaar uit Arras op. Dat gaf wat problemen om elkaar te verstaan. Mijn Frans is nu ook weer zo goed niet. Maar door veel te herhalen, en veel gebaren te maken, konden we toch wat babbelen.
De inrichtende club is gekend voor een zeer lekkere beenhesp, die ter plaatse aan grote houtvuren gebraden wordt. Vroeg in de ochtend kunnen we dan ook genieten van het vlammenspektakel en het geknetter van het brandend hout.
En natuurlijk hebben onze voeten ook wat te beleven. Een deel van de tocht in mijn 1ste traject liep langs een gracht die net uitgediept was. En het geen uit de gracht gehaald was, vormde ons wegdek. Gelukkig maar dat het niet regende, en alles toch wat droog gevroren was.
En in de loop van de ochtend kwam ook de zon op.
Bij de 2 de rust, bovenop de Catsberg, had ik al wat van mijn lunch verorberd. Het 3de traject was immers een pittig stuk, met een zeer sterke afdaling aan de zuidkant van de berg, en na een traject met mooie vergezichten, met jagers op de velden en ruiters op de wegen, hadden we een steile klim naar boven om een 2de doorgang op de top te hebben. De ceremonies waren ondertussen begonnen. Luidsprekers lieten de gebeden en gezangen over de weiden op de helling klinken. Terwijl ik door het Heremieten bos trok, had ik ook geregeld een doorkijk op de verzamelde menigte. En er kwamen nog steeds mensen bij. De fluo lila pijlen leidden mij nu echter via een smal pad. Ook nu weer moet ik af en toe opzij gaan voor de ruiters. Merci, Il y a encore des chevaux qui arrivent. Ik stapt dan ook wat behoedzaam door de kronkelende holle wegjes om niet door ruiters verrast te worden. En ondertussen zie ik naast mij op bredere wegen zelfs vierspannen voorbij trekken. Even een toer langs Berthen en de Kokkerelle berg en de top van de Catsberg is weer in zicht. Druk dat het hier is. De stoeten van de paarden en ruiters worden gevormd voor de rallye. Op de weiden zijn er demonstraties van ingespannen paarden. En op de rustplaats is geen zitje meer vrij. Het is aanschuiven voor zo een reuze sandwich met beenhesp. En de meeste mensen wachten er graag voor. Sommigen gaan ook de winkel van de abdij binnen om paterskaas te kopen.
De wandelaars worden voor het laatste traject weer het bos ingestuurd. Nu via het bronnenbos.
Eens uit het bos ga ik in de wegberm zitten om de rest van mijn lunch te verorberen. Iedereen die passeert zegt “Bon Appetit”. Nu met zo een vriendelijke opmerkingen smaakt mijn brood dubbel zo goed. Veel wandelaars liepen met blote armen, gewoon met een t-shirt. En dat in oktober, in dagen met nachtvorst. Heerlijk dat  het zonnetje nog zoveel warmte kan geven. Eerlijk gezegd het was soms zweten wegens de inspanningen van het klimmen of de steile afdalingen.
Maar nu we het einde naderden was ook de inspanning voorbij.
Op de eindplaats was het geweldig druk. Ik las dat er om 14 uur al 1955 wandelaars ingeschreven waren. En nog steeds vingen wandelaars een van de voettochten aan.

Nog even vertellen dat onze wandelvrienden uit Frankrijk volgend jaar ook weer deze tocht uit stippelen op de derde zondag van oktober. Voor de Vlamingen plaatsen ze de MARS-pijlen vanaf Poperinge. De inrichtende club “Vlaemsch Huiseke” is aangesloten bij AKTIVIA en bij een Franse wandelgemeenschap.
www.aktivia.be  &  www.ffrandonnee.fr

21:08 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: wandel, catsberg, godewaersvelde, vlaemsch huiseke

Wat een heerlijk wandelweekend.

WalletjesWat een heerlijk wandelweekend was het op deze 20ste en 21ste oktober.

Zaterdag stapte ik een 45 km tocht. De Westvlaamse Bergenroute, die een groot stuk van het Ieperse en het het Heuvelland aandoet.

Zondag was ik met meer dan 2000 randonneurs pédestres en meer dan 700 cavaliers op het 58ste feest op de Catsberg. Hier koos ik voor de 33 km.

Mijn relaas volgt.


Klik hier voor mijn bericht over de wandeling op de Catsberg.
Klik hier voor een reeks foto's van de wandeling op de Catsberg.

12-05-07

Een gedenksteen voor een wandelaar.

Jean Marie JacobAls wandelaar wandelen we over paden, uitpijld door enthousiaste mensen. We volgen wandelpijlen. We volgen de rood witte tekens van de GR-paden.
Zo iemand die voor bewegwijzering gezorgd heeft, heeft een gedenksteen. Bovenin is zijn foto aangebracht: een vriendelijke baardige man. Onder hem is dan in zwarte steen gebeiteld waarom wij hem willen gedenken.
Het is een mijnheer met de naam Jean-Marie Jacob. Zijn gedenksteen staat bij een groene doorgang van 4 km op de GR128.
Onze wandelaar Jean-Marie is geboren in 1939. Hij maakte deel uit van verschillende verenigingen. Hij was o.a. aktief lid van de Liga voor Mensenrechten, en oprichter van een wandelclub. Iedere week was hij wel op een wandeling te vinden, tot aan zijn  overlijden, in 2005.

10:54 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: wandel, godewaersvelde

13-04-07

50 km die er maar 40 waren

Sommige wandeltochten zijn zo sterk als een huis. Dit is zeker het geval met de wandeltochten van het Vlaemsch Huizeken in Godewaersvelde. Het wandelgebied ligt in de getuigenheuvels, dat is lekker klimmen en dalen. De picon en de beenhesp zijn in de wandelgemeenschap bekend. De wandelclub weet hoe de wandelaars te verwennen.

aan de molenZo op Paasmaandag ben ik er vroeg bij. Ik wil een 50 km stappen. De wandeling start om 7u30. Tel daarbij 10 uur op. Dan zit ik op 17u30. Ruim tijd dus om die 50km te stappen. In het dorp van Boeschepe zie ik al wat wandelaars passeren. Die zijn vroeg gestart. Ik zie zo geen MARS pijlen en vraag waar de start is. Luc vertelt me dat die bij de molen is .

De formaliteiten in Noord Frankrijk zijn dezelfde als bij de AKTIVIA-wandelingen. En dan ... Hoi, hoi, op weg lekker stappen. De Boeschepe berg, de Kokerelleberg. Mens wat een heerlijk landschap. De 1ste rust is in Berthen . En dan trekken we mijn geliefde Catsberg op. Hier gaat het even fout. Aan de koortskapel kan ik geen wandelpijlen meer vinden. Een baardige medewandelaar merkt nors op. Ge moet ze hier zoeken hé joeng. Maar geen getreur. Iedereen weet waar de rustplaats is. Alleen het moest de 3de rust zijn,, en in mijn geval was het de 2de.

Door mijn vergissing lig ik nu ineens 2 uur voor op het wandelschema. Nu maar hopen dat de volgende rustposten al bemand zijn. Na de doortocht in het heremietenbos trekken we nu naar Godewaersvelde. Dat is de thuishaven van de organiserende club. Ik let nu wat beter op de pijlen. En eigenlijk begrijp ik mijn vergissing niet goed. De pijlen zijn in een opvallend fluo rose. Maar hier zie ik het hoe het kan gebeuren. De uitpijler hangt de pijlen op. En dan parkeert er toch wel een vrachtwagen er zich net voor. Niets aan te doen. Beter opletten is de boodschap . De wandeling focust zich dan doorheen een voormalige spoorwegbedding. De struiken links en rechts staan mooi in bloei. De vogels geven een serenade. Hazen en konijnen schieten zich snel dwars over de weg.

Weer in de rust in Godewaersvelde, hoor ik waar ik me vergist heb. Een wandelaar uit Aalst, die zijn clubwandelingen ergens in 1974 begon, merkt op, dat je pas een “echte” wandelaar bent als je eens verkeerd gelopen bent. Dat is een wijsheid die ik zal onthouden.

06:29 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: boeschepe, godewaersvelde

11-04-07

Une escapade en Flandre Francaise

OndankmeulenEen wandeling van 5 km. Gezellig dat zo een tocht is. Het is een uitstap in Frans Vlaanderen. Dat is nu iets voor jong en oud. Jong betekent nog in de buggy, vooruit geduwd door mama of papa. Of ook wel met de korte beentjes met meme en pepe mee stappen. De wandelaars van Godewaersvelde hebben zo op paasmaandag heel wat mensen aan het wandelen gezet. De wandeling begint in de feestzaal aan de Ondankmolen van Boeschepe. Hiermee is gelijk de toon gezet. De houten Ondankmolen tekent de wandeling. En van hieruit trekken de honderden wandelaars naar het dorp van Boeschepe. Lekker een rondje langs de kerktoren, om dan naar de Boeschepe berg te trekken. Onderweg duiden de borden de trajecten aan. De mensen die een langere afstand gekozen hebben worden een veldwegel ingestuurd. De 5 km stappers houden het voorlopig op een goed begaanbare macadam weg. En zo stappen we langzaam stijgend de berg op. Iedereen zegt bonjour tegen iedereen. De wandelaars onderling, en de mensen die er wonen. Met zo een mooie dag zitten er veel mensen in hun voortuintje. Er wordt hier in het noorden van Frankrijk ook veel Vlaams gepraat. Dat maakt het contact wat gemakkelijker. 

De wandelaars worden beloond met magnifieke vergezichten, en dat langs beide kanten. Rechts toont zich de Catsberg met haar kenmerkende antenne pyloon. Links kijken we uit over West-Vlaanderen. Nergens wordt het wandelpad te moeilijk voor de beentjes van de kleine kinderen. Het lijkt hier op de flank van de berg wel of we in een pretpark zijn.

En helemaal een kermissfeer is het in de feestzaal bij de aankomst. De Picon is hier gegeerd. En het broodje is overheerlijk. Het is een reuze sandwich van wel 30 cm lang. En dat broodje is gevuld met gebraden beenhesp, dat zo van het houtvuur komt. Ik eet er een. Mijn dochter ook. Mijn vrouw en mijn jongste dochter delen er samen een.

Hemels zo op een middag hier komen. En dat was Paasmaandag 9 april. Het moet niet altijd een dagje zee zijn. Een dag in het West-Vlaams Heuvelland is ook een fantastische dag.

22:31 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: wandel, boeschepe, godewaersvelde