19-06-07

Klingse bostochten, deel 2

Rustpost op Het KalfIn de 3de rustpost, kocht ik me een soep, voor bij mijn lunch. Met een lus van 9 km voor de boeg, was wat versterking van de inwendige mens nodig.
Ik ontmoet ook een wandelvriend, die ik al maanden niet gezien had. Problemen met de knie, legden een beperking op zijn bewegingsvrijheid. Maar nu begint hij weer opnieuw, en tracht hij weer iedere week een wandeling mee te doen. Beperkingen kunnen opheffen, is iets waar we allen blij kunnen zijn.
KrekeldijkDe lus van 9 km, is een lus de alleen in de 40 km opgenomen is. Het traject begint als een kilometervreter traject met lange rechte stukken langs de snelweg richting Antwerpen. Akkers met vlas, graan en aardappelen bezijden de betonnen weg. Tot aan een dijk. Daar bloeit de wandeling open: De afwisseling begint. Sloten vol met gele plomp. Ik wil nog een fuut op de foto vastleggen, maar die laat zich niet benaderen. We wandelen nu langs natuurpunten en jachtgebieden. Een vreemd kunstwerk markeert ineens de horizon. We lopen dan langs konijnenpijpen en eilanden. Op verschillende borden staan gedichten. We zitten blijkbaar op een soort poezie route. In de verte zien we de koeltorens van de kerncentrale van Doel. We zijn nu bij de kreken van Saleghem en keren weer naar Het Kalf terug.
Bij de 4 de rust, weer tijd voor soep en lunch, en heel wat gebabbel over de Nacht van Vlaanderen en de MESA. Nu wandelen we weer met de andere afstanden samen.
Het volgende traject biedt ons weer een avontuurlijke tocht door de slijkerige wegjes van de Stropers.
Klingse KalseiDe zon is er ondertussen door gekomen. En in het laatste traject brengen de wandelpijlen ons langs ondermeer de voormalige spoorweg naar De Klinge terug.
Voor de liefhebbers van streekbieren. Hier is dat de Klingse Kalsei.


Deel 1 van deze mooie tocht bij de Gasthofstappers staat hier wat lager. Klik.

08:17 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (3) | Tags: wandelen, de klinge, wandel, gasthofstappers

18-06-07

Gasthofstappers, waterwinners en stropers

SmokkelaarZo op zondagochtend, 17 juni, kom ik aan in De Klinge. De Klinge ligt in ten noorden van Sint-Niklaas, tegen de Nederlandse grens. De parkeer helper vertelt dat het hier vroege vogels zijn. Al van kwart over zes komen er wandelaars aan. De Gasthofstappers richten vandaag hun Klingse Bostochten in. Het is een wisselbeker tocht, en ze hebben een hele reeks wandeltochten uit gepijld.
Het beeld van de Smokkelaar trekt onmiddellijk de aandacht. Het is hier een grensgebied. De botersmokkel was een manier om wat bij te verdienen in de tijd dat de grenzen nog niet open waren, en er nog guldens en franken bestonden. We kunnen in onze wandeling als het ware langs de paden wandelen die, die gasten in de vorige eeuw gebruikten.
De wandeling opent mooi. Er is onmiddellijk een splitsing. Ik stap de 40, die ik aanvankelijk deel met de 30 en het rolstoelparcours van de 6.  De 6 verlaat ons en via een smalle kerkweg  komen we in een dreef. De bomen dragen hier een Grenspaalgele boodschap uit: “Kap me niet”, of een rode boodschap : “Laat ons leven” .  En we bereiken zo een gietijzeren grenspaal. Die grenspalen zullen we op de wandeling meermalen tegenkomen. En dan trekken we een waterwinningsgebied binnen. Waterrijk en bosrijk is het hier. Het is een zanderige grond. Er blijft geen modder aan de schoenen kleven. Ik ken het gebied uit andere tochten. Ik heb hier al door gewandeld toen de brem in bloei stond. Nu staat die vol met zwarte peulvruchten. Andere bloemen pronken nu in pracht.
Na de oude statie van de voormalige spoorweg Terneuzen - Mechelen, komen we in de 1ste rust.
Het is nu tijd om de pijpen van de broek te ritsen. De broekspijpen en de windjack gaan in de rugzak, en de wandeling gaat verder. Het is nu grenspaal nr 281.
Laat me evenwel ook vertellen dat we natuurreservaten voor akkerkruiden tegenkomen.  Ook die hebben speciale zorg nodig, nu de landbouw zo gemechaniseerd is, en landbouwgebieden omgezet worden in woonzones.
In het kleuterschooltje van Paal hebben we de 2de rust.
WandelaanduidingenEn nu trekken we het bos in. In het bos zijn we weer met een aantal afstanden te samen. De 15 heeft zich vervoegd met de 21, de 30 en de 40.  We wandelen tussen de plassen door., soms over een knuppelpad, doorheen het Stropersbos. Ik lees op een bord dat het gebied rond het Fort Sint Jan ontsloten wordt voor aktieve recreatie. En dat de Maatbeek met stuwen weer geschikt gemaakt wordt voor de vissen. Nogal wat natuurprojecten hier.

Met 19,5 km in de benen kom ik aan op de rust aan het Kalf. Dit gehuchtje is gekenmerkt door een vierkante betonnen  open klokkentoren. Deze woonkern zal het centrum zijn voor de tweede 20 km, van mijn 40 km tocht.

Maar daarover later meer.

09:05 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandel, gasthofstappers, de klinge

17-06-07

De gastvrije gasthofstappers

EchoVandaag was ik op wandel bij de Gasthofstappers van De Klinge.

Het waren bosrijke wandelingen. Ik had voor de 40 km gekozen. En voor ons hadden de inrichters een extra lus richting Meerdonk. Een lus die sterk gemarkeerd werd door een opvallend kunstwerk. We stapten onder de constructie van beton, staal en polyester door. Het werk staat er sinds 2006 en is van de hand van beeldend kunstenaar Nico Van Stichel.

De rest van mijn indrukken over deze tocht aan de Nederlandse grens volgt nog