13-04-07

50 km die er maar 40 waren

Sommige wandeltochten zijn zo sterk als een huis. Dit is zeker het geval met de wandeltochten van het Vlaemsch Huizeken in Godewaersvelde. Het wandelgebied ligt in de getuigenheuvels, dat is lekker klimmen en dalen. De picon en de beenhesp zijn in de wandelgemeenschap bekend. De wandelclub weet hoe de wandelaars te verwennen.

aan de molenZo op Paasmaandag ben ik er vroeg bij. Ik wil een 50 km stappen. De wandeling start om 7u30. Tel daarbij 10 uur op. Dan zit ik op 17u30. Ruim tijd dus om die 50km te stappen. In het dorp van Boeschepe zie ik al wat wandelaars passeren. Die zijn vroeg gestart. Ik zie zo geen MARS pijlen en vraag waar de start is. Luc vertelt me dat die bij de molen is .

De formaliteiten in Noord Frankrijk zijn dezelfde als bij de AKTIVIA-wandelingen. En dan ... Hoi, hoi, op weg lekker stappen. De Boeschepe berg, de Kokerelleberg. Mens wat een heerlijk landschap. De 1ste rust is in Berthen . En dan trekken we mijn geliefde Catsberg op. Hier gaat het even fout. Aan de koortskapel kan ik geen wandelpijlen meer vinden. Een baardige medewandelaar merkt nors op. Ge moet ze hier zoeken hé joeng. Maar geen getreur. Iedereen weet waar de rustplaats is. Alleen het moest de 3de rust zijn,, en in mijn geval was het de 2de.

Door mijn vergissing lig ik nu ineens 2 uur voor op het wandelschema. Nu maar hopen dat de volgende rustposten al bemand zijn. Na de doortocht in het heremietenbos trekken we nu naar Godewaersvelde. Dat is de thuishaven van de organiserende club. Ik let nu wat beter op de pijlen. En eigenlijk begrijp ik mijn vergissing niet goed. De pijlen zijn in een opvallend fluo rose. Maar hier zie ik het hoe het kan gebeuren. De uitpijler hangt de pijlen op. En dan parkeert er toch wel een vrachtwagen er zich net voor. Niets aan te doen. Beter opletten is de boodschap . De wandeling focust zich dan doorheen een voormalige spoorwegbedding. De struiken links en rechts staan mooi in bloei. De vogels geven een serenade. Hazen en konijnen schieten zich snel dwars over de weg.

Weer in de rust in Godewaersvelde, hoor ik waar ik me vergist heb. Een wandelaar uit Aalst, die zijn clubwandelingen ergens in 1974 begon, merkt op, dat je pas een “echte” wandelaar bent als je eens verkeerd gelopen bent. Dat is een wijsheid die ik zal onthouden.

06:29 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (1) | Tags: boeschepe, godewaersvelde

11-04-07

Une escapade en Flandre Francaise

OndankmeulenEen wandeling van 5 km. Gezellig dat zo een tocht is. Het is een uitstap in Frans Vlaanderen. Dat is nu iets voor jong en oud. Jong betekent nog in de buggy, vooruit geduwd door mama of papa. Of ook wel met de korte beentjes met meme en pepe mee stappen. De wandelaars van Godewaersvelde hebben zo op paasmaandag heel wat mensen aan het wandelen gezet. De wandeling begint in de feestzaal aan de Ondankmolen van Boeschepe. Hiermee is gelijk de toon gezet. De houten Ondankmolen tekent de wandeling. En van hieruit trekken de honderden wandelaars naar het dorp van Boeschepe. Lekker een rondje langs de kerktoren, om dan naar de Boeschepe berg te trekken. Onderweg duiden de borden de trajecten aan. De mensen die een langere afstand gekozen hebben worden een veldwegel ingestuurd. De 5 km stappers houden het voorlopig op een goed begaanbare macadam weg. En zo stappen we langzaam stijgend de berg op. Iedereen zegt bonjour tegen iedereen. De wandelaars onderling, en de mensen die er wonen. Met zo een mooie dag zitten er veel mensen in hun voortuintje. Er wordt hier in het noorden van Frankrijk ook veel Vlaams gepraat. Dat maakt het contact wat gemakkelijker. 

De wandelaars worden beloond met magnifieke vergezichten, en dat langs beide kanten. Rechts toont zich de Catsberg met haar kenmerkende antenne pyloon. Links kijken we uit over West-Vlaanderen. Nergens wordt het wandelpad te moeilijk voor de beentjes van de kleine kinderen. Het lijkt hier op de flank van de berg wel of we in een pretpark zijn.

En helemaal een kermissfeer is het in de feestzaal bij de aankomst. De Picon is hier gegeerd. En het broodje is overheerlijk. Het is een reuze sandwich van wel 30 cm lang. En dat broodje is gevuld met gebraden beenhesp, dat zo van het houtvuur komt. Ik eet er een. Mijn dochter ook. Mijn vrouw en mijn jongste dochter delen er samen een.

Hemels zo op een middag hier komen. En dat was Paasmaandag 9 april. Het moet niet altijd een dagje zee zijn. Een dag in het West-Vlaams Heuvelland is ook een fantastische dag.

22:31 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (2) | Tags: wandel, boeschepe, godewaersvelde