30-06-07

Een nachtelijk tocht rondom Bassevelde

Met de ezel op stap (Small)Geen bed gezien vannacht. Ondertussen toch wel wat bijgeslapen.

Mijn impressie van de Ezeltocht heb ik alvast bij de wandelverslagen op de site van Wandelmee. be geplaatst.Dit is de link: http://www.wandelmee.be/wandelmee/wandelverslag/wandelver...


Nawoord: De site wandelmee.be is ondertussen uit de lucht. Hier dan een herhaling van het verslag.

Vrijdagavond 29 juni stap ik in Bassevelde van bus 96, en wandel ik de Hasselstraat in. Ginder in de feesttent is het Kermis. De Hasselstraat is een lange weg, en na tien minuten zie ik volk. Dan ineens meer volk. Mensen zijn op stap met ezels. Steeds meer en meer, en dan zie ik ook de feesttent. Frans maakt een opmerking van ezels met 4 poten en ezels met 2 benen. Hiermee krijgt hij de lachers op zijn hand, en stappen we de tent binnen. Ik heb me op voorhand ingeschreven en krijg uit de handen van Charles, een omslag, een fluo armband en een fluo jasje. Het nektouw met mijn startnummer - ik heb nummer 13 - hang ik om. Ik vervolledig de inschrijvingskaart en stopt die in de bus. Ik haal mijn zaklamp uit mijn rugzak. Ik label de bagage en stel die bij de zakken en tassen van de andere wandelaars. Het wordt stilletjes aan 8 uur, en we stellen ons op voor de groepstart. Op een wandeling dicht bij huis zijn er natuurlijk veel bekenden. Het belooft een gezellige nachttocht te worden.

Wij die de 50 stappen worden al snel van de 25 afgesplitst en onze controlekaart wordt dan geperforeerd. Dat geldt als de startcontrole. Zo in het eerste traject hebben we al mooie wegjes over private eigendommen. Zo hebben we een kijk op het leven van de kleine gemeenschap van de Hasselstraat. In het begin is de groep nog tamelijk compact. De snellen zijn nog niet ver vooruit, en de tragen zijn nog niet ver achter. Na de eerste controle vallen er al snel grotere gaten tussen kop en staart . Een Smokkelaar vertelt me dat hij er niets op tegen heeft om alleen te lopen. Hij wil zich niet forceren, maar gewoon zijn eigen tempo stappen. Dat is een houding die veel wandelaars hebben. Anderen zien er echter op tegen om ‘s nachts eenzaam lange stukken af te leggen, en sluiten zich liever aan bij een groepje dat ongeveer in hetzelfde tempo stapt. Want ondertussen wordt het donker.

Ons traject is klaar en duidelijk uitgepijld. De gele pijlen vallen op. Wegmarkering op de grond geven nog meer zekerheid. En in de donkerste gedeelten van de nacht zijn er reflecterende strips op de pijlen geplakt. Dat is ronduit gemakkelijk. Even met de zaklantaarn spelen, en je ziet zo de richting die je uit moet. De rust-en bevoorradingspunten zijn steeds zo ingericht dat we kunnen zitten. En het is steeds binnen: de hal van een showroom, of een loods van een landbouwinrichting . In het begin is er zo een kilometer of 8 tussen de controleposten. Later in de wandeling zullen de trajecten korter worden. De reflecterende wandelpijlen brengen ons door de bossen van de voormalige abdij van Oosteeklo. Ook de Romeinse Heerweg ligt op ons traject. Voor de 3 de rust zitten we in Assenede. Nu begint onze tocht door het krekenlandschap. Het nu goed donker. De geulen en kreken zijn donkerzwarte spiegels bezijden ons. Venijnig bolle kasseiwegen dwingen ons de zaklamp te gebruiken. Waar we eens een betonnen weg hebben, is het pad dat we moeten begaan duidelijker. Het blijft droog en het is redelijk warm. Bij de bagagerust, stop ik dan ook maar mijn jas bij de bagage. Omdat het niet geregend heeft, kleed ik me ook niet om. Alles voelt nog goed aan, zo op de helft van de wandeling. Laat me ook nog vermelden dat we bij deze bevoorrading halfweg ook koffie en sandwiches krijgen. Velen blijven hier dan ook wat hangen. De Doornendijk zelf hebben we in deze nacht niet bewandeld, maar we passeren er wel en kunnen dan ook onder elkaar onze wandelervaringen erover uitwisselen. Iedere wandelaar beleeft een wandeling op een eigen manier, zodanig dat het zeer interessant is de ervaringen van de anderen te horen.
Het is al half drie. Nog altijd pikdonker als ik de voetbal kantine van Boekhoute verlaat. Nu volgen we een groot stuk het Leopoldskanaal in de richting van Watervliet. Voor mij zie ik de lichten van de zaklantaarns van wandelaar. En als ik omkijk zie ik de lichtjes spelen van de wandelaars na mij. Dat lopend licht is wel zo gemakkelijk. Als ik de lichten naar links of rechts zie gaan, weet ik zo al op voorhand dat ik op de pijlen moet gaan letten. Wat ook zeer tof is op de wandeling is dat de rustposten steeds aangeduid zijn met een verlichte ezel. Als we in de donkere verte het lichtende silhouet van een ezel zien, weten we dat we aan een rustpost zijn.

Ondertussen wordt het ochtend. Het wordt klaar en de vogels laten zich ook horen. Helemaal verrast zijn we als we een papegaai te horen krijgen. Ik heb die vogel niet gezien, maar andere wandelaars wel.

Voor onze laatste rust zitten we in Bassevelde zelf. Het is de Ezeltocht, en we kunnen hier een ezelbier drinken. De helpers weten dat mooi te presenteren met kaas en salami.

En dan brengen de pijlen ons weer naar de Hasselstraat. En ook hier weet de parcoursmeester ons weer te verrassen met mooie weggetjes.

Maar natuurlijk ook aan deze 50 km komt een eind.

Het was een mooie, goed georganiseerde tocht. En ik zal met plezier het T-shirt van de Ezeltocht dragen. De leuke nachtelijke tocht rond Bassevelde zal lang in mijn gedachten blijven hangen.

17:47 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: wandel, basselvelde, trekvogels