Op de stoep bij Gwy

Een vaste waarde in mijn wandelagenda zijn de Geirnaerttochten van de Boekhoutse Trekvogels.
Vroeger nam ik er speciaal een snipperdag voor op. Nu ik niet meer werk, is er niets dat in de weg staat om naar het Vissersdorp Zonder Haven te trekken.
Onderweg er heen stapten er trouwens steeds meer wandelaars op de lijnbus. Velen gebruiken graag het openbaar vervoer.
Iets na 9 was ik er. Ruim tijd genoeg om voor de 18 km te kiezen.

De wandelpijlen leidden ons het dorp uit, om ons langs een voormalige spoorlijn richting Doodhoek te sturen, en dan weer af te buigen naar een bekend etablissement: Het Spoor. Onze rust was een paar 100 meter verder in de loods van een fruitboer.

Na een koffie met een broodje, ving ik het 2de traject aan. Een traject dat ons naar de Notelaarsbrug stuurde. Ginder bogen we af over een graspad langs het Leopoldkanaal. Vroeger mocht het Belgisch water niet Nederland in, het moest westwaarts afgevoerd worden. Ondertussen gaat ons water wel naar Nederland, om ginder drinkwater te worden. Jan, een wandelaar uit Aardenburg, vertelde me dat. Met Nederland achter onze rug  trokken we zuidwaarts, en dan kwam het mooiste stuk van de tocht. De wandelpijlen brachten ons langs bijna onbetreden weggetjes, evenwijdig met De Schare weer naar de fruitboer. Dat was een traject met veel onverhard, een wandelvorm waar ik van hou.

Op de rust even blijven zitten met wat clubgenoten bij het genot van een Augustijn, en dan ... Op voor het laatste stuk. Een stuk van nauwelijks 4 km dat ons op het einde rond de kerktoren bracht. We bewandelden het mooi vernieuwde dorpsplein van Boekhoute, maar zagen ook dat aan de BOU-8 nog heel wat te herstellen is.

Ondertussen was het middag geworden, dus tijd om in het dorp op het terras in de zon wat te blijven zitten en wat te eten. Omdat het nu eenmaal de Geirnaerttochten zijn werd dat voor mij een smakelijke soep met garnalen.

Voor mij is ondertussen de wandeling afgelopen, maar de Geirnaertfeesten gaan het hele weekend door. En als God het belieft, wandel ik er volgend jaar weer!

De eerste keer dat de Trekvogels een midweektocht inrichten?
Wat zou dat geven? Kunnen ze de wandelaars bekoren met een tocht vanuit Boekhoute, het vissersdorp zonder haven? Een tocht door de vlakke polders?

Ja hoor! De wandelclub heeft ons een verzorgde tocht aangeboden. Parcoursmeester Christian liet ons lussen maken vanuit zaal Het Meuleken. Je kon één lus stappen of twee. Dat was dan goed voor 6 of 12 km. Ik koos voor 3 lussen, of te wel 18 km.

Zo in het vlakke nog niet begroeide land, kan ik flink doorwandelen, de kilte heeft geen vat op me. 

Het was ook een reis doorheen de tijd. Nauwelijks hebben we het jaar 1403 verlaten (inpoldering van de Kapellepolder) of we zitten al in de 16de eeuw (inpoldering van de Sint-Janspolder).
Tijden veranderen: eens was Boekhoute een stad, een van de Vier Ambachten. Nu is het een landelijke gemeente. Het stadhuis van weleer is nu een toeristisch bezoekerscentrum. Een gebied dat ik zeer graag bewandel.

Het laatste traject wandelde ik met Willy en Mary. Je zal dus zeker een mooie foto-reeks op het internet vinden

Wat mij betreft, en ook mijn wandelvrienden, blijft het niet bij deze ene keer. Maar is dit de aanzet van een nieuwe reeks.

Terwijl het blijft regenen, waterlopen al overstromen, voetbalmatchen afgelast worden, zijn er toch mensen die niet binnen kunnen blijven. In de bossen van Lembeke hangen oranje pijlen: bemodderde mountainbikers volgen die. Er hangen ook gele pijlen met een rode punt. Dat zijn de wandelpijlen van de herfsttocht van de Trekvogels. De wandeling van de Boekhoutse club vertrekt vanuit Eeklo. De parcoursmeester heeft een lus van 12 km uitgezet en een kortere lus van 6 km. Ons groepje, we zijn met 4, plooien de paraplu open en kiezen eerst voor de lange lus. Opde rustpost in een boerderij kunnen we die dicht plooien. Na een kom warme soep zijn we weer weg. Wij laveren om de plassen te ontwijken. De mountainbikers doen dat niet, die rijden er gewoon doorheen. Veel volk is er niet buiten, met zo een hondenweer. Echt wandelweer is het niet.

Na de wandeltocht rijden we naar Assenede. Onze wandelclub "De Kwartels" heeft haar kernbestuur met goed gevoel opgeslagen in een café, en de leden kunnen aldaar hun lidmaatschap vernieuwen en de Marching af halen.

• De Trekvogels: klik hier
• De Kwartels: klik hier

Wat zeg ik een ¿ landelijke ? tocht. Het was een tocht door twee landen.
Ik was vandaag bij de Trekvogels. Vandaag 18 juli lieten ze vanuit Bassevelde hun wisselbekertocht starten. Het zaaltje kende ik al vanuit een nachtelijke tocht, al ontschiet het me of het nu Brugge-Boekhoute dan wel de Ezelstocht was.
Ik was er vroeg bij vandaag, want ik wou er een ochtendwandeling van maken. Uit de ruime keuze van afstanden koos ik dan ook voor de 21.
Het eerste traject bracht ons naar Boekhoute, de thuishaven van de inrichtende club. Vandaar dwarrelden we wat met de grens om in het mosseldorp Philippine te belanden. Veel mossels heb ik niet gezien, wel veel boomgaarden en polders en dat alles onder een stralend zonnetje.
Verraderlijk waren de rustposten. Zo gezellig dat ik de tijd uit het oog verloor. Ik heb op het eind nog flink mogen doorstappen om mijn bus nog te halen.
Klik hier voor mijn foto's.

Zaterdag vertrok vanuit een schooltje vlakbij de sporthal van Eeklo, een wandeltocht van de Trekvogels.
Ik had gekozen voor de 18.
20,05 km stond na de tocht op mijn GPS. Maar ja, ik had me ook 2 keer mislopen. De 1ste keer werd dat snel hersteld. Een paar wakkere WAK-kers hadden de gele wandelpijl wel gezien, en floten me terug. Dat was nog bij het begin van de tocht. Op het einde heb ik me nog eens mislopen, maar bij de sportvelden is het niet moeilijk om hoe dan ook naar het startlokaal terug te keren, daar heeft een mens geen GPS meer nodig. Die GPS was - denk ik achteraf - de reden waarom ik me mislopen heb: teveel naar dat ding kijken, en te weinig op de pijlen letten.

De tocht verliep langs een parcours, waarbij de woonwijken handig werden vermeden. Het 1ste traject bracht ons via de Koude Keuken doorheen de Lembeekse bossen naar een rustpost bij een boerderij in Lembeke. Een leuke herfstwandeling zo over de wegjes vol met bladeren.

Het tweede traject liet ons een lus maken doorheen het meer open gedeelte van Lembeke. Ik heb hier al  veel gewandeld, en ken hier alveel leuke hoekjes. Het is dan ook plezierig als de wandeling over paadjes loopt die ik nog niet kende. Jammer genoeg heb ik dit traject onder een aanhoudende regen afgelegd.

Terwijl ik in de 2de rustpauze, soep at met een broodje, hield het gelukkig op met regenen. Het 3de traject kon ik dan ook in het droge afleggen. En het lichte windje waaide mijn kleren droog. Het 3de traject volgde voor een stuk de Romeinse heirweg, en ik kon niet nalaten op te merken dat ook later strijdende partijen hier linies uitbouwden. We passeerden zo een kazemat van de Duitse Hollandstellung uit de 1ste WO.

Terug binnen, is het dan even nakaarten over de tocht, en ¿ Hoe kan het anders ? ook over de vele toffe tochten die we in 2009 kenden.

Een vaste waarde in mijn wandelprogramma zijn de Garnaalfeestentochten in Boekhoute.
Ik nam de lijnbus van Zelzate naar Eeklo. Bus 96 rijdt door Boekhoute dorp.
De buschauffeur zei dat er wegenwerken in het  dorp bezig zijn. De bus rijdt niet door het dorp. Hij zou me op de halte voor het dorp afzetten.
Van de halte stapte ik naar het dorp. Zware werkzaamheden daar, maar geen tentje, niets wijst erop dat er garnaalfeesten zijn. Ik ben een beetje ontgoocheld.
De wandeltochten van de Trekvogels gaan evenwel door. In de gelagzaal van café De Kring, staat de inschrijftafel. En de sfeer is redelijk uitgelaten. Ik schrijf me in voor de 12 km.

De 1ste 8 km stappen lekker door en ik heb eigenlijk de indruk dat ik nog niet genoeg voetstappen gezet heb. In plaats van de laatste 4 km te stappen, doe ik nog met Eddy de lus van 7,6 km. Een mooie lus, die ons vlak voor de Notelaarsbrug langs het Leopoldskanaal laat stappen, richting Bassevelde, om langs de Meetjeslandse kreken terug te keren. Terug in de rust verlies ik mijn wandelmaat uit het oog. Er zijn ook zoveel bekenden ginder. En als ik terug vertrek komt hij binnen. Hij was buiten met zijn clubgenoten blijven babbelen. De laatste 4 km wandelen we weer samen. Vlak bij de dorpskern zie ik hoe groene pijlen de wandelaars van de parkeerplaatsen buiten het dorp naar de startplaats aan de kerk geloodst worden.

Het was een plezierige wandeling, ook al heb ik er een uur langer over gedaan dan gepland, Ja 12 km in het hoofd hebben, en dan toch 18 km doen.

Een nacht van 50 km.

Ik kon het niet laten. Voor de 3de keer op een rij stapte ik mee in de Ezelstocht. De Ezelstocht is een nachtelijke tocht. Een tocht vanuit de Hasselstraat uit het Asseneeds Bassevelde. 

De Boekhoutse Trekvogels stonden klaar om ons  in en om Bassevelde te leiden. Ons, dat zijn bijna 200 wandelaars die voor een tocht van 50 km kozen, en tevens een 60tal wandelaars die voor de 25 opteerden. Om 20 uur startten we in groep. 

De gele reflecterende pijlen brachten ons eerst door het bosrijke Oosteeklo. Daar splitste de 50 zich af, om door te wandelen naar het dorp van Assenede. Middernacht was al een uur gepasseerd toen ik de rust ginder bereikte. De tocht is een tocht inclusief bevoorrading, en hier in het centraal punt op 25 km, aten we sandwiches, en dronken er koffie bij. Zo gesterkt wandelden we verder. 
Ik was jammer genoeg mijn zaklamp verloren. Uit mijn zak gevallen? Geen ramp evenwel. Ik kon met een paar wandelaars uit de Kempen meestappen, en van hun licht profiteren. Van Assenede ging het naar Boekhoute. De Doornendijkstraat by night. 

Toen we Boekhoute verlieten, was het licht geworden. We bereikten de laatste rustpost in het daglicht. De ezeltocht deed zijn naam eer aan. Hier konden we genieten van een getapt glas ezelsbier. 

En eind goed, alles goed. Een eerlijke vinder had mijn lamp aan de inrichter af gegeven. Dat maakte het dubbel zo plezierig om bij een ontbijt van spek met ei over de tocht na te kaarten. 

Ik deed er meer dan 10 uur over. Anderen zijn wat sneller. Lees hier de blog van Ludo.