Op de stoep bij Gwy

De opener van mijn wandeljaar is de nieuwjaarstocht van de Postiljon De Merelbeekse wandelclub laat die vanuit De Pinte vertrekken.

Het weer hadden ze vandaag mee. En dan is zo een tocht des te gezelliger. Het is een tocht waarbij we al lachend op el kaar toestappen om een goed nieuwjaar te wensen, en zeker een goede gezondheid.

De tocht leidde ons door Scheldevelde en de Zevenster, om in Moerkensheide een eerste rust te hebben.

De wat langere afstanden mochten doorstappen naar Nazareth. Op de rustpost aldaar kwamen we 2 keer.

De terugweg naar de startzaal vond ik het mooiste van de tocht: We gingen doorheen de bossen van Nazareth, en nadien langs onverharde wegen.

Na de tocht was het heerlijk om na te kaarten en om elkaar onze wandelplannen te vertellen.

Klik op de afbeelding voor wat meer foto's

Op wandel in het Leen

Vandaag richtte de postwandelclub haar wandeltocht in, in Eeklo, in het provinciaal domein Het Leen. Om 10 uur konden we starten;

En hoe! De wandelpijlen stuurden ons doorheen het arboretum. Wat een bloemenpracht! Dat is nu eens een fleurige opening van de wandeling! Het waren vooral de camellia's die in bloei stonden. 
De magnolia's openen zich stilletjes aan ook, en de rhododendrons  houden zich ook al klaar, maar hun bloei zal voor binnen een paar weken zijn. 

Een mooier begin van een wandeltocht kan ik me bijna niet voorstellen.

Hier de link van het provinciaal domein, http://www.hetleen.be

En hier de link van de wandelclub: http://www.pwcmerelbeke.be/

Klik hier voor mijn foto's.

Ik dacht zondag morgen in de regen zo van "Dat heb ik hier nog meer mee gemaakt. Thuis keek ik even mijn wandelschrijfsels na. In 2003 schreef ik:

« Twaalf kilometer in de regen, maar een wandelaar kan daar tegen. Zeker als de wandeling goed georganiseerd is, en de rustplaatsen ruim en verzorgd zijn. De wandelclub PWC Merelbeke had op zondag 16 november haar Viggaaltocht. We vertrokken vanuit Zwijnaarde richting De Pinte. Langs smalle weggetjes verlieten we de woonwijken, en nu tussen de open velden, met de paraplu boven ons stapten we tot aan de Oudenaardse Steenweg. Die volgden we een tijdje naar het zuiden, om dan naar Zevergem af te slaan. In de basisschool aldaar was de eerste rustpost, en konden we de paraplu even dichtvouwen en verpozen.
Het tweede trajekt was, naar mijn smaak het mooiste van de wandeltocht. Het leidde ons langs plassen en poelen, en meanderende Schelde-armen. Onder de kale bomen ontbrak vanzelfsprekend de zwarte els niet. Die houdt immers van vocht, en staat graag met de wortels in het water. Dus waarom zou ik klagen dat ik onder een paraplu moet wandelen? »

Dat was 6 jaar geleden. De Scheldevallei behoort tot de gebieden die ik graag bewandel. Zondag 15 XI 2009, dus weer. En weer eens in de regen. Toch 's morgens in de vroegte.  Vanuit Zaal Melac in Zwijnaarde Dorp liet de Postiljon Wandelculb Merelbeke haar Viggaalvrienden wandeltocht vertrekken. Voor de 24ste keer al. Ik koos voor de 18 km. De wandeling omvatte veel natuur. De tocht in de Scheldevallei omvatte het Doornhammeke en het natuurgebied Vaernewyck. Heerlijk stappen op het zacht bladerdek. Het was wel wat zigzaggen om de plassen en de modderstroken te ontwijken. Veel ganzen op het water en veel paddenstoelen in de wegberm. Mooie kleurtinten die glinsteren door de regendruppels. Heerlijk wandelen langs knotbomen. Sommige wilgen waren al geknot. En een zwarte els lliet haar bloederig snijvlak zien, waar haar takken afgekapt zijn.
Als het zo wat minder weer is, is het extra gezellig om wat langere tijd op de rustpost te blijven zitten. De wandelclub zorgde zelfs voor warme rode wijn,  maar zo in de vroege ochtend hou ik het liever bij warme soep. Lekkere pompoensoep, trouwens.

De wandeling had weer veel succes. ¡ Wat een volk in de startzaal ! toen ik er na mijn tocht binnenkwam. Dat is tegen veel mensen goede dag zeggen. Dan een sticker kopen en mijn boekje  laten afstempelen, en nog ruim op tijd aan de bushalte.

De laatkomers hadden met het weer meer geluk dan ik. Die hebben het wel droog gehouden.

Vandaag wandelde ik in Zevergem.
De PWC richtte er een wandeltocht in doorheen de Scheldevallei.

Dit jaar startte de tocht vanuit een voetbalkantine in Zevergem. We konden 6, 12 of 18 km wandelen. Ik koos voor de 18 km.

Deze tocht bracht ons naar De Pinte, waar de 18 nog een extra lus had. De parcoursmeester had het mooiste voor het laatst bewaard. Een tocht door het Scheldeveld, dan langs beukendreven, om nog even langs een aardenweg, een vroegere spoorbaan, ons door Sint Denijs Westrem terug naar Zevergem te brengen.

Heerlijk wandelen op zo een zonnige dag. Toen mijn wandeling ten einde was startten er nog altijd wandelaars. Nog tot 17 uur kon gestart worden. De middagwandelaars konden zo ook ook hun trekken komen.

Onder de vroege wandelaars ook deze 4 mensen. Hun T-shirt laat duidelijk zien dat Santiago hun wandeldoel was, eerder dit jaar.

Reeds jaren kies ik op de 1ste zondag van januari voor de nieuwjaarswandeling van de Postiljon. De PWC laat hun nieuwjaarstocht vanuit De Pinte vertrekken. Lekker vlot bereikbaar met het openbaar vervoer: trein of bus. 3 bussen per uur op zondag.

Zo in het begin van het nieuwe jaar moet een wandeling niet te avontuurlijk worden voor mij. Gewoon buiten zijn, langs vlotte rustige wegen. Op zo een tocht kom ik eigenlijk om mijn medewandelaars te ontmoeten. Elkaar een goed wandeljaar wensen. Elkaar uithoren. Vragen waar ze geboekt hebben voor de MESA, of voor Diekirch. Ik kom te weten dat Diekirch nu voor ons niet kan. Het is net op verkiezingszondag en we moeten gaan stemmen die zondag. Ja soms moet het wandelen wijken voor andere aktiviteiten.

De wandeling vandaag stapte goed weg. Het was wel eens anders in de bossen van Moerkensheide of Nazareth. Nu geen gezigzag door de modderbrij. Alles is hard dicht gevroren. En dat het koud is, daar hebben we ons op gekleed.
In de rust heb ik dan ook van de warme dranken genoten. Glühwein, chocolatemelk, soep warmen ons op voor het volgend traject.

En op weg naar huis kunnen we op de lijnbus gezellig nababbelen.

Met een vroege bus kom ik aan de watersportbaan in Gent aan. Het is nog echt vroeg. In het lokaal van de roeiclub zijn de mensen nog bezig te dweilen, en stoelen en tafels te schikken. Vanuit het lokaal van de roeiclub vertrekt de Leie oefentocht. Neen, neen ... het zal hier niet om een roeitocht gaan. De Postijon Wandelclub Merelbeke laat van hieruit haar voettocht starten. Het is op 2 februari een groepswandeling waarbij de Leie en haar verschillende armen centraal staan.

Meer en meer mensen komen de zaal binnen. We zijn zeker al met meer dan honderd wandelaars. Buiten zien we het al klaarder worden. En dan klinkt een fluitsignaal: Vertrek binnen 5 minuten. Iedereen trekt zijn jas aan. Muts op, handschoenen aan, en de trap af. We starten en houden een snel tempo aan naast de kaarsrechte watersportbaan. We buigen af over de voetgangersbrug om het eiland Malem te doorkruisen. Het is smal langs de rivieroever en onze groep rekt zich sterk uit. Aan een houten bruggetje waarschuwen we elkaar. Het is er erg glad, mede door een korte en venijnige hagelbui, die ons overviel aan de Drongense Steenweg. Het was gelukkig maar even. We buigen af door de Ossemeersen. Ganzen, Canadezen, vliegen laag over ons heen. En dan stappen we naar Drongen. Een van de 3 Leien stroomt langs ons. We blijven in groep vandaag. De wandeling is niet bepijld. We stappen achter een baankapitein. De wandelaars blijven tussen de eerste en de laatste man. Signaalgevers lopen naast de groep en houden bij het oversteken het verkeer tegen. Zo wandelen we door Nevele.
In Bachte Maria Leerne hebben we de grote rust in het Bachtenaerke. Het is de 8ste keer dat hier de grote rust is. De anciens kunnen dan ook aan de nieuwelingen vertellen hoe het hier geregeld wordt.

Op dat moment hebben we 23 km gestapt en nog 19 te gaan.
Na de lunch stappen we langs het kasteel van Ooidonk. We bewandelen daarna de andere kant van de Leie. De Leie die zo mooi in geschilderd is in het kunstenaarsdorp Deurle.

In Deurle hebben we na de rust nog een spontane groepsfoto. De wandelaars moeten een trapje af. Ik wil het vertrek op de foto nemen. En hoe bestaat het ? De wandelaars stellen zich op in groep voor een groepsfoto. Ik ben nieuwsgierig naar de foto die een dame maakte.
Aan Afsnee hebben we de laatste rust. Hiervoor wordt de groep in 2 gesplitst. We zijn met wat teveel volk om zomaar in een café besteld te geraken.
Een collega besluit hier om de wandeling toch maar te stoppen. Hij heeft last aan zijn voet. Geen punt. De inrichters nemen hem met de auto mee.
En al de rest gaat blij en opgewekt op stap voor de laatste 6 kilometers.

Om 17 uur komen we content en voldaan aan de Watersportbaan aan. Zo een groepswandeling heeft wel zijn eigen leuke facetten.

2008-02-02 Postiljon

Vandaag was het een zonnige dag. Wel koud. Het is nu eenmaal nog winter.

Ik heb deelgenomen aan de Leie oefentocht. De Postiljon organiseerde deze groepswandeling.

Joost was er ook. Hij plaatst zijn wandelverslagen op: http://wandelen.fantasie.be/
Marc, Pier en Luc waren er ook. Lees over hun Camino op: http://marcpierluc.blogspot.com/
De Postiljon Wandelclub Merelbeke heeft zijn website op: http://www.pwcmerelbeke.be/

En ik heb alvast mijn fotoreeks bij Picasa geplaatst. Klik op de foto.

2 september 2007. De eerste zondag van de septembermaand is het de tofste zondag van de maand. Op die zondag is het De Gordel, het fiets- en wandelgebeuren rond Brussel.  Dit jaar kies ik er niet voor. Ik kies voor de Merelbeekse wandeltochten. Met een vroege bus rijd ik er naar toe, en kan om 8u30 al aanzetten voor de 42,6 km.  Dat wordt een flinke wandeldag. Het is goed weer, en al een hele tijd droog geweest. Ik stap in het begin een eind met wat clubgenoten en nadien wissel  ik van gezelschap. Ook dat duurt niet lang, want mijn wandelmaat heeft een korter traject dat hem naar Bottelare brengt. Mij traject voert naar Munte, gedeeltelijk over de GR122. In Munte is het een komen en gaan. Ik ontmoet er Marc, met wie ik de Gilboa Mars in Israel gestapt heb. En ik blijf ook wat praten met de mensen van onze buurclub: de Trekvogels. En dan weer rond in een puur landelijke lus, waarbij een reeks (militaire ? ) antennes omcirkeld worden. Het is nu voor een stuk de Assel kouter wandelroute (zie voor deze tocht ook de tekst van Ambigirl op: http://ambigirl.skynetblogs.be/post/4874198/asselkouter-w... )
Na een 2de keer rust in Munte gaat het nu richting Bottelare. De bredere aarden landwegen maken nu plaats voor de smalle kerkpaden, en zo komen we aan het dorp. In Munte had ik al soep gedronken, en dat doe ik nu weer. Met een broodje prepare erbij. Het is middag, en volgens het schema heb ik 18,4 km afgelegd. Nu krijgen we een lus die met huizen kijken begint maar ons dan ineens in het Bruinbos brengt. Verrukkelijk. Het pad is overigens voorzien van houten balken, wat het wandelen gemakkelijk maakt, op stukken die anders misschien onbegaanbaar zouden zijn. In de Makkegem straat kreeg ik echter last van zinsverbijstering. Zie ik daar in de tuin een tijger ? Dat er in het Land van Rode roze olifantjes rond lopen wist ik wel, maar ook tijgers ??? Nu het antwoord was wat eenvoudiger. De parcoursmeester leidde ons langs een van de plekken “Culturode”, en die tijger was het werk van een Schelderoodse kunstenaar. Bij de volgende rust trakteer ik me maar met een Delirium Tremens. Niet duur trouwens. De mensen van de wandelclub hanteren democratische prijzen.
Los daarvan spreekt het me geweldig aan dat zoveel mensen, die ik als wandelaar ken, nu als helper bezig zie. Het is echt plezierig, zoveel bekende gezichten te zien in een andere rol.
Weer weg. Nu gaan we via het Gentbos, dan langs een parkachtige woonomgeving en Kwenenbos richting Scheldevallei. Op de Groenendael weer rust. 30 km zit er op, en nu hebben we van de 42 nog een extra lus richting Schelderode. Ik kom vrijwel geen wandelaars tegen in deze lus. Wel veel fietsers. De Witte Wachter = de Schelderomolen trekt veel volk. De bovenkruier is bevlagd en versierd.
Na een laatste rust gaat het nu weer naar de start in Merelbeke. Eerst langs oude Schelde armen en dan langs de huidige Schelde. Tot op het laatst krijgen we smalle grintwegjes voorgeschoteld.
Mens ... dat was een wandeling om van te genieten. En we hadden het weer wel mee ook.
De URL van de wandelclub is: http://www.pwcmerelbeke.be/