Op de stoep bij Gwy

Tijdens de Dodentocht hebben we de grote rust, de bagagerust, in Steenhuffel in een grote hall van de brouwerij Palm.
Bij het afgeven van de bagage in Bornem kregen we een plastieken kaart met een nummer. Aan de hand van dat nummer haalt nu een van de vele medewerkers de bagage op.
Voor mij is dat de tijd om verse sokken en een vers T-shirt aan te doen. Anderen zijn bezig hun voeten te verzorgen. Iemand recht over mij, legt iemand een handdoek op zijn schoot om op een zedige manier een vers onderbroek aan te doen.
Er is een aparte zone voorzien voor de mensen die hier hun tocht beëindigen. Er is ook een zone afgebakend waar de mensen een warme maaltijd kunnen gebruiken. Ik hou het bij een sandwich en koffie.
Mijn fluo-vestje, fluo-bandje, fluo-petje en zaklamp gaan nu de bagagetas in. Ik vind het nog te vroeg om mijn trainingsvest af te laten. Het is nog wat frisjes.
De nacht is voorbij. Nu de ochtend in samen met de drie musketiers leg ik het volgend traject af.

Mijn foto's staan on line Klik hier.
Koen Van Waesberghe schreef in het Nieuwsblad een artikel over de Zelzaatse deelnemers. Klik hier.

Zondag 15 augustus 2010. Een braaf dagje.
Ik ben braafjes in bed blijven liggen. Lekker uitslapen om een slapeloze nacht te compenseren.
In de nacht van 13 op 14 augustus had ik geen oog dicht gedaan. Ik was toen aan het stappen in Roddam, in Wintam, in Kalfort, in Breendonk, in Steenhuffel. Ik was een van de meer dan 10.000 die deelnamen aan de Dodentocht. Mijn foto's zal ik wel online plaatsen.

Anderen hebben het al gedaan:
- Jimmy op Enpassant.be Klik hier.
- Micky op Windows Live Klik hier  (De foto hierbij komt uit de reeks van Micky.)
- Gino op Picasa Klik hier

De Dodentocht 2010 heeft ons weer doen genieten. Hoe krijgen de Kadees het voor elkaar om daar in Bornem meer dan 10.000 mensen een voettocht van 100 km te laten stappen?
Zelf poogde ik de tocht in zo een 19 à 20 uur af te leggen. Dit biedt naast het sportieve gedeelte ook ruim de gelegenheid om met andere wandelaars te babbelen en van gedachten te wisselen.
Zo een voettocht is niet alleen een prestatie. De voettocht is ook een mogelijkheid elkaar te ontmoeten, en in een moeilijke opgave met elkaar om te gaan. Het valt me telkens weer op hoe beleefd en vriendelijk wandelaars met elkaar omgaan. Ook al zitten ze aan hun uiterste,toch blijven ze de prestatie van de andere waarderen. ¿ Of is het misschien juist daarom ?
Mijn zoon en ik eindigden vrijwel gelijktijdig. Onze taktiek en instelling waren verschillend. Ik zou het als volgt samenvatten. Hij wandelde op analyse en karakter, ik op fingerspitzengefuhl en ervaring. Beide methoden bleken succesvol te zijn.

Nu ga ik echter naar bed. Nog wat slaap inhalen.

Straks stap ik mijn 6de Dodentocht. Ik heb startnummer 440, dit voor degene die de tracking willen volgen.

In 2005 heb ik na de Tijltocht in Turnhout, de smaak van lange afstanden te pakken gekregen.
Mijn berichtje over mijn 1ste 100 staat trouwens nog altijd op mijn blog. Klik hier De wandeltocht wordt ondertussen niet meer ingericht. Ik heb er overigens veel wandelvrienden aan overgehouden.

Op de foto het groepje waarmee ik de Dodentocht, editie 2009 uitstapte: Clement, ik, Carlo en Daniel.

Vanuit Zelzate nemen er 12 moedigen deel aan te Dodentocht te Bornem.
De oudste deelnemer ben ik. De jongste Herremy Daisy.
Volg ons op de tracking bladzijde:  http://tracking.dodentocht.be/Default.aspx

Vrijdag is het weer zover.
Met rond de 10.000 zullen we aan de Dodentocht deelnemen.
Zullen we stappen zoals iemand uit Egypte ?

In ieder geval, ik heb mijn bagage klaargemaakt:
- Verse kleren voor na de tocht.
- Extra kousen en T-shirt om tijdens de bagagerust te wisselen
- Een fluo-vestje en een lamp voor het nachtelijk gedeelte.
- Misschien regent het, de poncho gaat in ieder geval mee.

Dat het vrijdag de 13de is, laten we niet aan ons hart komen. Tegen dat we een kilometer of 15 gestapt hebben is het toch al zaterdag de 14de.

Dit maar om te vertellen dat ik me ingeschreven heb voor de Dodentocht van Bornem.
Op 13 augustus wandel ik er voor de' 6de keer. De tocht wordt nu voor de 41ste keer ingericht. Zullen we er dit jaar weer met meer dan 10.000 bij zijn ?

Ben je er ook bij ?

Info is er al op: http://www.dodentocht.be/nl/

Terwijl ik de Doto stapte kreeg ik heel wat berichtjes op mijn mobieltje.
Berichtjes van thuis, van familie en vrienden. Bemoedigende berichten. Aanmoedigingen.
Berichtjes van andere Doto-stappers. Hoe komt het ? Veel van mijn wandelvrienden waren voor mij in de tijd. Naarmate de tocht volgde, zelfs 2 tot 3 uur eerder.
Mijn mobieltje is een Blackberry, en zo kon ik via internet ook de tracking van andere wandelaars volgen. Mijn kompanen kregen dat in de gaten, en dan vroegen ze bijv. Waar zit de Rudy ? Zit die voor of achter ons ? Waar zit de Gino ? Zijn er nog meer mensen van uit die gemeente die meedoen?

Al wandelend is het moeilijk om die kleine toetsjes van de telefoon te bedienen. En --- ik weet niet hoe bij je is, maar --- bij mij zwellen de vingers onderweg steeds op. Naar het einde van de tocht kan ik geen letter meer ingetikt krijgen. Dan stuur ik geen SMS-jes meer, maar babbel ik gewoon. Daar is een telefoon toch voor gemaakt ? Is het niet?

Dank aan al de mensen die ondersteuning geboden hebben op deze zware, hete, mooie tocht.

Doe je in 2010 ook mee ? Het is dan vrijdag de 13de.