Mijn wandeling vandaag draag ik op aan een dame. Deze zomer tijdens de Vierdaagse van de Ijzer, liepen we onder de brandende zon, en ik had mijn petje in de kampplaats laten liggen.

Zij had een extra petje in haar rugzak, en dat mocht ik gebruiken. Ik moest het zelfs niet terug geven achteraf. Ik heb het petje dus nog altijd.

Ze was een goede tennister, ze wandelde graag. Zij en haar man waren betrokken bij ontwikkelingsprojecten en de er mee samenhangende fondsenwerving. Ze hield ook van avontuurlijke wandelingen in andere werelddelen.

We verbleven in dezelfde kampplaats in Ieper. Dit jaar zou ze met een 4-tal vrienden deelnemen aan de IML-mars in het Gilboa-gebergte in Israel. Het heeft niet mogen zijn. Ze is al overleden.

Omdat we op de stormtocht vandaag, met IML-ers zullen samen zijn, draag ik de tocht aan haar op.