05-09-13

Een uitstap naar Hulst

sint baafsNaar Hulst met de onthaalploeg

Guy Verhelst, 4 september 2013

Uitnodiging

Met zo een veertigtal mensen staan we in de Gentse Sint-Baafskathedraal in voor het onthaal van de bezoekers.  De meesten van ons helpen zo 1 of 2 dagdelen per week mee.  Omdat we op verschillende tijdstippen aanwezig zijn, kennen we elkaar niet altijd. Om elkaar beter te leren kennen organiseert onze stuurgroep dan ook geregeld activiteiten:  vormingsbijeenkomsten of uitstappen.

Voor de uitstap dit jaar was voor Hulst gekozen.  De eerste bisschop die zijn zetel in Gent had, was uit Hulst afkomstig, dat op zichzelf is een reden om dat vestingstadje te bezoeken. Praktisch is het ook gemakkelijk te bereiken met de train en de lijnbus.

29 augustus 2013

We waren met 18 deelnemers. Enkelen vertrokken vanuit het treinstation Gent-St.Pieters.  Aan de Dampoort stapten nog een paar collega’s op. De anderen, zij die met hun eigen auto kwamen, wachtten ons op aan de Grote Markt in Hulst.  Het was mooi zomers weer. We dronken op een terrasje een koffie, en dan ving onze tocht aan.

Hulst= vestingstad & Reynaertstad.

Het eerste deel bestond uit een wandeling over de vestingen van Hulst. Monette had heel wat opzoekingswerk gedaan en kon ons vertellen over  de vos Reynaerde, het 13de eeuwse dierenepos dat zich in het land van Hulst afspeelt. Ook vertelde ze over de vestingen en het waarom van de verdedigingswerken. De muren die de stad omringden waren niet bestand tegen het geweld van kanonkogels.

Op de vismarkt, vlakbij de voormalige haven, gebruikten we het middagmaal. Het was heerlijk weer. We konden buiten zitten.

sint baafsStadhuis en basiliek

In de namiddag kregen we een gegidste rondleiding. Onze gids vertelde hoe Hulst in lang vervlogen tijden aan een zee arm lag, de Honte. Zoutwinning droeg bij tot de uitbouw van de plaats. De Hulstenaars hadden zelfs zoveel expertise, dat nadat de zee zich terug getrokken had, handelaars nog ruw zout brachten om in Hulst te raffineren. Het vervaardigen van rode kleurstof uit meekrap droeg ook bij tot de ontwikkeling van Hulst. En op de schorre graasden de schapen.

Gent en Hulst waren geen vrienden. Geregeld kwamen de Gentenaars hun wil aan de Hulstenaars opdringen. Dit vertelde onze gids ook aan de hand van de geschiedenis van het stadhuis. We kwamen ook te weten dat Zeeland geen deel uitmaakte van de VII provinciën, maar tot de Generaliteit behoorde.

Het voordeel van zo een rondleiding met gids, is dat zij lokalen kon openen en laten zien die normaliter niet voor het publiek toegankelijk zijn.

Na het stadhuis kwam de Willibrorduskerk aan de beurt. Deze basiliek werd in 2009 bekroond als mooiste kerk van Nederland. Het prachtige lijnenspel van de gotiek wist ook ons te bekoren. 
De kerk is nu een katholieke kerk. Tot in de 1ste helft van de XXste eeuw deelden protestanten en katholieke de kerk.  Het was - wat men noemt - een simultaankerk.  In 1929 kochten de katholieken het kerkschip.

Opvallend is de toren. Die is in 1957 gebouwd, en verwijst als prediker naar God. Absoluut niet traditioneel  roept die in haar constructie het mysterie op.

Naar huis

Met  het bezoek aan deze kerk van de vreedzame coëxistentie,  beëindigden we ons bezoek aan Hulst, en namen we de autobus terug naar Gent.

Klik hier voor wat foto's.

 

06:56 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: sint baafs

De commentaren zijn gesloten.