14-03-13

Een zonnige wandeling in een besneeuwd landschap.

kwikOp woensdag 13 maart richtte wandelclub KWIK haar Sporteltocht in.

Sportelen is recreatief sporten. Niet de inspanning telt, maar de ontspanning. Sportelen is dan ook een manier van sporten waarbij een wat oudere wandelaar zich goed bij voelt. Voor mij als senior alleszins een reden om naar Oppuurs te gaan.

Als senior moest ik wel tot na negenen wachten. Voor 9 uur mag men met het seniorenticket niet op de trein.
Om 9u05 kon ik in Gent de trein nemen. De voor maart onvoorziene winterse omstandigheden, hadden echter voor heel wat problemen bij het spoor gezorgd. Er stonden heel wat vertragingen op het bord, vermeld en daar was ook mijn trein bij. Op de trein riep de conducteur om dat  wisselproblemen de oorzaak van de vertraging vormden. Hij verontschuldigde zich voor de opgelopen vertraging van 25 minuten. In Sint-Niklaas miste ik mijn verbinding, maar niet getreurd, met de trein is altijd een beetje reizen. Dat weten we. Gelukkig was het stationsbuffet open. Veel later dan gepland kon ik met de trein de Schelde over: Temse, Bornem en Puurs als 3de station.

Vanuit het station van Puurs is het nog zo een 3 kilometer naar Oppuurs. 3 kilometers langs de besneeuwde kwikakkers en weiden, die ik van andere wandelingen ken.

Het was uiteindelijk al tegen de middag als ik in de startzaal aankwam. Ondertussen had ik honger gekregen, dus maar eerst soep met een broodje vooraleer te wandelen.
Welk traject zou ik nemen? De kortste afstand bracht de wandelaar naar het fort van Bornem. De middellange afstanden hadden Branst als centraal punt. En de 24 km deed beide aan.
Ik koos voor de korte afstand. Die bestond uit 2 keer 3,5 km. De wandelpijlen brachten ons door de besneeuwde landschappen langs de kronkelende Ronebeek naar het fort. Daar tussen de chalets van de vissers, was café de Waterlander open. De waard had verse soep gemaakt. Nu die smaakte. Het is heerlijk op de rust van een koude tocht een warme, lekkere soep te kunnen drinken.

Ondertussen was de zon beginnen schijnen. Dat doet deugd. Het verwarmt wat. De muts mag af en de jas mag open. 
Terug in "De Baronie" kon ik mijn wandelboekje laten afstempelen. Verschillende wandelaars genoten in de verbruikszaal van de pannenkoeken, en ik kon van een boterham met ommelette genieten, vooraleer weer naar huis te gaan.

Het was wel ongezien: zo een winterse wandeling, terwijl men zou verwachten dat de lente zch aan dient.

13:07 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: kwik

De commentaren zijn gesloten.