17-02-13

Terug naar de kust

keignaerttrippersNaar de zee, naar de kust, een tocht door duin en zee. Daar voor nam ik bus en de trein en de tram. We wilden immers de wintertocht van de Keignaerttrippers mee stappen. Maar welke afstand zouden we kiezen?

Na een warme chocolademelk kozen we voor de 12 km. De wandelpîjlen brachten ons gelijk naar het strand. Maar we zagen de zee niet. Het was laag tij. De zee had zich teruggetrokken in de nevelen. Trouwens, heel de tocht zou het mistig blijven, waardoor de wandeling een intiem, wat gesloten karakter kreeg. Een beetje cocoonen als het ware.

De tocht bracht ons door de duinen naar Bredene waar we in de Kaproen even bleven zitten. Michel en ik genoten van een lekker soepje, en na wat gebabbel met de andere wandelaars trokken we weer op stap. Langs de spuikom keerden we naar de startplaats terug.

De tocht beëindigden we met een smos. Een mens krijgt honger van het wandelen nietwaar?

En dan, een beetje vroeg voor ons stapten we terug naar de tramhalte.
Hoe bestaat het? Als we op de trein zaten, kwam de zon erdoor. We hadden dus toch voor een langere wandeltocht moeten kiezen.

17:43 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: keignaerttrippers

De commentaren zijn gesloten.