11-10-12

Vanuit Cahors

Op donderdag 11 oktober begonnen we onze 4de wandeldag traag. Op 3 kwartier legden we 0,7 km af. Het was dan ook nogal een bedoening.
Eerst om de Lot over te steken langs de Pont Valentré. Die versterkte brug uit de 14de eeuw oversteken, daar neemt een mens zijn tijd voor. Terwijl de duivel vanaf de middelste toren toekeek, namen we foto's vanuit alle hoeken en kanten.
En dan moest we de Causse, het kalkplateau op. Dat was nogal een beklimming! Hijgen en puffen om de bochtige trap die in de steile oever uitgehouwen is, te bestijgen. Dat was onderweg stoppen om op adem te komen. En eens boven was het weer stoppen om te genieten van het prachtig uitzicht, het Cahors dat in de meander van de Lot daar beneden ligt.
Ons ook een beetje verwonderen over de evolutie in de tijd. We zien de middeleeuwse brug, daarnaast de brug van de ijzeren weg, en dan hoog bezijdens ons het viaduct van de A20 dat de vallei omspant.

Na deze sterke opening van onze wandeldag liepen we redelijk plat over het kalkplateau. Maar ... Plat mag je hier niet al te letterlijk nemen! Eens voorbij La Rosières, aan Mathieux, een herberg voor wandelaars was een rust gepland. De herberg was echter niet open, gelukkig was de aire de repos wel toegankelijk. Dan stapten we verder door een beboste streek. We kwamen nog een trekker tegen, die met zijn ezel van de Pyreneeën naar Le Puy en Velay stapt. Dat is de omgekeerde richting dan die die wij volgen.

In het dorpje Lasbatide-Marnhac namen we de middagrust. Tot vreugde van enkelen onder ons was er een drankgelegenheid open. Het was trouwens ook een winkel. En men kon er ook eten. Anderen van ons bleven picniccen op het plein, vlak bij de wijngaarden.

We stapten gezwind door. We kwamen nog een trekker tegen, die met zijn ezel vanuit de Pyreneeën naar Le Puy en Velay stapt. Dat is de omgekeerde richting dan die die wij volgen. 
Eigenlijk stapten we iets te snel voor sommigen onder ons. En dat is niet nodig, we hebben tijd genoeg.

Het einde van onze tocht was in Lascabanes. Daar deed een vriendelijke man het kerkje open, en stempelde onze credential af.

Geniet mee van deze tocht doorheen de witte Quercy aan de hand van de foto's die Mickey maakte. Klik hier.

20:30 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden, via podiensis

De commentaren zijn gesloten.