10-10-12

Een bedevaartsoord dat aan de rotsen hangt.

Wij volgen dit jaar de GR65, maar in de middeleeuwen stapte men de route vanuit Le Puy en Velay naar Santiago de Compostela, enigszins anders. De bedevaarders wilden immers zoveel mogelijk heiligdommen aan doen. Dat was belangrijk voor hun zieleheil.
Een van die plekken was Rocamadour. Op die plek wordt OLVrouw vereert. Maria is hier een zwarte madonna, een uit hout gesneden beeld.

Op 10 oktober, na het ontbijt werden we met de autobus zo een 10-tal km voor Rocamadour gebracht.

Op onze wandeltocht volgen we nu de GR6. We stappen langs de Lot, dat is de rivier die zich door de vallei van steile krijtrotsen slingert. Langzaam begint onze klim.
We komen het bedevaartsoord binnen. De straat beneden is een aaneenschakeling van winkeltjes en HORECA-zaken. Tijdens het seizoen kan je hier over de hoofden lopen. Nu is het rustig in dit oord dat boven de rivier de Alzou hangt.
We nemen hier de middagpauze, en nadien beklimmen we de trap. In de Middeleeuwen deden ze dat op hun knieën, maar wij doen het gewoon te voet. Onderwijl geeft Guido uitleg over de tocht naar Rocamadour, de ontdekking van het graf van de heilge Amadour, de bouw van de kerk, de teloorgang van het bedevaartsoord en hoe het in de XXste eeuw weer in de belangstelling kwam.
We gaan te voet langs al de trappen, en stappen daarna de kruisweg die naar de top leidt.
Boven wacht de autobus op ons.
We rijden terug naar Cahors, dat we in de late middag bezoeken en bewandelen.

Wandeldag 3 vormt wel een bijzondere uitstap in onze wandelvakantie. Klik hier voor de foto's

18:37 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: scheldeboorden, via podiensis

De commentaren zijn gesloten.