21-10-12

De mast op de Catsberg onzichtbaar in de mist.

vlaemsch huisekeZondag 21 oktober, een mistige zondag. Iedere 3de zondag van de maand oktober vindt in Godewaersvelde de Sint-Hubertustocht van het Vlaemsch Huiseke plaats. Er is dan paardenwijding op de Catsberg. Veel volk op de been. Op 2 benen of op 4 poten.
Ik was er iets na half acht, maar het was nog te donker om aan de wandeling te beginnen. Na een tas koffie zette ik om 8 uur aan voor de 33 km. De eerste lus van zo een 7 km, was een platte lus waarbij we Steenvoorde bewandelden. Modderig, slibberig want het had vrijwel de hele nacht geregend. Gelukkig bleef het tijdens de tocht droog.
Terug op de startplaats was het iets na 9 uur, en was er heel wat meer volk. Busladingen vol wandelaars kwamen aan. Hoornblazers zorgden dat we in de sfeer kwamen. Een grote groep wandelaars met blinde geleide honden viel me op. Deze doen net als de jachthonden mee aan de Sint-Hubertusfeesten hier.
Samen met een grote menigte andere wandelaars verliet ik de startzaal voor de 1ste beklimming van de Catsberg. Samen met de 25 km zou ik die  berg 3 keer langs een andere weg beklimmen.
De circuits van de ruiters en de wandelaars zijn gescheiden. Verschillende wegen zijn totaal verkeersvrij gemaakt ten behoeve van de hulpdiensten. Mensen die met de auto naar het paardenfeest komen, krijgen een parkeerplaats, en doen het laatste stuk te voet. Boven op de berg ontmoeten we elkaar.
De grote zendmast die hier normaal het gezicht bepaalt laat zich in de mist niet zien. We zijn al aan de voet ervan als ik die paal in de lucht opmerk. En dan brengen de wandelpijlen ons snel langs de Koortskapel naar de rustpost op de berg.
Bij mijn eerste doorgang is het nog rustig, en ik stap de lus naar Berthen en de Kokereelberg.
Bij mijn 2de doorgang is de mast nog steeds in nevelen gehuld. Het is bijna middag, dus tijd voor het befaamde broodje met op het houtvuur gebraden hesp. Heerlijk! Gewoon heerlijk!
Het geluid van het paardenfeest animeert ook de rustpost, en ik stap nu de lus naar Meteren. Die lus volgt een tijd de sentier van de 4 heemskinderen, beklimt dan langzaam de Catsberg, om er dan via een steile klim te geraken. Ook nu nog is de zendmast in de mist nauwelijks zichtbaar.
In de vroege middag is het goed druk op de centrale rustpost. Ik zie geen vrije stoel, en stap nu naar Godewaersvelde terug. Aanvankelijk is het op die weg druk, maar de meeste wandelaars voor mij stappen de 7 km, en slaan links af, terwijl de langere afstanden een weg rechts langs het bos nemen. Langs de Col de Berthen en Boeschepe stappen we zo naar de feestzaal in het dorp Godewaersvelde. Vuile bemodderde schoenen en broekspijpen, maar gelukkig hebben we het droog kunnen houden.
De startzaal zit bomvol. Buiten is er ook nauwelijks een vrije stoel te vinden.
En geloof me! Terwijl ik mijn wandelboekje laat afstempelen, schuiven nog steeds wandelaars aan de inschrijftafel aan.

Ik kan het beamen: de tocht van Sint-Hubertus van het Vlaemsch Huiseke is een meer dan gewone tocht.
Klik hier voor de website van de wandelclub.

18:29 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: vlaemsch huiseke

De commentaren zijn gesloten.