30-09-12

Ook de camino kent een einde

Santiago bereiken! Santiago dat is het ultieme doel.
Voor velen is dit na een zware tocht van meer dan een maand. Voor ons was dit na een wandelreis van een week. Maar voor iedereen zwaait het wierookvat in het kathedraal.
Men vertelde me dat de bewieroking hier ontstaan is niet voor de machthebbers die met hun gevolg en stoeten de tocht aflegden, maar voor de mensen die te voet van hun huis uit de tocht stapten. Een tocht voor hen niet in hotels maar slapen onder de sterrenhemel. Mensen die zich niet konden wassen en vies en vuil bij de apostel aankwamen. Zij verdienden de huldiging met het wierookvat des te meer.

's Morgens vertrokken we vanaf de Monte do Gozo, de berg van de vreugde. Dat is zo een 7 km naar de kathedraal. Toen we rond 10 uur aan de kathedraal kwamen was alles dicht wegens de viering van de hoogmis. Onze wandelgroep viel uit elkaar. De ene ging naar de winkeltjes. Een andere wou het Oficina del Peregrino zien. Ik ging een café solo drinken.
Tegen 11 uur weer aan de kathedraal waren de deuren open, en kon ik nog de botafumeiro, het reuze wierookvat zien zwieren.
pasar,camino,santiagoDat de rituelen: aanschuiven om de trappen op te gaan en het borstbeeld van Jacob te omarmen. Dan de trappen af om beneden naar het reliekschrijn van de apostel te kijken. Door het aanschuiven liep het al tegen twaalven, en een nonnetje liet de meningte die zich in de kerk verzamelde liederen inzingen voor de pelgrimsmis. Liederen die ik niet ken, en ook een Taizé lied als "Ubi caritas et amor ..."
De kerk was overvol, en ik zag mij niet in staat om meer dan een uur recht te staan. Dan maar de kerk uit.
In een klein visrestaurantje ben ik dan pulpo galego gaan eten. Als ik dan toch in Galicië ben, moet ik toch de befaamde inktvis eten.
Daarna weer naar de kathedraal. De mis was nog niet gedaan. Ik kreeg noch de kans om vele anderen de hand te schudden na het Onze Vader, en dan kwamen de mannen die het wierookvat zwaaien weer te voorschijn.
Twee keer op een dag de botafumeiro zien zwieren. Het kan niet op.
Daarna bezocht ik de tentoonstelling van de Codex Calixtinus. Dat is een werk uit de 12de eeuw. Het werk bevat achtergrondsinformatie en tips voor de reiziger die naar Santiago stapt.

Om 15 uur waren we aan de busparking afgesproken. Iedereen was er op tijd. En zo kon deze bijzondere wandelreis een einde nemen.

Klik hier voor de foto's die ik op Windows Live heb geplaatst.

23:36 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: pasar, camino, santiago

De commentaren zijn gesloten.