14-09-12

De zee is nog slechts een verre branding

Trekvogels 057.JPGDe zee is nu maar een verre branding in Boekhoute. Ooit was Boekhoute een vissersdorp, maar nu bezit het stadje geen haven meer.

Het zijn nu de garnaalfeesten in Boekhoute. De wandelvereniging "De Trekvogels" feesten mee en richten hun Geirnaerttocht in.
Overigens komen hier niet alleen wandelaars door de ingedijkte polders trekken. Ook kunstenaars komen naar dit dorpje. Zij stellen hun werk ten toon. Ik had het vooraf niet in de gaten dat in het hart van het girnaert-dorp al voor de vierde keer het kunst-muziek- en poëzie evenement Gîrn-art plaats vindt. Maar je kon er niet naast kijken.

Maar goed ... Laat me bij de wandeltocht beginnen.
Vlak na de middag arriveerde ik in de startplaats "De Kring". Het was druk in het café en op het terras. Er waren wandelaars die nog gingen wandelen, en er waren wandelaars die al gewandeld hadden en genoten van een portie garnaal.

De parcoursmeester had 3 afstanden voorbereid: 6, 12 en 18 km. Ik koos voor de 18. De gele wandelpijlen met rode punt brachten ons eerst het dorp uit naar de voormalige spoorweg. Daar splitste de 6 km zich af, en de 12 en de 18 mochten de polders in. We wandelden richting Bassevelde en kwamen via de Doodhoek aan een plek waar lugubere gestalten: zombies en halfvergane lijken hun grafsteen naar boven duwen. Het was evenwel te klaar om griezelig te zijn. Op de Halloweenfeesten zal het wellicht donker zijn. Maar daar is het nu te vroeg voor. Van 't Spoor stapten  we naar een fruitbedrijf waar we een rust konden nemen.

De 18 had hier een extra lus. Dit traject bracht ons naar het Leopoldkanaal (zilt water, dat afgewaterd wordt) en het Isabellarigool  (zoet water dat gereinigd wordt tot drinkwater)

Terug in de rust even blijven zitten en wat bijbabbelen met wandelkennissen die ik al een tijd niet meer gezien had. trekvogels,

En dan vervoegde het pad van de 18 het pad van de kortere afstanden en keerde weer naar de dorpskern. In het dorp werd ik gelijk aangesproken, door een kennis die me aanraadde om eens de kerk binnen te gaan. Heel wat kunstenaars exposeerden daar in het kader van 'GÎRN-art'. Giernaert moet ik dan lezen als: graag kunst.

Had ik dat op voorhand geweten. Ik had de 12 km genomen, zodanig dat ik meer tijd voor de tentoonstelling had.

De titel van dit bericht is een fragment uit een gedicht van Thomas Rubico. Die dichter is ook een wandelaar. Velen onder ons kennen hem door zijn voettochten naar Santiago.

Klik hier voor mijn foto's: waarin bijzondere aandacht voor waterpeilbeheersing, Halloween op 't Spoor en GÎRN-art.

20:57 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: trekvogels

De commentaren zijn gesloten.