23-04-12

Groepswandeling in Doornik

Rene Euraudax Tournai 100 km 323.JPGAan Brussel Zuid vonden enige wandelaars elkaar. We stapten met zijn 5-en op de trein. 2 van ons zouden 100 km stappen. 2 Euraudaxers opteerden voor de 125 km, En een man uit Spa zou de volledige 150 km stappen. Vertaald in wandeluren is dat respectievelijk 20 uur, 25 uur, 30 uur stappen.

Aangekomen in Doornik, zat er al veel volk in de zaal. Een koffie drinken, inschrijfformaliteiten vervullen. en ... regenkleding en paraplu mee voor de start om 11 uur. De eerste lus was er een van 50 km. We passeerden een enorme toren uit de 16de eeuw, die gerestaureerd wordt. Zou dat de toren zijn die in het wapenschild van de stad staat?
Onze baankapitein bracht ons de stad uit. We passeerden de steen van Brunehault, een steen die nog uit de tijd van de druiden dateert.
Ineens liepen we in Frankrijk. En het regende en hagelde daar even hard als in België. Wij als wandelaars kunnen ons op het slechte weer kleden. De zweefvliegers kunnen bij zo een weer echter hun sport niet beoefenen. We hadden dan ook de bar van de Aérodrome voor ons alleen.
Na de caférust weer verder langs kanalen, De Yacht club en een scheepswerf werden goed gefotografeerd, en er was nog meer voor de wandelfotograaf. We stapten door Le Pays Blanc. Het witte land. Al in de tijd van de euraudaxRomeinen werd hier in kalk geproduceerd. Wat ik aanzag voor de romp van een windmolen, bleek een kalkoven te zijn. Ja! Mijn Waalse wandelgenoten hebben heel wat over de bezienswaardigheden hier verteld.
Wat het meest in het oog sprong was natuurlijk het kasteel van de Prince de Ligne. Dat domineert van op een hoogte de hele omgeving.
De industrie is in Doornik geen verleden tijd. De installaties in open lucht van een cementfabriek  bepaalden hierna onze gezichtseinder.
Soms zag ik vreemde gebouwen, waarbij ik me afvroeg, wat die ooit zouden gehuisvest hebben.
Maar goed! Tegen 21 uur zat onze 1ste lus erop. Het was een mooie lus: een rijk parcours en een verzorgde bevoorrading.

Na de warme maaltijd namen we onze zaklamp, we trokken ons fluo-vestje aan en vertrokken. En een lus van 25 km stapten we langs Taintignies en Marquain. En om 2 uur - Het was dan al zondag - na een omelet langs Obignies en Kain. Zo in de nacht is er weinig te zien. Maar de lichtjes van de Schelde straalden voor ons uit. En in zo een nacht wordt er des te meer gebabbeld. Het gaat dan niet alleen over wandelen. Hele levenservaringen worden met elkaar uitgewisseld.
We hebben het droog gehouden in de nacht. Tegen 7 uur waren we weer in de zaal. 100 km gestapt.
Degenen die 'maar' 100 km gekozen hadden, verlieten ons. Anderen die de volgende 50 km zouden mee stappen, vervoegden ons.

euraudaxZaklamp en fluovestje in de bagage en op weg. Eerst voor een plaatselijke ronde in Doornik zelf om het cultureel erfgoed te bekijken. Daarna een tocht naar de Mont Saint Aubert. Ginder boven hadden we de caférust in een zaal van waaruit we een fantastisch panorama hadden. Mooi zeg! Verbluffend!

Tegen twaalven waren we weer in de Ecole Communale die onze startzaal was. Voor mij na 125 km, zat de tocht er op. Anderen zouden nog een 25 km stappen.

Beleef deze tocht mee en kijk naar de diareeks van René Smets. Meer fotreeksen zullen allicht verschijnen op: http://www.euraudax-belgium.be/pics.html

19:18 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0) | Tags: euraudax

De commentaren zijn gesloten.