14-03-12

Stil zijn

Iemand waarmee ik geregeld praat, omdat we dikwijls op dezelfde trein zitten, heeft ooit een kind verloren. In welke omstandigheden of hoe wist ik niet. Deze middag vertelde hij me dat zijn zoon op skivakantie was en nooit teruggekeerd is. De man is een ouder iemand, over de 80. Het gebeurde in 1976. Maar deze morgen toen ze het nieuws hoorden zijn hij en zijn vrouw weer beginnen huilen. Zij kennen het verdriet van de ouders. Ze hebben het zelf mee gemaakt. Zijn ervaring wordt nu jammer genoeg weer de ervaring van andere vaders en moeders.

Laat ons stil worden en onze deelneming betuigen.

23:50 Gepost door G.U.Y. | Permalink | Commentaren (0)

De commentaren zijn gesloten.