Op de stoep bij Gwy

Het was er niet van gekomen om te wandelen.
Zaterdag durfde ik niet buiten komen. Door een valpartij is mijn gezicht geschonden. Iedere keer dat ik thuis voorbij een spiegel kwam verschoot ik van mijzelf. Zo durfde ik niet onder de mensen komen.
Tegen de zondag was het wat minder. Ik stond op bus 55 te wachten. Met mij Daniel. Daniel zou naar Zwijnaarde gaan wandelen. In Gent moest hij dan nog een bus nemen. Ik niet. Ik reed maar tot in Ertvelde om bij de inhuldiging van een gedicht te zijn.
De maandag had ik ook al vol gepland.
Maar vandaag moest ik naar Assenede. Ik nam de bus erheen, maar keerde wel te voet terug.

Onvoorstelbaar! Heel de tocht voor mij alleen! Op die 5 km ben ik één fietser tegen gekomen. Wat stil!