Op de stoep bij Gwy

Het was al lang geleden dat ik Alfred en Lou was tegen gekomen. Toen ik vernam dat hun wandelclub  = de KWIK van Bornem, in Wintam hun herfsttocht inrichtte was dat een reden om nog eens in de Antwerpse provincie te wandelen.
Daniel had ook wel zin, en zo kon ik met hem op 31 oktober mee.

Het leukste van het wandelparcours dat ze hier uitstippelen is dat je onooglijke wegjes bewandeld, wat in de Dodentocht niet mogelijk is.

Ze hadden de tocht uitgewerkt in lussen: 3 lussen van 6 km ongeveer, waarbij we telkens weer in de startzaal kwamen. Omdat het zo mooi weer was, hebben we telkens buiten kunnen zitten.

Iemand vertelde me dat ook Irenée en Roland er waren. Even met de GSM hen opgebeld, en ze zouden wat blijven zitten om met ons te babbelen.

Dan kwam er een complete verrassing voor mij. Roland is iemand die films opneemt. En hij gaf me 2 DVD's van de Finlandreis die we eerder dit jaar maakten. Roland bij deze mijn hartelijke dank.

Het is heerlijk te wandelen, en het is ook heerlijk een wandeling te herbeleven.

30 oktober: Veel Gentenaars op de lijnbus naar Wetteren. Daar vindt de tocht doorheen de tuinbouwstreek plaats. Dat is een tocht waar ik jaar na jaar met plezier meestapt. Ik koos voor de langste tocht, deze van 28 km. Toepasselijk begint de tocht vanuit een tuinbouwschool. Die verlaten we snel, even wa grote bedrijven langs om dain in Ten Ede het Palullenpad te bewandelen.
En dan een groot landgoed, waarbij de grote molenstenen van Cooppal staan, die vroeger kruit maalden, en die nu iedereen op de foto wil.

Wat langs bosjes en boomkwekerijen om dan de Kalkense meersen in te stappen. Altijd weer een wandelfestijn, zeker nu met al die herfstkleuren.

De tocht sloten we af met een flinke stap langs de Schelde.

Bij de aankomst was het natuurlijk wel weer gezellig nababbelen.

De organisatie was een beetje overrompeld door het hoge aantal wandelaars. Zoveel deelnemers hadden ze niet verwacht, Maar ze hebben dat goed opgelost: er was in de rustposten altijd plaats om te zitten.

Dat het Meetjesland een verborgen schoonheid is, dat weet je, dat weet ik ook. Maar ook vele andere mensen mogen die verborgen schoonheid ontdekken.
Vanuit onze buurclub de WAK nam André het initiatief om met de verschillende wandelclubs het Meetjesland te ontdekken. We zullen met 9 zijn. Onze Kwartels bijten in 2012 de spits af. De WAK zal het jaar afsluiten. Marina vertelde me vandaag nog dat ze zich afvroegen hoeveel stempel kaarten ze moeten voorbereiden. Eric vertelde eergisteren dat het pakket dat de wandelaars zullen ontvangen verschillende streekproducten omvat.
In ieder geval, los van de spaarkaart en het geschenkpakket is iedere wandeling de moeite waard. Hier even de datums

• 28 januari bij de Kwartels in Oosteeklo
• 17 maart rond het mooie Donk bij wandelclub Maldegem
• 21 april de Bloesemtocht met de Trekvogels
• 2 juni in Lembeke met Groep 't Singel
• 8 juli de Guldensporentocht van wandelclub Aalter
• 26 augustus de 5-dorpentocht van Roal Benti
• 6 oktober in Zomergem de Boerentocht van de Waarschootse Marschmannekens
• 1 november in Merendree bij de Buitenbeentjes
• 29 december de eindejaarstocht van de WAK in Sleidinge

Op de eerste 3 wandelingen kan je de spaarkaart ophalen. De bedoeling is dat je minstens 7 van de 9 tochten aflegt.

We hebben de Marching 2012 nog niet, maar leg alvast deze tochten in je agenda vast!

Vandaag, de laatste zaterdag van oktober, is het vroeg opstaan. We willen wandelen in Beyne-Heusay op de flanken van de vallei van de Maas. Ginder dicht bij het Luikse richten de Roteurs di Houssaie een tweedaagse in. Iedereen die ooit deze mars gestapt had is er laaiend enthousiast over. Dat willen we dan ook wel mee maken.

Onze GPS heeft wel wat moeite om door de wegwerkzaamheden ons op het juiste spoor te brengen. Uiteindelijk geraken we er wel, weliswaar heel wat later dan gepland. Maar nu een parkeerplaats vinden! Alles staat al vol. Gelukkig zijn er vriendelijke parkeerwachters die ons vertellen waar we wel de auto kwijt kunnen.

De ingang van de startzaal ziet er wat bescheiden uit, maar blijkt  naar een ruime zaal te leiden. We drinken een koffie en schrijven ons in voor 0.75 € per persoon.

En daarna begint de wandeling dan echt. De herfstkleuren en de bosgeuren geven deze tocht een extra dimensie. Al die kleurttinten! We kijken naar de panorama's voor ons.
De korte afstanden verlaten ons, en de 21 en de 42 mogen verder.
Hé! Hee! We zouden toch 30 wandelen? Waarom zien we geen plakkaatjes 30? Niet getreurd, verder stappen. Maar als we moeten kiezen voor 21 of 42 kiezen we toch voor de 21. We komen in Chaudfontaine terecht en hebben een flinke klim. Ik moet onderweg verschillende keren stoppen om op adem te komen. Maar erg is dat niet. Een mens stopt dan even en geniet dubbel van de omgeving. Natuur met af en toe een doorkijkje op de zware industrie van het Luikse.

Bij de rust zien we dat de 30 enkel de zondag - dat is morgen - zal uitgepijld worden. Nu ja ... Dan wordt het vandaag maar wat minder. Het zijn overigens geen gemakkelijke kilometers. Enkel op het traject tussen de 3de en de 4de rustpost hebben we een verharde weg, een voormalige mijnspoorweg dat nu een Ravel is. Van de mijn zien we niet veel, maar de terril blikt rechts van ons doorheen de bossen.

De Luikse wandelclub biedt ons niet alleen een prachtig parcours, maar ook verzorgde en goed bevoorrade rustposten. Op onze 21 km hebben we er 4.

Terug in de startzaal komen we in een overvol wandelfeest terecht. Behalve onze franstalige wandelbroeders zijn er ook veel Vlamingen hier komen stappen.

Even aan de tafel van de aankomst melden, dat we er zijn, en de dame van de wandelbond noteert 22 km in ons wandelboekje.
22 heerlijke kilometers die ik iedereen wil aanbevelen. De 42 km heeft - hoorde ik- nog wat moeilijker stukken. De 12 heeft de moeilijkste stukken niet, maar wel de mooiste gedeelten.

Noteer deze tocht voor 2012 alvast in je agenda!

Weer een mooi filmpje van Zelzate.
We gaan 50 jaar terug in de tijd.

Ivan heeft het mooi gemonteerd, en van commentaar voorzien.

Dit jaar heb ik samen met een vijftigtal andere wandelaars een gedeelte van de Via Podiensis gestapt. Het was een gezellige bedoening op deze tocht vanuit Le Puy en Velay. Velen van ons gezelschap hebben al beslist om de tocht volgend jaar te vervolgen.

Dat is dan voor het najaar 2012, samen met de Scheldeboorden uit Temse

En wat meer is! Verschillende mensen uit ons wandelgezelschap zullen ook in juni volgend jaar samen met Diederiksreizen uit Assenede en Wandelen in Europa,  de Camino Portugués stappen, afin,  toch het laatste gedeelte ervan. Dat zijn dan op deze foto: Caro, Mickey, Thierry en Christine, en ook ik.

Mijn vrienden plagen me. Ze zeggen dat ik toch veel zonden begaan heb omdat ik zo vaak op pelgrimstocht ga.

Ons Kwartelbestuur beraadslaagt. Zij hebben vandaag de helpers te zamen geroepen om de wandeling in Boekhoute voor te bereiden.
Op zondag 13 november gaat voor de 24ste keer al de Koude Voetentocht door.
We zullen klaar zijn om de wandelaars goed te ontvangen op deze winterse wandeltocht.

Je hebt deze tocht toch al in je agenda genoteerd?

En we hebben in december nog een extra tocht: Een kerststallentocht. Het gemeentebestuur had de medewerking van de wandelclub gevraagd, en daar gaan we graag op in. Dat zal dan op 10 december zijn,  in de namiddag.

Klik hier voor de website van de Kwartels, voor meer info.

De Via Podiensis ?  Wat is dat nu? Wel! De Via Podiensis is de oudste Franse Sint Jacobsweg, de weg naar Santiago de Compostela.  Met drie Zelzaatse Kwartels stappen we die route.
We maken deel van een wandelgezelschap  die met de Scheldeboorden deze tocht aflegt.  Het wordt een meerjarenplan. De route is zo een 1.500 km.
Dit jaar stapten we zo een 200 km in 9 wandeldagen.
De autobus bracht ons vanuit Temse naar de uitgedoofde vulkaan Le Puy en Velay. Daar start de Via Podiensis, wat het latijn is voor de weg vanuit Le Puy.
De weg wordt bewandeld door  de pélérins, dat zijn de pelgrims,  en door de randonneurs, dat zijn de lange afstandswandelaars.  Deze  Sint-Jacobsweg is immers ook gekend als de GR65.  We kunnen dan ook de witrode merktekens volgen.
De 1ste wandeldag begon met een pelgrimsmis. Een zwaar begin: maar liefst 134 trappen om de kathedraal binnen te komen. Na de mis kregen we de créanciale,  ons stempelboekje. Na een ontbijt begon de wandeling dan echt. De toon was met een gezet:  we moesten vanuit de vulkaan naar boven en dan de bergen over naar de vallei van de Allier: hoogte verschillen van 600 m.  Dat zou zo blijven voor de rest van de tocht.
We hebben op deze 9-daagse tocht goed weer gehad.  In Le Puy zijn we gestart en  de 9de dag hebben we Figeac bereikt. Met als hoogtepunt Conques.  Figuurlijk dan want Conques ligt in een vallei.
We waren wel ‘luxe’-pelgrims. We moesten niet met een zware rugzak stappen.
Volgend jaar stappen we verder.

Op de foto van 14 oktober 2011:  Antoine (rechts), Agnes (links),  Guy (midden)

Voor de inwandeling van de 11-11-11 wandeling van Euraudax Zelzate hadden we nu net de slechtse dag van de week te pakken. Roger en ik hebben onze paraplu niet moeten dicht vouwen op deze mars van 25 km.
In ieder geval: vertrek aan de zwemkom van Zelzate. Een tocht langs de Stuiver en de metaal- en glasfabrieken aan het kanaal in Sas van Gent. Dan afbuigen langs het bolwerk. We passeren de plek waar Keizer Karel na zijn troonsafstand Vlaanderen verliet om ergens in een Spaans klooster te gaan boeten. Aan het  Staakje komen we weer België binnen en trekken door de polders. Aan het Duivelseinde (7,2 km gestapt) zullen we de 1ste wagenrust hebben. Hopenlijk wat droger dan vandaag.
Vandaar naar de Doornendijk. Even kasseien onder onze voeten om dan voor niet bestrate wegen plaats te maken.
Aan de Doornendijk buigen we naar Assenede af. Daar zullen we op 16 km de caférust hebben. Als ik de tijd in de gaten houw, zal het op de wandeling zelf tegen tweeën zijn.
Bij de mensen van bistro 'Het Goed Gevoel' kunnen we dan onze boterham opeten. En! ... voor degenen die geen pic nic mee hebben ---> de waardin vertelde me dat zij in haar zaak broodjes kan klaar maken.
Langs de Kloosterstraat stappen we dan over een voormalige spoorweg. Waar die dan op Denderdreve in Zelzate uitkomt plannen we weer een wagenrust. En vandaar uit is het langs de Groene Briel. Weer het kanaal over en aldaar een tocht over waar eens de 2de kanaalbedding doorheen Zelzate lag.

Vandaag wandelen Roger en ik de 11 11 11 11 wandeling in. De echte tocht zal starten op 11 november 2011 om 11 uur. Het wordt een groepswandeling in een strak tempo van 6km per uur achter een baankapitein.

Vandaag starten we om 9 uur. We gaan de afstanden controleren, en nagaan hoe en waar we wagenrusten kunnen hebben, en gelijk ook de caférust regelen. Die zal in Assenede zijn, maar we moeten het nog vragen.