Op de stoep bij Gwy

Vandaag, de laatste zaterdag van oktober, is het vroeg opstaan. We willen wandelen in Beyne-Heusay op de flanken van de vallei van de Maas. Ginder dicht bij het Luikse richten de Roteurs di Houssaie een tweedaagse in. Iedereen die ooit deze mars gestapt had is er laaiend enthousiast over. Dat willen we dan ook wel mee maken.

Onze GPS heeft wel wat moeite om door de wegwerkzaamheden ons op het juiste spoor te brengen. Uiteindelijk geraken we er wel, weliswaar heel wat later dan gepland. Maar nu een parkeerplaats vinden! Alles staat al vol. Gelukkig zijn er vriendelijke parkeerwachters die ons vertellen waar we wel de auto kwijt kunnen.

De ingang van de startzaal ziet er wat bescheiden uit, maar blijkt  naar een ruime zaal te leiden. We drinken een koffie en schrijven ons in voor 0.75 € per persoon.

En daarna begint de wandeling dan echt. De herfstkleuren en de bosgeuren geven deze tocht een extra dimensie. Al die kleurttinten! We kijken naar de panorama's voor ons.
De korte afstanden verlaten ons, en de 21 en de 42 mogen verder.
Hé! Hee! We zouden toch 30 wandelen? Waarom zien we geen plakkaatjes 30? Niet getreurd, verder stappen. Maar als we moeten kiezen voor 21 of 42 kiezen we toch voor de 21. We komen in Chaudfontaine terecht en hebben een flinke klim. Ik moet onderweg verschillende keren stoppen om op adem te komen. Maar erg is dat niet. Een mens stopt dan even en geniet dubbel van de omgeving. Natuur met af en toe een doorkijkje op de zware industrie van het Luikse.

Bij de rust zien we dat de 30 enkel de zondag - dat is morgen - zal uitgepijld worden. Nu ja ... Dan wordt het vandaag maar wat minder. Het zijn overigens geen gemakkelijke kilometers. Enkel op het traject tussen de 3de en de 4de rustpost hebben we een verharde weg, een voormalige mijnspoorweg dat nu een Ravel is. Van de mijn zien we niet veel, maar de terril blikt rechts van ons doorheen de bossen.

De Luikse wandelclub biedt ons niet alleen een prachtig parcours, maar ook verzorgde en goed bevoorrade rustposten. Op onze 21 km hebben we er 4.

Terug in de startzaal komen we in een overvol wandelfeest terecht. Behalve onze franstalige wandelbroeders zijn er ook veel Vlamingen hier komen stappen.

Even aan de tafel van de aankomst melden, dat we er zijn, en de dame van de wandelbond noteert 22 km in ons wandelboekje.
22 heerlijke kilometers die ik iedereen wil aanbevelen. De 42 km heeft - hoorde ik- nog wat moeilijker stukken. De 12 heeft de moeilijkste stukken niet, maar wel de mooiste gedeelten.

Noteer deze tocht voor 2012 alvast in je agenda!