Op de stoep bij Gwy

Hoe kan het? De OXFAM Trail Walk is al gestapt, en toch loopt de geldteller nog door. De giften blijven binnenkomen. De 5 ton is ondertussen overschreden. Een nieuw record!

Ook de zwakke schakel, Daniel en zijn team van doetjes hebben hun bijdrage geleverd voor 2011, en denken nu al aan 2012.
Wandelteam 66 "De Doetjes" bereidt zich ondertussen mentaal voor op hun 5de deelname.
Gaan we meedoen? Ja ... Dat is vrijwel zeker.
Hoe gaat ons team er uit zien? Wel ... Dat weten we eigenlijk zelf nog niet.

Maar we kunnen rekenen op een goed team van medewerkers en van sympathisanten. Noteer alvast Pinkstermaandag 2012 in je agenda. Dan doen we weer een beroep op u en uw portemonnee.

Klik hier voor foto's over de editie 2011. Er staan wondermooie helicopterviews bij. Ook foto's genomen door een dame die verborgen vanuit de kant van de weg haar toestel hanteerde

Morgen begint een nieuw schooljaar. Voor mij is dat een taalcursus: het 3de jaar Spaans. Op 1 september om 8u30 zou ik beginnen.
Inderdaad "zou". Deze namiddag telefoneerde de onderwijsinstelling om te melden dat de cursus wegens gebrek aan belangstelling niet doorgaat. Ik krijg mijn inschrijvingsgeld terug gestort.

Wat nu?

Vlak bij mijn thuis bevindt zich ook een school voor volwassenenonderwijs. De ISBO. Net voor de cursussen Spaans heeft die school een goede naam. Ik er dus deze avond naar toe om me te informeren.
En ja hoor. Die hebben een cursus Spaans 3. Op maandagmiddag, dat past me goed. Ik heb me meteen ingeschreven. Wel moet ik nog een certificaat voorleggen dat ik de 1ste 2 jaar met succes gevolgd heb.

­­¡Hasta la vista!

Maandag 5 september 2011 gaat weer de Langelede tocht door. Het zal de tiende keer zijn dat de wandelclub "De Kwartels" die inricht. Het zal voor mij de 8ste keer zijn dat ik die meestap.

De tocht start aan de feesttent aan de Langelede te Wachtebeke. Het is een wandeling in 3 lussen van 7 km. Dit jaar is het Ronald Claeys die het parcours heeft uitgewerkt.

Starten kan vanaf 9 uur tot 15 uur.

Voor de openbaar vervoergebruikers wil ik de belbus aanbevelen. U kan dan afstappen op halte: 103 Wachtebeke Langelede. Vanaf de halte gaat u noordwaarts de snelweg onderdoor

Klik hier voor de dienstregeling van de belbus 175.

Doetjes
Zelfst. Naamw. Meervoud van doetje [Informeel] iemand die een te zacht karakter heeft en niet flink is. Synoniem: sul. Synoniem: watje. Synoniem: eitje

http://www.encyclo.nl/begrip/doetjes

Maar een doetje of niet. De OXFAM Trail Walk van 25 augustus 2012 is alvast in mijn agenda genoteerd.

5de editie! 5de deelname --> ten minste dat hoop ik toch.

Dit jaar nam wandelteam 66 "De Doetjes" weer deel aan de OXFAM Trail Walk in de Hoge Venen.
220 teams waren er ingeschreven. Daarvan hebben 205 teams de 100 km tocht al dan niet volledig uitgestapt.

Wij waren er ook bij. Wij = Daniel, Gino, Martine en ik. Daniel smeedde ons tot een goed en hecht team.
Gemakkelijk was het parcours niet. Amaai !!! Soms voetje voor voetje afdalen! Elkaar de hand reiken om een moeilijk stuk te overwinnen.

We moesten voor het vertrek tonen dat we een fluitje, een thermisch deken en nog wat anders mee hadden. Gelukkig hebben we de emergency blanket niet nodig gehad. Martine heeft eens uitgeschoven. Ik was precies wat afwezig, en schoof meer dan eens uit. Maar we hebben ze gestapt, alle 100 km. We hebben de uitdaging overwonnen.

De aankomst deed dan ook veel deugd. Ons eigen ondersteuningsteam en de inrichtende organisatie feliciteeerden ons zo vroeg in de morgen. Onze vrienden van wandelteam "De Genietiers" waren er al. De kameraden van de "Fairfoxes" zouden ons volgen.

De Oxfam Trailwalk is een unieke teamuitdaging om armoede en onrecht uit de wereld te helpen. Het is een wandeltocht van 100 km door de Hoge Venen, nu in het weekend. 220 teams van vier personen stappen de tocht in maximum 30 uur. Bovendien zamelt elk team minstens € 1.500 voor projecten van Oxfam-Solidariteit. Ook de Oost-Vlaamse "Doetjes" zijn vertegenwoordigd in dit avontuur. De Doetjes namen alvoor de 4de keer op zich om 1500 € in te zamelen en 100 km te stappen.
Voor het startbudget is ondertussen al gezorgd (al is méér altijd welkom), door de geslaagde wandeltocht in Eksaarde en andere stortingen. De schenkers worden langs deze weg hartelijk bedankt.
Wie meer informatie wil over ons wandelteam 66 "De Doetjes" kan hier de blog lezen.
En vergeet zeker niet te duimen!

Hoe gebeurt het?

Op de 3de dag van de Vierdaagse van de Ijzer, stomweg struikelen en vallen!
Knieën geschaafd! Niet erg! ...  Denk ik,  en stap door.
Maar ...! Terwijl ik wandel zie ik een eind verder bloed vanuit mijn linkersandaal vloeien.
Aaj! ... Ook mijn tenen zijn geschonden!
Als je op de Handzame-dijk bloedplekken zag, dan waren dat de mijne!
Waarom wandel ik nu vandaag ook met sandalen in plaats van met goede wandelschoenen?
Wat nu?
Gelukkig is er op de Vierdaagse van de IJzer ook medische hulp. Daar meld ik me aan.
Bij de medische verzorging komt ook de omlooparts erbij. De dokter zou me liever naar het ziekenhuis sturen.
Maar hoe kan ik in Diksmuide in een ziekenhuis liggen, als ik beloofd heb de 100 km trailwalk in Eupen te stappen?
Ik leg hem mijn situatie uit. De omlooparts is het niet eens met mijn beslissing. Hij wijst me op mijn verantwoordelijkheid, maar geeft me toch een verwijsbrief mee die ik dan bij een doktersbezoek kan voorleggen.
Hij geeft ook aan hoe de verzorgers mijn wonde moeten behandelen, ontsmetten en goed in pakken.
Mijn sandalen doe ik niet meer aan. Hinkend op blote voeten verder. Een verzorger ondersteunt me tot aan mijn bagage en helpt me om mijn goede schoenen aan te trekken.

Bij deze hartelijk dank aan de mensen die klaar staan om hun gewonde medemensen te verzorgen.

Zo meteen vertrek ik naar Diksmuide. Doel is deel te nemen aan de Vierdaagse van de IJzer. Ik zal overnachten in de boterhallen. 

Deze keer verblijf ik dus niet in Ieper. Aan al mijn Ieperse kameraden, hierbij de groeten van de Nederlanders Caroline en Albert. Albert en Caroline zijn er dit jaar niet bij. Albert kon geen verlof nemen, en zijn moeder sukkelt wat met haar voet. Afin, er zullen allicht nog vierdaagsen volgen. In de wandelwereld zullen we elkaar allicht weer ontmoeten.

Voor deze editie van de Vierdaagse ben ik afgesproken met Michel en Eddy. We gaan er een gezellige boel van maken op de 32 km.

Dit jaar wandel ik overigens maar 3 dagen mee. Vrijdagmiddag neem ik de trein naar Eupen, om zo aan de andere kant van het land mee te wandelen in de trailwalk op de Hoge Venen.

De foto hierbij heeft overigens niets met Diksmuide te maken. Met 2 jozeffen zit ik op een boot tussen Finland en Zweden. De Josef in het midden (afgekort Jef) was onze buschauffeur. De Joseph links (afgekort Jos) was mijn kamergenoot. 

Eens een pelgrim, altijd een pelgrim.

In oktober stap ik mee in de Via Podiensis en voor voor volgend jaar heb ik me al ingeschreven voor de Camino Portugués.
Mijn motivatie is evenwel minder diepgaand als van die Amerikaanse dokter die de camino aflegt uit droefheid en in de hoop te begrijpen wat zijn zoon bezielde.

Na stadswandelingen en wandelingen doorheen het platte land, was het weer tijd om eens voor wat meer heuvelachtig land te kiezen. Het werd dus Ronse waar de VLAM haar mars van de Vlaamse Ardennen inrichtte.

De die hards kozen voor de 50 km, maar mijn Lokerse wandelmaat en ik opteerden voor de 30 km. Kwart na 9 begonnen we eraan. Het was warm en drukkend. Veel drinken was dus de boodschap.

De groene wandelpijlen leidden ons over paden en langs plekken die ik nog niet kende. Maar evengoed het vertrouwde Muziekbos hebben we doorgewandeld. Altijd opnieuw aangenaam om te bewandelen.

Twee keer hebben we ons mislopen. Een keer hadden we een aanduiding verkeerd geïnterpreteerd, en de 2de keer hadden we een pijl gemist, en zaten we ineens op het traject van de 50 km. Gelukkig brachten ook die pijlen ons naar de rustpost in Louise Marie.

In de namiddag heeft het even geregend. Het bleef beperkt tot enkele druppels, niet eens de moeite om mijn poncho aan te trekken.

Terug in de startzaal troffen we daar onze clubgenoten, wandelvrienden en wandelkennissen. We zijn er nog een uurtje blijven zitten en babbelen om dan naar het station te stappen.
De trein van 17u12 bracht ons en vele andere wandelaars naar huis.