Op de stoep bij Gwy

Voor degenen die het niet weten: Schaffen ligt bij Diest. Vanuit De Gildenzaal aldaar ging de 100 km Gildentocht door. Een buitengewoon mooie tocht, maar zwaar. Een 100km-wandeltocht met zo een 100 deelnemers, waaronder veel wandelvrienden.
En wat ook sympatiek is, is dat bekenden de kortere dagtochten stapten om ons zo te bemoedigen.

Ondertussen heb ik een douche genomen, en zit ik in pijama. Meer nieuws in een volgend bericht. Ook foto's zullen volgen.

Je bent op wandel. In de groep wordt gebabbeld, gelachen.
En ineens ... Ineens wordt alles stil.
We stappen langs een eenzame weg, richting een tunnel die ons onder de autosnelweg zal brengen.
Aan dat wegje is een perkje aangebracht. een perkje als herinnering aan een wrede gebeurtenis. Hier is meer dan twee jaar geleden een brandende auto aangetroffen. In de auto vonden de blussende brandweermensen de verkoolde resten van twee jonge mensen. Twee jonge mensen zijn dood geschoten. De moordenaar heeft hun lichamen in de auto van de jongen gelegd en dan de wagen in brand gestoken.
Een stiltemoment als we daar in Loksbergen voorbijgaan. Stilte en verbijsterting voor wat hier gebeurd is.
Shana en Kevin, de brandende lichtjes op dit perkje, tonen dat jullie niet vergeten zijn.

Zo rond vijf uur komt Gino me halen. We pikken dan Daniel op en rijden naar Schaffen. Daar nemen we deel aan de 100 km Gildentocht.

Het is een groepswandeling, een  wandeling die in groep start: Er zijn 3 groepen. Een 1ste groep van 31 wandelaars die aan 6,5 km per uur zullen stappen. Iets later vertrekt dan een 2de groep: die zal een tempo van 6,2 zal stappen.
Wij zullen in de derde groep starten. Wij stappen aan 6 km per uur doorheen Haspenhouw

De tocht dragen we speciaal op aan de Warre. De Warre leidde onze groep vorig jaar, maar dit jaar is hij er niet bij. Tijdens de Dodentocht is hij met de eindmeet in zicht, plots overleden.

http://gildentocht100km.skynetblogs.be/
Inrichter is de wandelclub VOS uit Schaffen.

Er zijn zo 2 pleinen in Gent waar ik graag vertoef.
Dat is de Korenmarkt en dat is het Sint-Baafsplein. En daar blijft het niet bij. 
Het historisch centrum heeft heel wat meer te bieden.  Vandaag was dat voor mij de Vrijdagsmarkt. 

Je ziet door de stad hele groepen gegidst worden. Veel Aziaten trouwens. 
Maar nu zag ik bij het standbeeld van Artevelde een heel andere benadering. Aan de groep werd niet verteld wat er gebeurd was. Neen het gebeuren werd nagespeeld. Verschillende jongeren vertolkten vol overtuiging hun rol.  
Geloof me ik ben blijven toeschouwen en toehoren.  

Als ik zo mee help in het onthaal van de Gentse Sint-Baafskathedraal komen er veel vragen. De meeste zijn in verband met het schilderij van de gebroeders Van Eijck: het Lam Gods. 
Ook het schilderij van Rubens waarbij hij de intrede van Sint-Bavo in de abdij (die later zijn naam zal dragen) schildert, roept vele vragen op. Engelsen, Duitsers, Fransen, Spanjaarden hebben nog nooit van Sint Bavo gehoord. Hoe komt het dat de kathedraal zijn naam draagt? 
Waar ik deze dagen ook veel over verteld heb, is het schilderij van Pourbus met als thema: "Jezus onderwijst in de tempel" en waar belangrijke personen van de XVI-de eeuw op afgebeeld zijn. Links staan de katholieken, rechts de calvinisten. Keizer Karel staat met een rode muts bij de katholieken. 

Maar ... onze kathedraal is niet alleen erfgoed. De mensen vragen soms: "Gaan hier nog diensten door?" 
Ja! ... Dat is zo! Dat kan je zien op bijgaand filmpje dat ik uit YouTube geplukt heb, en men heeft me verteld dat het ook op AVS is uitgezonden.  

Het wil soms wel eens lukken.

Je zit ergens in een toffe zaak wat te eten.
Genieten van een duo: kaaskroket en garnaalkroket.

En laten ze in de taverne ineens allemaal nostalgische classics horen.

Dat is nog meer genieten. 

Wat stond er zoal in de krant op een woensdag in oktober 1996?
De krant bestaat niet meer. De frank ook al niet meer.
Maar het nieuws zou je zo in de krant van vandaag kunnen lezen:

• Een politieker beschuldigd van bouwmisdrijf
• Cafébezoekers na sluitingstijd: dieven op het verkeerde pad
• Jongeren overvallen bejaarden
• Pastoor blijft in cel

Met deze afbeelding uit Google Maps wil ik mijn bericht illustreren. De doortocht langs de waterspaarbekkens maken het altijd weer de moeite waard om aan de Paasmaandagwandeling van de WAK deel te nemen.

Voor mijn manier van doen, begon ik eerder laat aan de tocht. Maar ook nog om half elf is er nog ruim de tijd om de 27 km te stappen. Die begon met een traject van 9 km, waar dan meteen de spaarbekkens inzaten. Ook de afstanden 21 en 18 km, deden de spaarbekkens aan, maar dan in een 2de traject.
De rustpost was in Kluizen. Na soep met brood stapte ik een plaatselijke lus langs de Avrijevaart en de Burggravenstroom. Terug in Kluizen was het tijd om op het terras wat af te babbelen met een goed augustijntje. En dan weer weg. Onder een stralend zonnetje was het nu een voor mij vrij kort traject naar de Gerardmolen. In de kantine van de voetbalvereniging hadden we weer een rust. Met de gezellige babbel zou ik nog het wandelen vergeten. Maar neen zeg! Niet blijven zitten er is nog een traject van zo'n 8 km af te leggen. Als we langs het kasteel van Wippelgem trokken, zagen we zowaar de startzaal. Maar neen! De parcoursmeester moest ons eerst nog wat andere leuke dingen laten zien, vooraleer hij ons de tocht liet eindigen.

Omdat ik wat laat was, kon ik nu ook eens de prijsuitreiking mee maken. Onze Kwartels hadden met 101 wandelaars bij onze buurclub gewandeld.

Mijn mededoetjes heb ik niet gezien. Maar ze waren er wel en hebben ondertussen veel reklame gemaakt voor onze wandeling op Pinkstermaandag.
Gino heeft foto's gemaakt: klik hier.
Voor mijn foto's klik hier.

En ssst... Niet verder vertellen. Ik zag verschillende bestuursleden van de Meetjeslandse wandelclubs samen zitten. Die bereiden vast wat voor. Maar het is nog te vroeg om daarover nu al te berichten.

Het was nog eens tijd om een flinke voettocht te maken. En dat kon nu vanuit Geraardsbergen.
Ik kon vanuit Zelzate met Ronny meerijden - Ronny, dank daarvoor - en we waren vroeg in de startzaal. Ruim tijd voor de inschrijfformaliteiten en de koffie.

Baankapitein Peter liet ons eerst een ruime tocht maken door het Pajottenland en de stiltepaden. Het was een traject van 51 km met centrale rust in de sporthal van Gooik. Het was warm en stofferig. Het was kwestie om zich daarna wat te verfrissen.

Voor het nachtelijk gedeelte bleven we dichter bij Geraardsbergen: Idegem, Grimminge, Onkerzele, Hemelveerdegem, Schendelbeke. De nachtelijke hemel werd geregeld verlicht door bliksems, maar het onweer was elders. Wij bleven droog.

Peter liet de 100 km eindigen door de beklimming van de Muur. Helemaal van beneden aan de Dender naar de top van de Oudenberg.

Om 7 uur 's morgens kregen we versterking van de schelpstappers, en zo konden we enthousiast verder. Een beetje platter nu: door het Akrenbos en Viane.

Het was een goed ingerichte tocht. Mijn hoedje af voor Peter.

Voor mijn foto's klik hier.

Toen ik mijn wandelboekje invulde, zag ik dat ik met de wandeltocht van vandaag, de 20.000 km overschreden heb.

20.000 km dat is zo ongeveer de halve wereldbol.
En ja ... ik heb al bij onze tegenvoeters in Australië gewandeld. Ik heb al met van die speciale spijkerschoenen aan, over gletsjers gestapt. Ik ben al in Israel via het Slangenpad naar de oninneembare vesting Massada getrokken. Ik heb gewandeld over Brooklyn Bridge in New-York en over gedeelten van Route 66.

Een wandelleven is een rijk leven.