Op de stoep bij Gwy

Weer of geen weer, ik zou wandelen. Het was aan het dooien. Het regende. Dat is dus de poncho aan, goede waterdichte wandelschoenen aan de voeten, de getten overgetrokken.
Ik wandel op zondag 5 december bij de Lachende Klomp. Iets na 9 vertrekken we vanuit Moerbeke-Waas. We opteren voor de grootste afstand : 34 km. Dan zijn we ruim voor de duisternis binnen. Een eerste lus brengt ons langs de Moervaart aan de achterkant van de voormalige suikerfabriek en daarna door het Heidebos. Het bos hebben we voor ons alleen. Geen runners of joggers deze morgen. Op sommige plekken is het wel glad, en is het voorzichtig voetje schuiven om niet uit te glijden. Dat geeft aan de tocht wel een avontuurlijk tintje. Gelukkig is het gestopt met regenen, en kunnen we de poncho opbergen. Na een tweede lus eten we een broodje met braadworst om dan langs een wijde boog naar Eksaarde te trekken. De paden zijn glad en glibberig. Ze zijn nat maar onder de plassen is er nog bevroren ijs.  Het doet dan ook deugd om de rustpost te bereiken en weer te kunnen zitten.  Op de rustpost kwam de Sint op bezoek, en die had voor Daniel wel een bijzonder cadeau mee.
We hebben dan al meer dan 21 km gestapt. Een paar wandelaars besluiten om de plaatselijke lus toch niet te stappen. Ze hebben een bijzonder mooie lus langs Spletteren,  langs de Kruiskapel en langs de Liniewegel gemist. We moeten de parcoursmeester van de wandelclub een pluim geven. Het was een mooie tocht.

Op een foto van Dirk zie je een eenzame uitpijler, de dag voor de wandeltocht. Klik hier.
Reynaertstapper Marc, was er aan de foto's te zien, eerder dan wij. Klik hier
Willy en Mary kwamen we gedurig tegen. Klik hier.
In november waren de weersomstandigheden bij de verkenning van het parcours niet zo bar. Klik hier.
Meer foto's komen allicht vandaag op de website van de Lachende Klomp. Klik hier.