Op de stoep bij Gwy

"Het zijn allemaal lachende mensen, die wandelaars" zei in de Vogelzang een mevrouw tegen me die vanuit haar tuin naar ons keek.  Daarmee schetste ze goed het gevoel dat bij ons heerste toen we op de Grote Berg naar boven gingen.
Het was op de wandeling "Ten Berg", een tocht uitgezet door de Zottegemse wandelclub de Egmontstappers.
Als je de streek daar kent, en je kent de wandelclub, dat weet je op voorhand dat het een mooie en verzorgde wandeltocht is.
Vanuit het treinstation mocht ik bergop naar de startzaal. Vanuit de startzaal werden we meteen smalle wegjes ingestuurd, langs het domein Breivelde verder naar boven, en daar dan het heuvelend akkerlandschap in.
Ik had gekozen voor de 21, dat was een tocht van 22,7 km met drie trajecten. De rust was in Oombergen. Daar was een lus die ons door Balegem en het beboste Oombergen bracht. We passeren de cachputten. Mijn medewandelaars vertellen dat 'cach' komt van cacher, het frans woord voor verbergen. In het maquis werden tijdens de oorlogen allerlei zaken verborgen.
Terug in de rust is het 12 uur. Tijd voor het beroemde broodje worst. Ze mogen er heel wat klaar maken, want iedereen vindt die zo lekker.
Na de rust weer op weg naar de start. Weer langs mooie hoekjes en wegjes.
Dat is nu een wandeling die alles heeft: goed volk, veel volk, verzorgde startzaal en rustpost, niet duur. Een mooi parcours. En vandaag daar boven op ook goed wandelweer.
Klik hier voor mijn foto's
Klik hier voor de website van de wandelclub  waarop te lezen is dat we vandaag ginder met 1164 wandelaars waren

Vandaag was ik op wandel. Echt waar. Het was van Nijmegen geleden dat ik nog gewandeld had.
Maar nu kon ik het niet meer houden. Op ... op naar Lissewege.
Ik ken Lissewege als etappehoofdplaats van de Tweedaagse van Blankenberge. een pittoresk dorpje met een toren zonder spits.  Veel trappen naar boven om de omgeving te bewonderen.
De Brugsche Globetrotters richtten er vandaag een midweektocht in.

Ik trok dan ook mijn geel T-shirt aan,het shirt  van de tocht Brugge-Sluis-Brugge eerder dit jaar Ik nam de trein naar Lissewege. Ik was niet alleen. Ik denk dat we wel met 50 op de  trein zaten. Het startlokaaltje was dan ook even een kwartuurtje te klein. Wie verwacht er zoveel volk ineens op een wandeling in de week?

Onder de mensen veel wandelvrienden en -kennissen. ¡ Altijd gevaarlijk ! Zonder dat ik het weet blijf ik babbelen in plaats van te wandelen.
Ik heb gekozen voor de 26 km tocht. De tocht gaf ons eerst een lus langs het befaamde Ter Doest om ons na 6,4 km weer naar de startzaal te brengen. Dan ging het richting Zeebrugge. ¡ Wat een contast !
Maar kijk zelf maar, klik hier.

Op 10 juli stapten we de 100 km van Zelzate. Een groepswandeling in 4 lussen van 25 km.  Euraudax Zelzate samen met KWB Zelzate namen het initiatief tot deze tocht.
We kregen de medewerking en  de steun van vele anderen: Euraudax Merksem leverde de inrichter en de baankapitein. Vanuit het Aalsterse kwam de laatste man, sorry de vrouw, Lucia . De technische dienst van de gemeente Zelzate en Daniel met zijn wandelteam 66 "De Doetjes" zorgden voor de logistieke ondersteuning. Een bekende brouwerij uit Ertvelde zorgde ervoor dat er gratis bier was. De Eetfabriek verzorgde de nachtelijke maaltijd en het ontbijt. Onze burgemeester was er 's morgens bij voor de ceremonie protocolaire. 
Bekijk wat foto's van deze tocht, o.m. bij de CD van Eddy Wally en ons plassend Mietje Stroel. Klik hier.

Net toen ik deze middag de Sint-Baafs kerk binnenkwam, kwam ook een Duitser aan. Die man was de organist die donderdagavond zijn recital zal brengen. Dit maakt deel uit van het orgelfestival. Het is genieten onder de gotische gewelven van klankenrijkdom van het grote orgel.
Het orgel kent 6.553 pijpen. Eigenlijk zijn het 2 orgels die samen gevoegd zijn. 1) Het transeptorgel is in 1653 gebouwd. 2) In 1935 bouwde de firma Kleis een orgel voor de wereldtentoonstelling van Brussel. Na de tentoonstelling kocht de bisschop van Gent dat orgel. Het orgel werd in 1936 geïnstalleerd in het koordoksaal en gekoppeld aan het transeptorgel.

Deze middag oefende de organist zich, ik heb dan ook heerlijk kunnen luisteren naar werk van Bach, Franck,  Escaich en anderen.

Info op: Het Gents Orgelcentrum

Gent is nu aan het bekomen van 1.5 mio feestvierders. Dat is nu opruimen
--- Sent from the BlackBerry® wireless device of Guy ---

Nawoord: Ik heb met mijn mobieltje een foto naar de blog gestuurd. De foto is niet meegekomen. De bijgaande tekst is wel doorgekomen.
Ook vond ik vreemd dat het bericht voor commentaar gesloten was. Ik heb achteraf de mogelijkheid tot commentaar geopend.

Een lied dat ik vorige week in de Vierdaagse van Nijmegen vaak gehoord heb is (¿ hoe bestaat het ?) Het land van Maas en Waal.
Niet dat het gezongen werd door de wandelaars of de marsgroepen.
Neen ... dat niet. Het schalde door de luidsprekers van de dorpjes waar we door stapten.
Het werd gespeeld door de muziekgroepen.
Mens... Ik wist niet dat er zoveel fanfares, muziekgroepen en dweilorkesten in Nederland zijn.

Het was inderdaad een lange stoet van wandelaars, ook al behoorden ze niet tot circus Jeroen Bosch.

Hoe lang zou onze keten van wandelaars eigenlijk geweest zijn?
Stel dat de 40.000 wandelaars een halve meter nodig hebben, dan is dat 20.000 meter.
Stel dat we met zijn vijfen naast elkaar liepen, dan is dat toch 4 kilometer

In de Vierdaagse van Nijmegen nemen zo een 6000 militairen deel. Zij vertrekken niet vanuit de Wedren, maar vanuit Kamp Heumensoord. Zij stappen met bepakking de 40 km en volgen de groene pijlen.
De militaire groepen vallen op, omdat zij als peleton marcheren. Links, rechts, allemaal in dezelfde pas. En vaak zijn ze aan het scanderen en zingen ze marsliederen.
Bijgaand lied heb ik vorige week vaak gehoord. Het is een lied uit de 1ste wereldoorlog, en blijkbaar nog altijd populair bij het soldatenvolkje.

Zondagmorgen speelde het steeds door mijn hoofd. Zondagavond heb ik het op YouTube gezocht. Daar staan verschillende versies op. Dit is er een van.

Vandaag richtte de wandelclub De Kwartels van Assenede in Zelzate de Canisvliettocht in. Dit al voor de 20 ste keer.
De parcoursmeester had 5 afstanden voorzien: 7, 10, 14, 20 en 30 km. De 7 km bracht de wandelaar naar het Zuiden met een rustpost in Sint Jan Baptist. De 10 km koos het noorden doorheen het natuurgebied Canisvliet en had een centrale rust in de Baeckermat in Westdorpe. De 14 km deelde dit parcours met een uitbreiding rond de Molenkreek. De 20 km combineerde de 7 en de 14 km. De 30 km was de 20 met een extra lange lus van 9.5 km.
Het groene parcours werd door de wandelaars ten zeerste gewaardeerd. De uitpijler en parcoursmeester (zie foto) mogen fier zijn op hun werk.

Zelf was ik in de ochtend parkeerwachter. We vormden een driemanschap. Man 1 stuurde de auto's langs de ingang naar de pleinen van de school. Man 2 loodste de automobilisten verder en man 3 wees de parkeerplaats aan. Het is aangenaam voor de wandelaars als ze dicht bij de startplaats kunnen staan.
Rond de middag als de vroege wandelaars al weg waren veranderde mijn taak: dan hielp ik mee in de zaal.

Het is wel plezant zo eens mee te helpen in plaats van zelf te wandelen.

Sinds gisterenavond is het wandelgezelschap van de Schorrestappers terug in eigen land.
Na een warme vierdaagse is het goed om weer thuis te zijn. Zo kon ik vandaag wat langer slapen. De 50 km tochten waar ik aan deel nam begonnen om 4 uur 's morgens. De 1ste dag zelfs om 3 uur in de ochtend.
De Vierdaagse van Nijmegen is de moeder van alle wandelingen. Dit jaar was zij al aan haar 94ste editie toe.
Voor mij was het de 2de deelname. Het is een tocht vol levenslust en blijheid. We wandelen de tocht op goede voet. En willen de voeten niet mee, dan zorgt onze sympatieke verzorgster dat die verbonden en getaped worden.
Zo de Internationale Vierdaagse Afstandsmarsen kunnen meestappen is een unieke beleving.
Wat een sfeer ! Wat een enthousiast publiek !
Neen ... het is geen natuurwandeling. Het is een tocht door straten gevuld met mensen die enthousiast de wandelaar naar voren drijven. Helemaal het einde is de Via Gladiola, dat is een ware triomftocht. Als de tocht over de Oosterhoutse dijk op de 1ste dag de hel is, dan is de intocht op de 4de dag de hemel.

 Klik hier voor mijn fotoalbum. of klik op de afbeelding voor de diareeks