Op de stoep bij Gwy

Op 4 juni om 18 uur startte ik samen met veel anderen de 100 km tocht in Brugge Sint Kruis. Voor de 3de keer richten de Brugse Globetrotters een 100 km in.
Het weer is ons alvast gunstig gezind. en van de vorige editie weet ik dat de bevoorrading goed geregeld is. Nu nog even afwachten welk parcours we zullen mogen stappen. Vandaag gaat het niet naar het vissersdorp zonder haven Boekhoute,  maar naar Sluis, ooit ook eertijds een havenstadje.

Onder de aanwezigen zie ik veel wandelverslaggevers en wandelfotografen.
-) Marc zal instaan voor de Wandelgazette.
-) Steven zorgt hoe dan ook voor Beneluxwandelen.
-) Joost voor de website Fantasie
-) Maaike voor haar blog.
-) En ik dacht dat Luc me nog een naam noemde, maar die ben ik kwijt.
-) In Sijsele kwam ik later nog 2 mensen tegen die vanaf volgende week of zo ook zullen bloggen.

We begonnen met een plaatselijke lus in de bosjes van Sint Kruis. Dat was een smaakmaker  voor het echt in gang schieten van de tocht.  Sijsele, Donk, Moerkerke ... we stapten maar door. Het werd donker en tegen middernacht  waren we in Damme voor de bagagerust. Nu even een trainingsvestje mee om het koude gedeelte van de nacht door te komen.  En verse sokken aan.
Ondertussen had ik met een Sloeber, een Scheldestapper een tweemanschap gevormd, af en toe uitgebreid met een sympatieke Westvlaming uit Avelgem.
In Hoeke was het pikdonker. We hadden moeite de aanwijzingen  van de organisatie te zien. Geloof me .... We zagen zelfs de plaatselijke gebedsplaats, een Sint-Jacobskerkje niet. Dan maar wat druivensuiker in de vorm van rozijnen. We zijn dan over de  helft van de tocht.52,9 km  staat er op ons routeblad. 

De tocht naar Sluis is er een vol vragen. ¡  Wat weet de parcoursmeester suspens in zijn tocht te brengen! We zien de torens, en worden toch de andere kant uitgestuurd.  Is het nu een detectiveverhaal ? of is het toch gewoon een voettocht?
De 8ste controle blijkt op een camping te zijn,  waarna we Sluis en haar verdedigingsgordel bewandelen. Veel water, veel gekwaak van de kikkers. en 

Ziet ge daar, zo sprak de moeder, Ziet ge daar dien ooievaar 't Is de moordenaar van vader, Hij vrat hem op, met huid en haar.

Ook ooievaars dus . Het is ondertussen licht geworden. We hebben de vroege vogels horen wakker worden. Het ontwaken van de natuur, het opkomen van de zon ... We voelen ons weer goed in het buiten zijn.
Ondertussen komen ook de SMS-jes binnen van onze familie en vrienden die uit hun bed komen, en vragen hoe het gaat.

Het gaat goed. Ruim een uur voor mijn planning zijn we weer in Damme, op kontrole 10. Weer in dat museum met gezichten die groter zijn dan ik.
Terug naar het zuiden. We passeren een sociale woonwijk. Weer een rust. Onze groep wandelaars is ondertussen zodanig uiteen gerekt, dat er nauwelijks 4 wandelaars zijn.
Verder  weg komen we  wandelaars   tegen in tegengestelde zin. Ze waren de rustpaats  gepasseerd. en keerden nu terug voor hun stempel. We weten dat de inrichters hier strikt zijn.  Eén stempel mankeren op de kaart, dan geen herinnering onder de vorm van een T-shirt voor deze tocht.. Dan maar liever 400 meter terug keren.
In een café in Sint Kruis laat mijn wandelmaat zijn voeten eens goed verzorgen door het Rode Kruis. De vele  kilometers hebben hun tol  geëist. .... blaren ....

Ondertussen is het snikheet geworden en onder de felle zonnestralen stappen we over een  kasseiweg naar Sijsele. Ik ben blij om even  in de schaduw te kunnen zitten. Dat worden 2 cola's. Er zitten veel fietsers, en  onder de wandelaars  2 mensen die volgende week naar Santiago de Compostela zullen vertrekken.
Mijn doel is dichterbij: de laatste 5 kilometer terug naar de start. Gelukkig ... hier een traject langs de abdij van Male, schaduwrijk,  onder de bomen. Ontsnappen aan de brandende zon.
En dan ..... 13u29 we zijn er. We hebben onze 100 km gestapt.

Handgeklap van vrienden die er nog zijn.  En wij op onze beurt  kunnen dan in onze handen klappen voor de wandelaars die na ons binnen komen .

Vooraleer te douchen drink ik toch eerst een Brugse Zot.