Op de stoep bij Gwy

Met de paraplu naar de zee.
Ja met die weersvoorspellingen deed ik het maar.
Ik wou in Blankenberge wandelen. En wat ben ik blij dat ik het gedaan heb, en trouwens ook dat ik mijn paraplu bij had.
Ik kwam tegen 10 uur aan, en zo had ik het voordeel om de start van de 24 mee te  maken. De wandeling begon voor mij dus eerder als een processie, als een stoet, zo achter het muziek aan.
Eerst wat gebabbel met een van onze befaamde politici. Ik vroeg hem nog of hij incognito wandelde. Dat was niet zo. Hij had zijn kap op voor de regen. Ook die mensen kunnen zo een wandeltocht goed aanwenden om zo wat te ontstressen of te onthaasten, dacht ik achteraf. Eens niet met staatsproblemen begaan moeten zijn.
De 24 is een sportieve natuurwandeling. Om 10 uur gestart - neem nu 4 à 5 uur stappen en een uur lange rust in Lissewege, en  wat blijven plakken in Uitkerke zou ik om 17u gerust de trein terug naar huis kunnen nemen.
Het werd een babbelwandeling. Babbelen met clubgenoten. Babbelen met de IML-wandelaars waarmee ik al in de andere werelddelen gewandeld heb. Babbelen met wandelkennissen uit de andere meerdaagsen.

Het verhaal van Paul wil  ik je niet onthouden. Die stapte de marathon-wandeling van 42 km. Ik vroeg hem of het niet wat laat was om deze tocht te doen. Hij gaf me gelijk en vertelde hoe het kwam.
Weet je wat die tegengekomen was ? '
s Nachts op de camping was er iemand met de fiets door zijn tent gereden. Dat was heel wat schade, maar ze hebben de dronken fietser eerst zijn roes laten uitslapen.  's Morgens hebben ze dan de vaststellingen gedaan en papieren ondertekend. Al met al vroeg dat wat tijd. Paul zal goed mogen doorstappen om zijn marathon te beëindigen nog voor de eindcontrole sluit. Hem kennende zal dat wel gelukt zijn.
Nu hij moest rechtsaf en ik linksaf, langs het kanaal.

In lissewege, de etappeplaats kocht ik een ovenkoek met gebraden spek en een Brugsche Zot. Er staan stoelen en tafels buiten maar ... begint het toch wel weer te regenen! Geen nood. De optredens waren afgelopen en ik kroop op het podium. Daar onder het zeil stond ik droog. Nog meer mensen deden dat, en op een vreemde manier kwamen er ook tafels en stoelen op het podium.
Het klaarde op, en ik stapte verder. Oei.... Toch wel te vroeg zeker ! Het begon te donderen en te onweren. Wat nu ? een schuilplaats zoeken? doorstappen?

Eens dat een mens nat is, is het antwoord niet moeilijk. Gewoon doorstappen. Ik had mijn paraplu, de regenjas van mijn wandelclub, een regenhoes om mijn rugzak. Alleen mijn voeten en broekspijpen werden nat.
Mijn broek is zo een goedkope  lichte trekkingsbroek, een beetje wind ... en de pijpen zijn meteen droog.

Afin om een lang verhaal kort te maken. Het was ondanks de regen, de moeite waard om er weer bij te zijn, en zoveel kennissen te ontmoeten.