Op de stoep bij Gwy

Met 200 waren we vandaag in Zevenkerken.  200 mensen die dit jaar  a pie o en bicicleta naar Santiago trekken, naar Santiago de  Compostela.
In een mooie en diepzinnige viering ontvingen we de zegen. De abdijkerk in Zevenkerken zat  afgeladen vol. We kregen de schelp mee om aan onze rugzak te hangen. We kregen onze takkenbos mee, die we thuis zullen laten als teken van verbondenheid.
Na de viering en een hulde aan het graf van de stichter van het Vlaams Compostelagenootschap, was het een gezellige maaltijd. Mensen die er al geweest zijn, en nu de tocht opnieuw afleggen. Mensen die er voor het eerst heen gaan. Ervaren wandelaars en mensen die nog nooit met een rugzak gestapt hebben. Mensen die vanuit Vlaanderen vertrekken, en mensen die eerst naar Saint Jean Pied de Port treinen, om ginder te tocht aan te vatten. Mensen die ik ken, mensen die ik heb leren kennen, en veel mensen die ik niet ken. We leggen allemaal de tocht af. En ieder stapt zijn eigen tocht.

... Ga nu maar op weg naar jezelf, met het hart van een pelgrim, alleen en verbonden, stappend en gedragen ....

Vandaag ben ik naar Zevenkerken. Dat is in Sint-Andries-Brugge. Daar komen we samen om onze St.Jacobsschelp te ontvangen. We dat zijn de mensen die in 2010 naar Santiago de Compostela trekken.

Het is een organisatie van het  Vlaams Genootschap van Santiago de Compostela.

Wandelen is gezellig. Gezellig is ook terugblikken op wandelingen die anderen gemaakt hebben.
Maar wie zijn die anderen?
Als je iemand kent, ga je zijn blog volgen. Maar wat met die anderen die bloggen of fotoreportages op het internet plaatsen ? Anderen die je niet kent?

Gelukkig zijn er wandelende internetters die dat in de gaten houden. Om er maar 2 te noemen:

• http://www.wandelgazette.be/nl/ met een focus op de West- en Oostvlaamse clubwandelingen
• http://www.beneluxwandelen.eu/ die haar focus richt naar het oosten: Antwerpen en Limburg

Zo kan ik wandelervaringen uit het Vlaamse land lezen van wandelaars die ik niet ken.
Maar wie weet?
Misschien leer ik hen binnenkort kennen.

De OXFAM Trail Walk is een jaarlijkse uitdaging om fondsen voor de projecten van OXFAM binnen te krijgen.
De trail walk gaat door in de Hoge Venen. Dit jaar op 28 en 29 augustus.
Meedoen is fantastisch. Niet alleen voor de tocht zelf, maar ook door de voorbereiding en door  aktiviteiten op te zetten voor de fondsenwerving.
Inlichtingen op: www.oxfamtrailwalker.be

Ik behoor tot een team dat al voor de 3de keer meedoet. Klik hier voor onze teambladzijde.

Els Langerak is een dame die net zoals ik cursus volg in Zelzate. Ze zit ook in de Spaanse les. 

Daarnaast is ze ook een schilderes. En ze stelt met Pasen uit haar werk ten toon op  het gemeentehuis van Zelzate.

Op deze tentoonstelling ook Adi Verbeke. Eddy Wally kennen we allemaal. En velen van ons kennen ook het kunstwerk met de sacoche, dat in Ertvelde staat. Het is de maker van dat beeld, die in Zelzate in het paasweekend meer beeldend werk laat zien. De kunstenaar heeft een galerij van zijn werk op internet gepubliceerd: http://www.adiverbeke.com/ (wel wat geduld, de webpagina laadt traag)

Info over de tentoonstelling bij UIT, klik hier.

Busquemos un nuevo camino para toda la tiera.
Busquemos un nuevo camino para toda la tiera.
Construyamos con todos ahora, el bien vivir,
la vida de todo nosotros es compartir.

Dat is het campagnelied van Broederlijk Delen dit jaar.

Vandaag was ik in Wervik.
De wandelclub liet haar Krokustocht starten vanuit de stadshal Oosthove. Ik koos voor de 18 km, een wandeling in 3 lussen
Het is prettig langs de Leie te wandelen. Het meest wandelplezier heb ik in de Balokken.

Als je op de afbeelding klik kom je op mijn fotoreeks terecht. (Je krijgt er wel wat storende reklame bij)
Onder de wandelaars ook Georges. Zijn artikel zal ik allicht morgen al in de Wandelgazette lezen
Freddy kwam ik ook tegen. Die publiceert op zijn blog. Dat wordt dus kijken op zijn wandelhoekje
En met Alfred ben ik huiswaarts getogen. Alfred publiceert zijn wandelfoto's op Windows Live

Aangezien ik nog eens naar Santiago wil stappen, blijf ik erover lezen.
Nu heb ik net een boek uit dat nu eens niet over de tocht gaat maar over Jacob zelf. De schrijfster is een docente kunstgeschiedenis. Het boek is rijk geïllustreerd: 101 afbeeldingen.

De schrijfster vertelt hoe Jacob in de kunst uitgebeeld wordt. De kunst, dat kan zijn beeldhouwwerk, houtsnijwerk, schilderijen, miniaturen.

Hoe in de kunst Jacob evolueert. Eerst was hij de apostel, gewoon een van de twaalf. Hoe hij naar Spanje geraakt is, wordt ook vaak uitgebeeld. Op afbeeldingen wordt Jacob zelf een pelgrim, of ontvangt hij pelgrims. Soms wordt hij te paard afgebeeld. Een zeer beroemd schilderij is Santiago el Grande van Salvador Dalí. (Klik hier om die afbeelding langs Google te zien)

Vrijdag avond was het de ledenvergadering van "De Kwartels", de wandelsportvereniging waarbij ik aangesloten ben.

We kwamen samen in lokaal Het Morgenzonnetje in Ertvelde.

Eric, onze voorzitter opende de vergadering, en hij deed gelijk een oproep voor kandidaten voor het bestuur. Hij wees erop dat wij als leden ook steeds welkom zijn, een uur voor de bestuursvergaderingen. En dan liefst met goede ideeën. Daarna gaf hij het woord aan Marleen onze secretaresse. Ze begon haar betoog dat we onze wandelfederatie AKTIVIA wel vaak op de televisie gezien hebben: in Vlaanderen Vakantieland voor de Nationale Wandeldag, en op AVS, onze regionale televisiezender. Nadien begon het cijferwerk. Met hoevelen zijn we? Waar wonen we? Hou oud zijn onze leden? Ons kwartelnest met haar 698 leden behoort tot de grotere clubs. De Kwartels zijn een wandelclub van Assenede. Onze leden komen ook uit andere gemeenten. We hebben zo 136 leden die in Zelzate wonen. (Niet de verwonderen dat ik op de wekelijkse markt van Zelzate zoveel Kwartels tegenkom)
In een 2de luik vertelde Marleen over de wandelaars en de wandelingen. Het aantal wandelaars is weer toegenomen. Natuurlijk zien we ook bij ons de invloed van het weer. De meeste wandelaars die ons bezoeken komen uit onze buurclubs: de Trekvogels, de WAK.
Hopenlijk halen we in 2010 weer deze aantallen.
We hebben in onze club een tijdschrift: de Kwartelbode. 70 % wordt door ons zelf gebust.

Na de cijfers van Marleen, kwamen de cijfers van Georges, onze penningmeester. Hij had een rode trui aan. Dat betekent niet dat we in de rode cijfers zitten. Zijn financieel overzicht was compleet en gedetailleerd. Als  hij rekenschap aflegt doet hij het goed. Niets houdt hij verborgen. We kwamen zelfs te weten hoeveel de consumpties op de bestuursvergaderingen gekost hadden.  Dat was niet veel in vergelijking met andere kosten, zoals de verzekeringspremie, de opleg voor de busreizen, het geschenk voor de helpers, extra kosten in verband met het 25 jarig bestaan. Naast de uitgaven hebben we natuurlijk inkomsten.

Overspoeld met cijfers was het tijd voor een pauze. Even bekomen van de stortvloed aan cijfers. Het doet natuurlijk deugd te vernemen dat onze club financieel gezond is.

Het 3de deel van de vergadering werd dan gewijd aan onze wandelfederatie, AKTIVIA. Die cijfers zijn natuurlijk heel wat hoger. Waar wij over 10.000 wandelaars spreken heeft de federatie het over meer dan een miljoen.

En natuurlijk ... het is voor de wandelaar dat we dat allemaal doen.

Even wat koppelingen:

• het wandelportaal
• onze club

Het is plezant om met Euraudax Zelzate te stappen.
Roger nodigde een paar van zijn wandelvrienden uit voor een Euraudax tocht van de groep van Kuurne-Ieper.
Op zaterdag 20 februari lieten deze vanuit Lauwe een groepswandeling starten. We konden kiezen uit 50 km, 2 keer 25 km of 1 keer 25 km. Wij dus met 4 in een auto daar naar toe. De dame van de GPS had ons al een heel stuk van Kortrijk laten zien vooraleer we op onze bestemming aankwamen.
We kozen voor de 25, de 1ste lus dan.
De diepvries temperaturen waren voorbij. Het zou boven de 0° Celsius zijn. Roland schreef ons gevieren in, en we dronken eerst nog een koffie.
En dan om 9 uur begon onze tocht. We waren met zo een tachtig wandelaars. De baankapitein zette er meteen een goed tempo in. In 1 uur stapten we 6,33 km. De groep bleef tamelijk compact samen.
Dat veranderde wel na de caférust. Er zaten wat pittige stukken in het traject, smalle paadjes waar je niet naast elkaar kunt lopen, maar in ganzen pas één na één de moeilijke stukken doorkomt.
De groep rekt zich dan uit. Bij de wagenrust viel dat op. Gelukkig is zo een rust ook een punt van hergroepering.
Ik wil overigens wel vertellen dat we hier van een lekker soepje konden genieten.
Ik vond het vreemd dat er over de vijvers draden gespannen waren. Een medewandelaar vertelde me dat dit was om te vermijden dat hier reigers zouden landen.
Oei,ik ben vergeten te vermelden dat hier de Golden River stroomt. De Leie was onze deelgenoot in deze tocht.