Op de stoep bij Gwy

Met 200 waren we vandaag in Zevenkerken.  200 mensen die dit jaar  a pie o en bicicleta naar Santiago trekken, naar Santiago de  Compostela.
In een mooie en diepzinnige viering ontvingen we de zegen. De abdijkerk in Zevenkerken zat  afgeladen vol. We kregen de schelp mee om aan onze rugzak te hangen. We kregen onze takkenbos mee, die we thuis zullen laten als teken van verbondenheid.
Na de viering en een hulde aan het graf van de stichter van het Vlaams Compostelagenootschap, was het een gezellige maaltijd. Mensen die er al geweest zijn, en nu de tocht opnieuw afleggen. Mensen die er voor het eerst heen gaan. Ervaren wandelaars en mensen die nog nooit met een rugzak gestapt hebben. Mensen die vanuit Vlaanderen vertrekken, en mensen die eerst naar Saint Jean Pied de Port treinen, om ginder te tocht aan te vatten. Mensen die ik ken, mensen die ik heb leren kennen, en veel mensen die ik niet ken. We leggen allemaal de tocht af. En ieder stapt zijn eigen tocht.

... Ga nu maar op weg naar jezelf, met het hart van een pelgrim, alleen en verbonden, stappend en gedragen ....