Op de stoep bij Gwy

Een zondag is voor mij geen zondag, als ik niet gewandeld heb.
Er ligt in ons land zo een gebied waar wetteloosheid heerst. Een gebied waar zwaar bewapende bandieten wisselkantoren en winkels overvallen. Een gebied waar politie agenten en boeven op elkaar schieten en op toevallig passerende voorbijgangers. Een gebied waar verschillende burgemeesters de wetgeving aan hun laars lappen en de baas spelen zonder dat ze benoemd zijn. Dat gebied ligt in het midden van ons land. Gangsters aarzelen niet om meteen te vuren om te doden, zodra zij de politie zien. Zou het wel veilig zijn om daar te wandelen? Zou ik het durven zonder kogelvrij vest aan? Het zal wel allemaal overdreven zijn zeker?
Ik ga wandelen bij de POLUC. Dat staat allicht voor POLitie van UCCLE. De POLUC maakt deel uit van de FFBMP die als slogan voert: "L'amitié par la Marche" De wandeling noemt: "Randonnée du Cheval d'Argent"
De wandeltochten vertrekken vanuit Linkebeek. Het schoolgebouw waar de start is bevindt zich vlak bij het stationnetje.
Eigenlijk was ik nieuwsgierig wat voor een wandeling het wandelteam ons zou aanbieden. Zou dat een mooi wandelgebied zijn, zo vlakbij de hoofdstad?
Een ding heb ik alvast mee. Het heeft gesneeuwd en door de lichte vorst is de sneeuw blijven liggen.
De wandeling start vanuit de sociale woonwijk. Vrij snel splitste de 4 km van ons af. Zelf had ik voor de 21 km gekozen. De 7, 13 en de 21 mochten naar rechts en werden door bosjes tussen de villapercelen door naar beneden gestuurd, waarbij me een voormalige watermolen opvalt. En we komen in een soort akkerland terecht. Zulke besneeuwde akkers of weiden had ik niet verwacht. Verder op, na wat chiekere straten doorkruist te hebben, komen we in het Verrewinkelbos. In de straten stapt het moeilijk. Er is niet gestrooid en de rijweg is glad gereden.
Na 6km komen we aan de 1ste controle: zo te zien een kantine van een sportclub.
Nu komt een tamelijk lange lus. Een lus van 10 km, waarbij een zeer mooie doortocht doorheen het Zoniënwoud. De 1ste keer dat ik dat met sneeuw bewandel. Dan komen we weer in de straten terecht, straten met mooie huizenbouw. We lopen even naast de spoorlijn en komen weer in het akkerland. Via een grotere weg komen we aan een gehucht, waar een lindeboom uit de 17de eeuw de toegang merkt, samen met een bevrijdingsboom van Amnesty International op een rotonde. In het gehucht hebben we een caférust en een tweede controle.
Via een golvende parcours zonder te steile stukken keren we naar de startzaal terug.
Het is er druk, maar ik vind nog een plaatsje. En omdat het al na de middag is, koop ik ook de dagschotel. Voor de nieuwsgierigen: aardappelpuree, met gehaktballen en champignons in tomatensaus.
Ik wist niet wat ik moest verwachten van deze tocht. Het is goed meegevallen, als organisatie iets meer bescheiden dan dat we bij de West- en Oostvlaamse AKTIVIA-wandelclubs gewoon zijn, maar daarom niet minder tof.