Op de stoep bij Gwy

Ik dacht zondag morgen in de regen zo van "Dat heb ik hier nog meer mee gemaakt. Thuis keek ik even mijn wandelschrijfsels na. In 2003 schreef ik:

« Twaalf kilometer in de regen, maar een wandelaar kan daar tegen. Zeker als de wandeling goed georganiseerd is, en de rustplaatsen ruim en verzorgd zijn. De wandelclub PWC Merelbeke had op zondag 16 november haar Viggaaltocht. We vertrokken vanuit Zwijnaarde richting De Pinte. Langs smalle weggetjes verlieten we de woonwijken, en nu tussen de open velden, met de paraplu boven ons stapten we tot aan de Oudenaardse Steenweg. Die volgden we een tijdje naar het zuiden, om dan naar Zevergem af te slaan. In de basisschool aldaar was de eerste rustpost, en konden we de paraplu even dichtvouwen en verpozen.
Het tweede trajekt was, naar mijn smaak het mooiste van de wandeltocht. Het leidde ons langs plassen en poelen, en meanderende Schelde-armen. Onder de kale bomen ontbrak vanzelfsprekend de zwarte els niet. Die houdt immers van vocht, en staat graag met de wortels in het water. Dus waarom zou ik klagen dat ik onder een paraplu moet wandelen? »

Dat was 6 jaar geleden. De Scheldevallei behoort tot de gebieden die ik graag bewandel. Zondag 15 XI 2009, dus weer. En weer eens in de regen. Toch 's morgens in de vroegte.  Vanuit Zaal Melac in Zwijnaarde Dorp liet de Postiljon Wandelculb Merelbeke haar Viggaalvrienden wandeltocht vertrekken. Voor de 24ste keer al. Ik koos voor de 18 km. De wandeling omvatte veel natuur. De tocht in de Scheldevallei omvatte het Doornhammeke en het natuurgebied Vaernewyck. Heerlijk stappen op het zacht bladerdek. Het was wel wat zigzaggen om de plassen en de modderstroken te ontwijken. Veel ganzen op het water en veel paddenstoelen in de wegberm. Mooie kleurtinten die glinsteren door de regendruppels. Heerlijk wandelen langs knotbomen. Sommige wilgen waren al geknot. En een zwarte els lliet haar bloederig snijvlak zien, waar haar takken afgekapt zijn.
Als het zo wat minder weer is, is het extra gezellig om wat langere tijd op de rustpost te blijven zitten. De wandelclub zorgde zelfs voor warme rode wijn,  maar zo in de vroege ochtend hou ik het liever bij warme soep. Lekkere pompoensoep, trouwens.

De wandeling had weer veel succes. ¡ Wat een volk in de startzaal ! toen ik er na mijn tocht binnenkwam. Dat is tegen veel mensen goede dag zeggen. Dan een sticker kopen en mijn boekje  laten afstempelen, en nog ruim op tijd aan de bushalte.

De laatkomers hadden met het weer meer geluk dan ik. Die hebben het wel droog gehouden.